Bayreuth
Teatr Festiwalowy Wagnera

Najdroższe bilety, jakich cenę znalazłem w festiwalowym folderze były w cenie 400 €. Najtańsze, w 9 rzędzie balkonów bocznych, 95 €. Praktycznie jednak kupować je trzeba z… 10-letnim wyprzedzeniem...
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
Wagner, mający już duże doświadczenie także dyrygenckie, zaprojektował m.in. podnoszące akustykę ściany boczne oraz schowanie orkiestry w bardzo głębokim kanale.
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera
  • Bayreuth. Teatr Festiwalowy Wagnera

Teatr Festiwalowy – Festspielhaus w Bayreuth, stolicy Północnej Frankonii należącej od ponad 200 lat do Bawarii, jest jednym z najbardziej znanych gmachów operowych świata.

Dzieła Richarda Wagnera (1813-83), dla wystawiania których został wzniesiony, oglądać i słuchać można tu wyłącznie w miesiącach letnich. Budynek ma jednak bardzo ciekawą historię, fantastyczną akustykę, a Wagnerowskie Festiwale w nim najwyższą muzyczną i artystyczną rangę. Śpiewacy, muzycy i dyrygenci wynagradzani są podobno marnie, gdyż sam udział w tych festiwalach nobilituje. Zaś bilety trzeba przeważnie zamawiać z… 10-letnim wyprzedzeniem.

Działka na zielonym wzgórzu

Sławny już w świecie niemiecki kompozytor uznał w pewnym momencie życia, iż jego opery wymagają specjalnej sceny i gmachu. W Monachium, stolicy Królestwa Bawarii, w którym wówczas mieszkał, był jednak „spalony”. A to w rezultacie głośnego romansu z młodszą o 23 lata Cosimą, córką węgierskiego pianisty, wirtuoza i kompozytora Ferenca Liszta oraz żoną również znanego muzyka i dyrygenta Hansa von Bűlowa i matką jego dzieci. Związek ten zakończył się jej rozwodem oraz małżeństwem z Wagnerem po śmierci jego pierwszej żony. Autor „Latającego Holendra” (1843), „Tanhäusera” i „Złota Renu” – obie opery zakończone w 1845 r., „Lohengrina” (1848), „Walkirii” (1856), „Tristana i Izoldy” (1859) i „Śpiewaków norymberskich” (1867) najpierw myślał o zbudowaniu dla ich wystawiania teatru w odległym od Monachium o około 40 km Augsburgu.

Nie znalazł tam jednak zrozumienia i poparcia rady miasta. Po pierwszym więc przyjeździe 17 kwietnia 1870 r. do cichego, prowincjonalnego Bayreuth, gdzie we wspaniałej barokowej Operze Margrabiów dyrygował IX Symfonią Ludwiga van Beethovena, postanowił spróbować w tym mieście. Co prawda pierwsza lokalizacja przyszłego teatru, została odrzucona, ale rada miasta zaproponowała mu inną – na Zielonym Wzgórzu, najwyższym (463 m n.p.m.) wzniesieniu Bayreuth.

Trudne poszukiwania sponsorów

Na czele komitetu organizacyjnego stanęli: burmistrz Theodor Muncker i bankier Friedrich Feustel. Richard Wagner z Cosimą i dziećmi przeniósł się na stałe do Bayreuth, gdzie z dotacji króla Bawarii Ludwiga II, zbudował dom nazywając go Wahnfried – pisałem o nim już szerzej. I rozpoczął poszukiwanie pieniędzy aby wybudować gmach opery Bayreuth Festspielhaus.

Niepowodzeniem skończył się zarówno pomysł tworzenia związków akcyjnych oraz sprzedaży – po 300 talarów – ludziom zamożnym certyfikatów gwarantujących stale miejsce na widowni, jak i inne próby zdobycia pieniędzy na ten cel. Był to okres (1873 r.) kryzysu finansowego w Europie. Zbierające w różnych miastach fundusze Towarzystwa wagnerowskie zdołały zgromadzić tylko jedną trzecią niezbędnych środków. Wstępnie koszt budowy oszacowano na 300 tys. talarów, ostateczne okazały się większe.

Świetne pomysły kompozytora

Premier Prus i kanclerz Rzeszy Otto von Bismarck nie raczyli nawet odpowiedzieć na prośbę Wagnera. Król Ludwig II Bawarski początkowo odmawiał wsparcia finansowego. Później rząd Bawarii udzielił pożyczki, którą rodzina Wagnerów miała spłacać do 1906 roku. Kompozytor w założeniu chciał zbudować teatr prowizoryczny, prosty, bez tradycyjnych ozdób i przepychu. Według własnego projektu, chociaż zarzucano mu nie bez racji wykorzystanie pomysłów architekta Gottfrieda Sempera z projektu nowej opery w Monachium. Wagner, mający już duże doświadczenie także dyrygenckie, zaprojektował m.in. podnoszące akustykę ściany boczne oraz schowanie orkiestry w bardzo głębokim kanale.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 29 czerwca 2018; Aktualizacja 4 lipca 2018;
 

Komentarze: 1

    Beata, 24 lipca 2018 @ 13:18

    Bardzo ciekawy post – dodam tylko, że z biletami to nie do końca tak jest. W tym roku w internecie można było kupić bez większego problemu bilety na wszystkie spektakle poza premierowym Lohengrinem, bo te rozeszły się najszybciej. Kupiłam bez żadnego specjalnego wysiłk, a na pewno bez 10 lat czekania tylko d ręki – np. bilet na Parsifala.

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij