Czersk
Gród zielonego smoka Wywerny

Podczas wykopalisk odkryto niezwykły pochowek. W okutej żelazem trumnie znajdowały się szczątki kogoś bardzo znaczącego. To prawdopodobnie grób Magnusa, który przywiózł ze sobą rodowy herb: dwunogiego smoka – Wywernę.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
Na część murów obronnych można wchodzić po zbudowanych w trakcie odbudowy i konserwacji schodach. Z kilku poziomów wieży bramnej roztaczają się widoki na cały zamek i jego okolice.
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny
  • Czersk. Gród zielonego smoka Wywerny

Patrząc na te ładnie odrestaurowane ruiny średniowiecznych wież oraz położoną u ich stóp wieś liczącą obecnie niespełna 770 mieszkańców, trochę trudno sobie wyobrazić, że była to w przeszłości stolica Mazowsza.

Było to wszak samodzielne księstwo włączone do Korony dopiero w 1526 roku, po bezpotomnej śmierci jego ostatniego władcy z rodu Piastów, księcia Janusza III (1502-26). Gród i miasto ważne w średniowieczu, z bogatą historią, tajemnicami oraz legendami. Dziś Czersk, bo o nim oczywiście mowa, leżący w gminie Góra Kalwaria i odległy od jej siedziby zaledwie o kilka kilometrów, jest przede wszystkim atrakcją turystyczną. Licznych, zwłaszcza od wiosny do jesieni, gości przyciągają te ruiny, przeszłość i legendy oraz imprezy wewnątrz średniowiecznych murów.

To jedno z najstarszych i najważniejszych w przeszłości obok Płocka, a później Warszawy miast Mazowsza, ma bowiem imponującą historię. Osadnictwo na nadrzecznej skarpie – w ciągu wieków nurt Wisły odsunął się od niej o kilkaset metrów, a w starorzeczu powstało Jezioro Czerskie – rozpoczęło się w epoce kamiennej. W wiekach VII-VIII istniała tu już osada, której rozwojowi sprzyjało położenie na skrzyżowaniu ważnych wówczas szlaków handlowych z Pomorza oraz Śląska na Ruś oraz przy dogodnej przeprawie przez Wisłę.

Magnus, syn Harolda II

W wieku XI na wzgórzu wzniesiono pierwszy, drewniany gród otoczony wałami. Jego pierwszym komesem – palatynem był Magnus, najprawdopodobniej królewicz, syn angielskiego króla Harolda II (1022-66), który poległ w krwawej bitwie z Normanami dowodzonymi przez Wilhelma Zdobywcę pod Hastings. Synowie pokonanego musieli uciekać z kraju, Magnus – szczegóły pomijam – trafił na Mazowsze. Nie jest to tylko legenda, gdyż jego imię pojawiło się w Kronice Galla Anonima. W 1966 roku, jak można przeczytać w przewodniku turystycznym „Szlakiem książąt mazowieckich” autorstwa Daniela Sukniewicza i Piotra Marczaka wydanym w 2015 r. przez MROT, podczas prac wykopaliskowych na terenie dawnego kościoła grodowego odkryto niezwykły pochowek.

W trzymetrowej długości drewnianej, okutej żelazem trumnie znajdowały się szczątki kogoś bardzo znaczącego. Ze złotym pierścieniem na palcu lewej ręki, a obok zwłok mieczem i włócznią, przy nogach zaś wiaderkiem do pojenia konia. To prawdopodobnie grób Magnusa, który przywiózł ze sobą rodowy herb: dwunogiego smoka – Wywernę. Owianego później w Czersku legendą i wprowadzonego na tarczę herbową przez Trojdena I (ok. 1284-1341) księcia czerskiego, później także warszawskiego i liwskiego.

Od drewnianego grodu do ceglanego zamku

Wróćmy jednak do historii grodu i rozwijającego się u jego podnóża podgrodzia. Które, także jako obecna wieś Czersk, zachowało średniowieczny układ urbanistyczny. Z czasem, po pożarach i zniszczeniu zamku w XIV w. w rezultacie najazdu Litwinów, wzniesiono kamienno-ceglane mury, wieże i inne obiekty zamkowe. Te jednak, poza wspomnianym kościółkiem pośrodku grodu, znajdowały się tylko przy murze obronnym po prawej stronie za Wieżą Bramną z XIV-XV w, oraz po przeciwnej stronie, między pozostałymi wieżami. Reszta przestrzeni wewnętrznej przeznaczona była na przyjmowanie ludności podgrodzia i jej dobytku w przypadku zagrożeń wrogim najazdem. Świetnie widać to na rysunkach – rekonstrukcjach i ich opisach na tablicach umieszczonych na wewnętrznej stronie murów obronnych.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 2 października 2018; Aktualizacja 17 października 2018;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij