Lipnica Murowana
Drewniany kościół św. Leonarda

Według tradycji pierwszy kościół, zbudowano w roku 1141 na miejscu pogańskiej gontyny. Z zachowaniem podobno dębowego tzw. słupa Światowida, wspierającego od tyłu ołtarz główny.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
Cenne i szalenie ciekawe są polichromie pokrywające płaski, drewniany strop zarówno nawy jak i prezbiterium oraz wszystkie ściany z wyjątkiem wspomnianej już południowej.
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda
  • Lipnica Murowana. Drewniany kościół św. Leonarda

Na cmentarzu w Lipnicy Murowanej, kilkaset metrów od rynku, stoi niewielki kościół p.w. św. Leonarda. Jeden z ośmiu drewnianych zabytków sakralnych Małopolski wpisanych na listę dziedzictwa UNESCO.

Wznosi się on tuż za granicami wsi Lipnica Murowana, za jej nieistniejącymi od dawna średniowiecznymi murami i mostem przez niewielką rzekę Uszwicę, prawy dopływ Wisły. Dzięki tej lokalizacji świątynię tę omijały liczne niszczycielskie pożary drewnianego, mimo nazwy, miasteczka. Bo Murowana oznaczała w tym przypadku tylko, że otoczona jest ona murami. Aż do końca XIX w. był w niej tylko jeden, poza dwoma kościołami, budynek murowany.

Jak w 1997 roku uratowano świątynię

Rzeczywiste zagrożenie dla tego zabytkowego kościółka pojawiło się dopiero w naszych czasach. Płynąca zazwyczaj leniwym nurtem rzeczka, potrafi bowiem zamieniać się w okresach intensywnych opadów lub gwałtownego topnienia śniegów, w niszczycielski żywioł. Zalewający nawet pobliskie domy i okolicę. W 1997 roku fala powodziowa była tak groźna, że mogła porwać i unieść tę świątynię. Uratowali ją mieszkańcy… przywiązując linami do pobliskiego, potężnego dębu.

Na miejscu pogańskiej gontyny

W odróżnieniu od wielu małopolskich kościołów, nie ma on wieży, a tylko pośrodku spadzistego dachu niewielką wieżyczkę – sygnaturkę. Według tradycji pierwszy kościół, zbudowano w roku 1141 na miejscu pogańskiej gontyny. Z zachowaniem podobno dębowego tzw. słupa Światowida, wspierającego od tyłu ołtarz główny. Stoi on dotychczas, w nowym kościółku wzniesionym w XV wieku na miejscu poprzedniego. Zachowującym od tamtej pory pierwotny kształt. Tylko w XVII w. do jego bocznych ścian dobudowano tzw. soboty. Są to kryte daszkami i wsparte na drewnianych słupach galerie, w których zatrzymywali się wierni przychodzący już wieczorem poprzedniego dnia z odleglejszych wsi na niedzielne nabożeństwa.

Od XVI w. kościół ten pełni funkcję kościółka cmentarnego. Zgodnie z ówczesną ciesielską techniką świątynię zbudowano z drewnianych, poziomo układanych bali. W konstrukcji zrębowej, bez użycia gwoździ. Ze spadzistym dachem krytym gontem i tylko z czterema niewielkimi oknami. Obecnie do kościoła wchodzi się od strony południowej. Drzwiami w jedynej ścianie, nie pokrytej wewnątrz polichromią. Cenne malowidła na drewnianym podłożu pochodzą z wieków od XV do XVIII. Wnętrze dzieli się na dwie części, każda o długości zaledwie około 9 metrów: nawę z ławkami dla wiernych i węższe prezbiterium z ołtarzem głównym. W miejscu łączącym je znajduje się próg, a nad nim, na wysokości 3,5 metra – nawa ma wysokość około 7 metrów, poprzeczna belka zwana tęczową. Na niej ustawiony jest krzyż z Jezusem, obok którego stoją barokowe figury Marii i św. Jana. Prezbiterium, nieco węższe od nawy – w miejscu ich połączenia stoją ołtarze boczne, zamyka ołtarz główny. W centralnej części tryptyku znajduje się obraz przedstawiający św. Leonarda w czarnym habicie i z kajdanami w ręku, w towarzystwie św. Wawrzyńca i Floriana.

Czytaj dalej - strony: 1 2 3
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
ARTYKUŁ NALEŻY DO CYKLU Drewniane świątynie UNESCO

Drewniane świątynie UNESCO

Na listę wpisano już osiem karpackich cerkwi, sześć małopolskich kościółków i dwa dolnośląskie Kościoły Pokoju...

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij