Bogota. Rumba to znaczy zabawa

fot: Anna Kiełtyka

Po ciężkich dwunastu godzinach podroży autobusem  Expreso Bolivariano zajechałam nareszcie do Bogoty – stolicy kraju. Miasto wita mnie przyjemnym chłodem (to przez wysokość  2640 m n. p. m.)  i uśmiechem mojej przyjaciółki – Aleidy. 

Dzisiaj Wigilia, nie mam co liczyć na tradycyjną kuchnię, w menu jedzenie tajskie. Na kolację schodzą się kolejni znajomi Aleidy. Sajgonki i owoce morza z ryżem popijamy aguardiente – kolumbijską wódką z anyżu. Aleida podgrzewa ja na ogniu i dodaje syrop z malin. Po otworzeniu prezentów, tutaj  przynosi je dzieciątko Jezus, wszyscy rzucają się do tańca.

Następny dzień upływa nam na zwiedzaniu z Davidem i Juanem Pablo – kolejnymi znajomymi z Sydney. Stolica Kolumbii to największe z miast w Andach. Ten ponad siedmiomilionowy gigant doskonale łączy architekturę kolonialną z nowoczesnymi drapaczami chmur.

Zwiedzanie zaczynamy od wielkiego Plaza de Bolivar który otaczają m. in. utrzymana w kolonialnym stylu siedziba kongresu – Capitolio Nacional, oraz Pałac Sprawiedliwości – Palacio de Justicia. W pobliżu znajduje się też  pałac San Carlos, będący siedzibą prezydenta. Północna cześć miasta to Zona Rosa – strefa rozrywki i zakupowy raj. To nowoczesna Bogota, pełna biurowców i centrów handlowych. Wieczorem nadchodzi czas na rumbę. To kolumbijski odpowiednik słowa fiesta czyli impreza, zabawa. Przy najpopularniejszym browarze w kraju – Aquila – obserwuję tańczących Rolos i Cachacos – mieszkańców stolicy. Aleida tłumaczy słowa piosenek salsy – niektóre są dowcipne, inne wzniosłe i poważne, prawie każda opowiada o miłości. Na koniec wszyscy tańczymy do regethon – muzyki wywodzącej się z Portoryko, połąączenia latynoskich rytmów z hip-hopem. Kolejny udany dzień dobiega końca...

artykuł należy do cyklu „Colombia es pasión”