Dzielnica Łacińska jest jedną z ładniejszych w Paryżu. Szczyci się mianem uniwersyteckiego centrum stolicy. Historia jej nazwy wywodzi się z czasów, kiedy to studenci i profesorowie posługiwali się tylko językiem łacińskim.

W dzielnicy stoi średniowieczny kościół St-Severin. Tutaj często odbywają się koncerty muzyki klasycznej. Wokół kościoła skupiają się greckie restauracje tworząc „Małe Ateny”. W pobliżu znajduje się Narodowe Muzeum Średniowiecza i łaźnie w Cluny dobudowane do łaźni rzymskich z okresu Lutetii. Rezydencja należy do nielicznych budowli średniowiecznych, jakie zachowały się w Paryżu.

Sercem Dzielnicy Łacińskiej jest Sorbona, jedna z najsłynniejszych i najbardziej cenionych uczelni na świecie. Założona była w drugiej połowie XIII wieku jako kolegium teologiczne dla ubogich studentów. Z czasem stała się wiodącym ośrodkiem teologicznym we Francji. W 1792 r. zamknięto Sorbonę, a studenci mogli tu wrócić dopiero po objęciu władzy przez Napoleona. Obecnie działa tu 13 autonomicznych uniwersytetów.

Najstarszą cześć zabudowań Sorbony stanowi Chapelle de la Sorbonne z dwukondygnacyjną barokową fasadą. Nad całością dominuje duża kopuła. We wnętrzu kościoła znajduje się grobowiec kardynała Richelieu. Nieco dalej stoi Pantheon (Panteon). Powstał on jako dar dziękczynny Ludwika XV, który ciężko chory ślubował, że jeżeli powróci do zdrowia, odbuduje stojący w tym miejscu, bardzo zniszczony kościół św. Genowefy. Do budowy przystąpiono w połowie XVIII w.

W czasie rewolucji kościół zamieniono na Świątynię Sławy w której chowano wybitnych Francuzów. W Panteonie spoczywają m. in. Wolter, Victor Hugo, Emil Zola, Jean Moulin oraz Maria Skłodowska – Curie wraz z mężem. Ich szczątki przeniesiono do Panteonu w 1995 r.

Obok Panteonu wznosi się ciekawy kościół Saint  Etienne du Mont. To jeden z najbardziej oryginalnych kościołów Paryża. Na jego fasadę składają się trzy spiętrzone frontony będące mieszaniną gotyku z renesansem. W kościele znajduje się relikwiarz św. Genowefy  – patronki Paryża.