Podbiel. Pół setki drevenic
dodany: 31.07.2010, autor: Anna Ochremiak
Międzynarodowa droga E77 prowadząca z przejścia granicznego w Chyżnem na południe, w stronę Dolnego Kubina i dalej do Bańskiej Bystrzycy, prowadzi przez… środek skansenu. W dodatku skansenu – to rzadkość – zachowanego in situ.
Chciałoby się nawet powiedzieć „żywego skansenu”, ale rozminęlibyśmy się trochę z prawdą. Niezwykłej urody drewniane domki we wsi Podbiel na słowackiej Orawie, bo o niej tu mowa, nie są już zamieszkałe. Ale w niektórych z nich na nocleg mogą liczyć turyści. W sumie jest tu 47 zabytkowych obiektów. To naprawdę tyle, co w skansenie średniej wielkości.
Wieś leży tuż za Twardoszynem (Tvrdošín), w miejscu, gdzie od wspomnianego międzynarodowego traktu odchodzi droga do znanego miłośnikom słowackich Tatr Zachodnich Zuberca. Jest ulicówką, przez środek przebiega szlak tranzytowy. A po obu stronach drogi stoją drevenice pochodzące z końca XIX i początków XX wieku, takie, jak budowano powszechnie w tamtych czasach na środkowej Orawie. Drevenica to po słowacku dom. Dom z drewna.
Znaczna część wsi stanowi rezerwat architektury ludowej (pamiatková rezervácia ľudovej architektury), a najciekawszym jego fragmentem jest Bobrova raľa, duży zespół budynków mieszkalnych i gospodarczych. Domy stoją szczytem do drogi, równo, jeden obok drugiego, mają wspólne podwórza otwarte na ulicę. Drewniane konstrukcje stawiane są na zrąb, kryte gontowymi dachami z półkolistymi okapami na szczytach i otworami wentylacyjnymi w kształcie kielicha. Domy zdobią rzeźbione ganki, ozdobne szalunki na szczytach. Wszystkie ładnie odnowione. Kiedyś jeden taki dom zamieszkiwały dwie rodziny. Każda miała osobną izbę, ale wspólnie gospodarowała w kuchni. Dziś część domów można zwiedzać, w kilku są miejsca hotelowe, do innych zjeżdżają mieszczuchy na letnisko.
W budynku dawnej szkółki kościelnej można zobaczyć niewielkie muzeum etnograficzne i kupić wyroby rękodzieła podbielskich twórców ludowych.
Warto wiedzieć
Nieco poza wsią (widać z drogi) znajduje się trwała ruina – budynek dawnej huty z XIX wieku z pozostałościami wielkiego pieca.
zajrzyj na te strony:
Byłem kiedyś w słowackiej wsi Vlkolinec, wpisanej na liste UNESCO. Tez ładnie, wcale niedaleko od tego opisywanego miejsca. Ale ta wygląda jakby nawet ciekawiej. Ciekawe dlaczego tamtą, nie tą uznano za wiekszy zabytek
wędrowiec, 01 sierpień 2010 @ 20:07











