Stambuł
Hagia Sophia – budowla tysiąclecia

Hagia Sophia uważana jest za najwspanialszą budowlę pierwszego tysiąclecia naszej ery. Powstała na miejscu dwu wcześniejszych świątyń chrześcijańskich wzniesionych na północ od Wielkiego Pałacu cesarzy rzymskich i bizantyjskich.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
Wracam na dół, obchodzę cały ten kompleks dookoła. Koniec zwiedzania i sporo rozczarowań...
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
  • Stambuł. Hagia Sophia – budowla tysiąclecia
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Ogrom nawy głównej, przestrzeni zamkniętej od góry kopułą na wysokości prawie 56 metrów, a więc 18 pięter, robi na mnie wrażenie za każdym razem, gdy jestem w bazylice Hagia Sophia – Mądrości Bożej w Stambule.

Trudno się dziwić. Uważana jest przecież za najwspanialszą budowlę pierwszego tysiąclecia naszej ery. Powstała na miejscu dwu wcześniejszych świątyń chrześcijańskich wzniesionych na północ od Wielkiego Pałacu cesarzy rzymskich i bizantyjskich.

Trzecia bazylika

Pierwszą zbudowali Konstantyn I i Konstantyn II w latach 326-360. A gdy ona spłonęła w 404 roku, odbudował ją, jako drugą, Teodozjusz II w 415 r. Ale i ona uległa zniszczeniu w 532 roku podczas rewolty. Wówczas Justynian I Wielki polecił architektowi Izydorowi z Miletu i inżynierowi oraz matematykowi Artemiuszowi z Tralles kolejną odbudowę, a właściwie wzniesienie nowej, ogromnej świątyni. Największej i najważniejszej – koronacyjnej katedry cesarzy Bizancjum. Powstała w rekordowym, jak na tamtą epokę czasie i wyświęcona została już w 537 roku. Ten pośpiech, a być może błędy konstrukcyjne – nikt wcześniej nie zbudował tak ogromnej kopuły – spowodowały, że zapadła się ona w 558 r. podczas trzęsienia ziemi. Odbudował ją, podwyższając o 5 metrów i wzmacniając główne filary, Izydor Młodszy – wnuk pierwszego budowniczego, w 562. I chociaż świątynia później kilka razy płonęła i uszkadzały ją kolejne trzęsienia ziemi, ograbiano ją, a ikonoklaści niszczyli mozaiki przedstawiające Chrystusa, Matkę Bożą, świętych oraz cesarzy, przetrwała do naszych czasów w nadanym jej wówczas kształcie. Zmiany nie naruszające bryły, a tylko jej otoczenie, zaszły dopiero po zdobyciu Konstantynopola w 1453 roku przez Mehmeda II Zdobywcę. Natychmiast polecił zamienić bazylikę w meczet.

Gdy była meczetem…

Dobudowano wówczas pierwszy, ceglany minaret i nazwano go jego imieniem. Następne trzy, kamienne, zaprojektował i wzniósł, wraz z podstawami wzmacniającymi mury świątyni i konstrukcję kopuły, najsłynniejszy architekt tamtej epoki, Mimar Sinan. Zmian, wprowadzanych sukcesywnie, było oczywiście więcej. Wewnątrz powstał mihrab wskazujący kierunek Mekki, kazalnica, loża sułtańska oraz m.in. biblioteka Mahmuda I. Dodano medaliony z wykaligrafowanymi, oczywiście alfabetem arabskim, imionami Allaha, Mahometa i pierwszych czterech kalifów oraz dwu wnuków proroka.

Mauzoleum sułtanów

Usunięto też część mozaik z zabronionymi przez islam wizerunkami. Ale wiele najpiękniejszych, podobno na rozkaz sułtana, tylko zatynkowano lub zamalowano. Dzięki czemu przetrwały one do naszych czasów. Zachowano tylko mozaikę z podobizną Marii, jako matki czczonego przez wyznawców islamu proroka Jezusa. Przylegające do murów bazyliki duże i wysokie, pokryte dachem i kopułą baptysterium z VI wieku zamieniono na grobowiec dwu sułtanów. Na zewnątrz świątyni, ale obecnie wewnątrz jej ogrodzenia, zbudowano też trzypoziomowe, pokryte kopułami, mauzolea innych sułtanów: Selima II w 1577 według projektu Sinana, Murada III w 1599 oraz Mehmeda III. A także, w 1740 r., fontannę w stylu tureckiego rokoka do rytualnych ablucji przed modłami. Jej dach na planie sześciokąta opiera się na ośmiu kolumnach z arkadami, a pokryty jest kopułą na ośmiokątnym bębnie.

Czytaj dalej - strony: 1 2
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij