Rovaniemi. Jak kupowałem fiński nóż

fot: Anna Michałowska

U św. Mikołaja zdecydowałem, że na pamiatkę pamiątkę z wyprawy kupuję fiński nóż. Nie jestem jakimś zagorzałym miłośnikiem noży – to pomysł raczej praktyczny.

Przez całe lata, z jednej strony, programowo nie przywiązywałem do noży żadnej wagi, z drugiej zaś, niestety, wielokrotnie brakowało mi na wyjeździe zwykłego porządnego noża. Takiego, żeby coś zastrugać, wydłubać, ciachnąć, skaleczyć się przy robocie, czy coś. Czyli jest okazja na "nóż z charakterem".

Trafiamy do sklepu tuż przed zamknięciem – przyjemnie i kameralnie. Samoobsługa. Ceny od 50 euro. Fajne noże. Rozmaite kształty i fasony. Wszystkie sprawiają bardzo solidne wrażenie. Dużo noży przemysłowych – firma zaopatruje przetwórnie ryb. Noże dla nich mają bardzo wąskie i mocne klingi o różnych długościach i w kilku kontrastowych kolorach plastikowych rękojeści. W fabryce takie noże są ostrzone i dezynfekowane co kilka godzin – np. do 10. pracujemy niebieskimi, a potem żółtymi itd., żeby się nic nie pomyliło – głasnost i pierestrojka.

Ja waham się pomiędzy dwoma: piękna finka z rękojeścią z czeczotki, czyli brzozy syberyjskiej, w ręcznie szytej pochwie, wzorowanej na wyrobach Samów i – raczej nowoczesny duży solidny nóż z patentowym mocowaniem klingi w powlekanej gumą rękojeści. Wszystko robi bardzo solidne wrażenie. Nóż wychodzi ze skórzanej pochwy z lekkim kliknieciem. Bajer. Co wybrać? Dzwonię do kumpla, nożoluba: słuchaj, chcesz fajny oryginalny nóż fiński oprawiony w brzózkę? Dobra. I –  tym sposobem biorąc jeden mam przyjemność kupowania dwóch.

Znajduję dolną półkę z napisem "drugi gatunek". Ceny od 30 euro. I oba moje noże w tańszej wersji. Pytam panią przy kasie: dlaczego drugi gatunek, czy są jakieś wady? Nie, technicznie nie ma żadnych. Mogą być jakieś estetyczne, ale na większości nie widać. Faktycznie. Nic nie widać. To dziwny kraj!

Kombinuję z finką dla kolegi - psze Pani, a można od tego noża zamienić pochwę do tego? (są z jednego rodzaju, ale odcień skóry lepiej pasuje do drewna... w końcu za 30 euro można trochę powybrzydzać, nie?). I znów znane mi już spojrzenie pełne łagodnej nagany – ale mam nadzieję, że Pan nie zamienił noży? No jeszcze nie, dopiero mam zamiar... To proszę mi dać oba, absolutnie nie można zamieniać! Noże są spasowane z "kaburami" w procesie produkcyjnym – proszę zobaczyć, każdy wyjmuje się lekko ("klik") ale odwrócony do góry nogami – trzyma się pewnie. Jak zamienimy... wypada. No i proszę, jaka wiedza na temat. Kto by podejrzewał?
Kupujemy, dziękujemy.

Artykuł należy do cyklu: kamperem na Nordkapp