Erywań
Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej

Kaskada składa się z pary szerokich kamiennych schodów wspinających na górskie zbocze ponad 300 metrów. Na pięć kolejnych poziomów, z platformami między schodami, na których znajdują się fontanny i eksponowane są rzeźby.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
Na jednym z tarasów obejrzeć można ogromną kamienną głowę mężczyzny wychylającą się z sadzawki fontanny.
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej
  • Erywań. Kaskada, czyli centrum sztuki współczesnej

Niemal idealnie na osi północ-południe, jaką w stolicy Armenii wytyczają aleje: Północna i – z przerwą na centralny plac Republiki, Tigran Mets – znajduje się niezwykły obiekt. Kaskada, czyli Centrum Sztuki Gerarda L. Cafesjiana.

W dolnej części rozpoczyna się ono przy ul. Moskiewskiej, frontem do której stoi wielki, kamienny pomnik opartego o stół z planem miasta Aleksandra Tamaniana (1878-1936), architekta, któremu Erywań w znacznym stopniu zawdzięcza swój obecny układ. Bo to według jego planów przekształcono go w latach 20. i 30. XX w. z prowincjonalnego miasta imperium rosyjskich carów w metropolię – stolicę Armeńskiej SRR. Co prawda tylko 200-tysięczną, a obecnie ponad milionową, takie jednak wówczas były potrzeby i realia. Jego dzieło kontynuowali już inni architekci, głównie po II wojnie światowej, ale to już inny temat. Tamanian stoi tyłem do długiego i szerokiego skweru, na którym znajduje się galeria rzeźb i instalacji pod otwartym niebem. Stanowi ona część Centrum Sztuki Cafesjiana. Druga mieści się w niezwykłym kompleksie kamiennych schodów z platformami oraz pomieszczeniami w jego wnętrzach.

Fundacja Gerarda Cafesjiana

Kompleks ten zbudowanym na zboczu góry, opadającym tarasami ku wspomnianemu skwerowi. Dzięki czemu całość nazwano Kaskadą („Cascade”). Jej budowę, według projektu  architektów: Torosiana, Mchitaruiana  i Gurzadiana, rozpoczęto w roku 1971.  A pierwszą fazę zakończono zaś, a raczej przerwano, w 1980 r. Miejscem tym oraz obiektem zainteresował się Gerard L. Cafesjian (1925-2013) urodzony w Nowym Jorku Ormianin, biznesmen i filantrop. Założyciel fundacji: Rodziny Cafesjian (CFF) i Muzeum Cafesjian (CMF), a także, przy poparciu rządu niepodległej już Armenii, Centrum Sztuki Cafesjian w Erywaniu. Warto dodać, że w pomoc ojczyźnie przodków zaangażował się on w roku 1999, a poprzez swoje fundacje wydał na realizację różnych projektów ormiańskich co najmniej 130 milionów dolarów. Gruntowną przebudowę Kaskady i dostosowane jej do nowych potrzeb zaprojektował nowojorski architekt David Hotson. Zrealizowano ją, kosztem ponad 35 mln USD, w latach 2002-09, tworząc jedno ze znaczących muzeów i centrów sztuki współczesnej w tej części świata.

Niezwykła konstrukcja

Kaskada składa się z pary szerokich, po 572 z każdej strony, kamiennych schodów wspinających na górskie zbocze ponad 300 metrów w górę. Na pięć kolejnych poziomów, z platformami między schodami, na których znajdują się fontanny i eksponowane są rzeźby. M.in. na jednym obejrzeć można ogromną kamienną głowę mężczyzny wychylającą się z sadzawki fontanny. Na innym trzy wielkie, współczesne ormiańskie chaczkary – kamienne płyty z wykutymi na nich krzyżami oraz ornamentami. Czy – najwyżej – duże figury ćwiczących gimnastyków, wykonane z nierdzewnej stali.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 7 sierpnia 2017; Aktualizacja 26 sierpnia 2017;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij