Ateny
Muzeum Sztuki Cykladzkiej

Idole musiały mieć jakieś istotne, szczególne w życiu mieszkańców Cyklad znaczenie. Pojawiły się jak widma, a wyrwane z kontekstu, rodzą coraz więcej domniemań. Nic o sobie nie powiedzą, nie ma żadnych źródeł pisanych...
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Halina Puławska
Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
Czy były to zabawki, a może towarzysze w podróży poza życie? Być może były obiektami kultu… Wszystkie przypuszczenia są równie dobre i każde z nich można zbić.
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej
  • Ateny. Muzeum Sztuki Cykladzkiej

Idole cykladzkie są najbardziej rozpoznawalnym materialnym świadectwem sztuki cykladzkiej. Gdy ujrzały światło dzienne w ostatnich dziesięcioleciach XIX w. stały się przedmiotem pożądania i muzeów, i rabusiów, a ich forma, zainteresowała artystów współczesnych nurtów sztuki malarskiej i rzeźbiarskiej.

Kultura cykladzka jest jedną z trzech (obok minojskiej i mykeńskiej) kultur Morza Egejskiego rozwijających się w okresie późnego neolitu i w epoce brązu. Rozwinęła się na wyspach archipelagu Cyklady, stąd jej nazwa. Jest cywilizacją mało znaną i tajemniczą, i nic nie zapowiada, aby jej niehipotetyczne poznanie mogło się dokonać. Cywilizacja cykladzka nie zaginęła od jednego cięcia, lecz zatarła się ulegając wpływom najpierw kultury kreteńskiej (minojskiej) wraz z przybyciem na wyspy Kreteńczyków w II tysiącleciu p.n.e., potem mykeńskiej (połowa tegoż tysiąclecia) i w końcu greckiej ok. X wieku p.n.e. Z tego powodu czysta, nieskażona wpływami wczesna kultura Cyklad zawarta jest w cezurze czasowej od 3200 do 2000 p.n.e.

Kulturę Cyklad dzieli się na trzy cykle:

* I (3200-2800 r. p.n.e.) zwany od miejsca badań kulturą Grotta-Pelos,
* II (2800–2300 r. p.n.e.) zwany kulturą Keros-Syros, uważaną za szczytowy okres rozwoju,
* III (2300-2000 r. p.n.e.) zwany kulturą Phylakopi.

Okresy te charakteryzuje odmienność i w budowie osad, pochówków, grobów i wytworów materialnych jak narzędzia, naczynia czy figurki.
Wydobyte przez archeologów i amatorów – głównie z miejsc pochówków – artefakty cykladzkiej sztuki, trafiły do wielu muzeów europejskich i kolekcji prywatnych. W Atenach ich zbiór (największy) posiada Narodowe Muzeum Archeologiczne, ale najpiękniejszą kolekcją na świecie jest ta, eksponowana w Muzeum Sztuki Cykladzkiej Goulandrisa – i jest to opinia nie tylko znawców tematu; składa się na nią wyjątkowość zbioru rzadkich i cennych obiektów oraz –  co bardzo istotne – czytelny, „romantycznie” oświetlony i znakomicie opisany sposób jej ekspozycji.

Z marmuru i granitu

Muzeum Sztuki Cykladzkiej powstało w 1986 r. i zamieszkało w specjalnie na ten cel wybudowanym rok wcześniej budynku przy Neophytou Douka 4 (boczna od Vasilissis Sofias Avenue). Fundacja NP Goulandrisa zadbała o to, aby muzealny budynek spełniał nie tylko współczesne wymagania wystawiennicze, ale by był związany niewidzialną nicią z przeszłością – do jego budowy zastosowano materiały typowe dla Cyklad – biały marmur i granit.

Podstawę zbiorów stanowi licząca ponad 1100 artefaktów kolekcja Nicholasa i Dolly Goulanrisów, którzy zaczęli ją tworzyć od 1960 r. Znalazły się w niej przedmioty przynależne sztuce cykladzkiej – ponad 300 obiektów oraz dzieła sztuki starożytnej Grecji (okres od 2000 r. p.n.e. do 395 r. n.e.), jak wazy i biżuteria z okresu geometrycznego i archaicznego. Kolekcja Goulandrisa została po raz pierwszy zaprezentowana publiczności w 1978 r., w gościnnych progach Muzeum Benaki w Atenach, powstałego z prywatnej fundacji Antonisa Benakisa.

Czytaj dalej - strony: 1 2 3
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij