Branitz
Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika

Park w Branitz jest szczytowym osiągnięciem księcia – ogrodnika i artysty. Na równinnym terenie ukształtował artystycznie rzeźbę terenu, zasadził grupy drzew i krzewów ozdobnych, głównie rodzimych.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Halina Puławska
Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
W latach 1860-1863 powstała nieopodal sztucznego Jeziora Trzcinowego równina z piramidą (Landpyramide), zwieńczoną pomalowaną na niebiesko, koroną. Widnieje na niej napis: Groby są szczytami gór dalekiego nowego świata.
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
  • Branitz. Park z piramidą, dzieło księcia ogrodnika
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Oryginalnym symbolem parku krajobrazowego w Branitz, obecnie dzielnicy Cottbus (Chociebuż), ostatniego wielkiego dzieła sztuki ogrodowej księcia Pücklera, są piramidy. Jedna z nich nazwana Tumulusem jest jego grobowcem.

Zanim do niej dojdziemy warto wiedzieć co nieco o postaci księcia, o jego życiu, zamiłowaniach i dziełach, które dały mu nieśmiertelność. Był światowcem i romantykiem, marzycielem i awanturnikiem, kobieciarzem, sybarytą, niezmordowanym podróżnikiem i nieustającym w pracy i wprowadzaniu w życie coraz to nowych pomysłów; jednym z nich była uprawa ananasów w zbudowanej w parku Mużakowskim ananasarni – miał to być dochodowy interes, ale ananasy rozdawał książę w prezencie. Stworzył dwa wielkie parki krajobrazowe – w Muskau i Branitz, pracował w parku w Babelsberg w Poczdamie – i to postawiło go w gronie największych niemieckich ogrodników XIX w., obok Petera Josepha Lenné i Friedricha Ludwiga Sckella. Parki były jego żywiołem, a on sam nazywany jest „zielonym księciem”. Był autorem wielu prac dotyczących ogrodnictwa – warto wiedzieć, że jako pierwszy pisarz w Niemczech tworzył kopie swoich dzieł, pisząc przez kalkę. Gdy pisał i pracował w swojej bibliotece miał dla gości tak niewygodne krzesło, że wizyty nie trwały zbyt długo. Swój portret pozostawił potomnym w ogromnej korespondencji: są w niej między innymi wskazówki dotyczące urządzania parków podczas nieobecności, reporterskie opisy zwiedzanych krain i bardzo osobiste wyznania… o przeżywanych romansach, w listach do żony Lucie. Podczas podróży, często wieloletnich, pisał książę pamiętnik z komentarzami o angielskich ogrodach, krajobrazach, ludności i jej kulturze. Spuścizna księcia Pücklera przedstawia go jako postać nietuzinkową, korzystającą z uciech i przyjemności życia, aktywną do ostatnich dni długiego – dożył 86. lat – życia. Na pewno nie nudził się i nie był nudny.

Burzliwe życie arystokraty

Hermann Ludwik von Pückler-Muskau urodził się w Muskau (Mużaków) w 1785 jako najstarszy z pięciorga dzieci hrabiego Ludwika von Pückler i Klementyny Callenberg. Ze wspomnień o nim dowiadujemy się, że dzieciństwo upływało mu wśród głupich i surowych sług. Za swoją niesforność trafiał za karę do wieży. W proteście zagroził samobójstwem i symulując je wyrzucił z okna wieży słomianą kukłę w swoim ubraniu. Ten epizod zaprowadził go do domu wychowawczego dla niegrzecznych dzieci arystokratów, a tam – w ramach terapii – miał sadzić rośliny. Jako piętnastolatek rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Lipsku, które porzucił, aby w 1802 r. wstąpić do armii saksońskiej. Jego zamiłowanie do hazardu i pojedynków, po czterech latach położyło kres czynnej wojskowej karierze.

Czytaj dalej - strony: 1 2 3
 

Komentarze: 1

    ~nick, 29 sierpnia 2018 @ 22:05

    Polecam

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij