Kijów
Główna świątynia prawosławia

Sobór Włodzimierski, od kilkunastu lat główna świątynia Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego, miał też niełatwe lata w XX wieku. W czasach sowieckich zamieniono go na Muzeum Religii i Ateizmu.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Kijów. Główna świątynia prawosławia
Po upadku sowieckiego imperium i powstaniu niezależnego od Moskwy patriarchatu kijowskiego sobór jest jej główną świątynią.
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
  • Kijów. Główna świątynia prawosławia
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Za każdym razem gdy odwiedzam Kijów, zawsze tu przychodzę. Bo sobór św. Włodzimierza jest świątynią niezwykłą. Chociaż najmłodszy z kilku prawosławnych katedr w stolicy Ukrainy, zasługuje na uwagę.

Monumentalny, w stylu staro-, lub jak niektórzy twierdzą, neobizantyjskim, sobór św. Włodzimierza stoi w centrum Kijowa. Nieco cofnięty od jednej z głównych arterii śródmieścia, bulwaru Tarasa Szewczenki, w kierunku równoległej do niej, również ważnej ulicy Bohdana Chmielnickiego.

Dla uczczenia 900-lecia chrztu Rusi

Świątynia o ma ciekawą historię. W 1852 roku, na 36 lat przed 900 rocznicą chrztu (988 r.) Rusi, metropolita kijowski (a nie, jak można przeczytać w Wikipedii, moskiewski) Filaret, zainicjował upamiętnienie tego jubileuszu budową nowego, wielkiego soboru. Inicjatywę poparł synod i car Mikołaj I, rozpoczęła się publiczna zbiórka środków. Monastyr Pieczerska Ławra ofiarował milion cegieł, ale zebrana kwota 100 tys. rubli, chociaż znaczna, nie starczyłaby na wzniesienie monumentalnego soboru o pięciu nawach i 13 kopułach, zaprojektowanego przez petersburskiego architekta Iwana Sztroma. Jego projekt zmodyfikował więc miejscowy architekt Pawło Sparo zmniejszając liczbę kopuł do 7, zaś naw do trzech. Nie spodobał się on jednak metropolicie. Kolejny plan, z powiększeniem bryły i głównej nawy świątyni, dodający jej monumentalizmu, ale mieszczący się w możliwościach finansowych, wykonał arch. Aleksander Beretti. On też nadzorował budowę od jej rozpoczęcia w roku 1862, aż do momentu, gdy jesienią 1864 r. okazało się, że część kolumn nie wytrzymuje ciężaru stropów i dachu, a całej budowli grozi zawalenie. Nie pomogło oskarżanie przez autora nadzorującego wznoszenie świątyni robotników o partactwo i prace wstrzymano.

Wspaniałe dzieła znakomitych artystów

Po przerwie i niezbędnych poprawkach projektu, dalszą budową kierowali Rudolf Berngard i Władimir Nikołajew. Budowla ukończona została w roku 1882, czyli na 6 lat przed jubileuszem, który upamiętniała. Uroczyste jej poświęcenie i inauguracja nastąpiły jednak dopiero 20 sierpnia 1896 roku, czyli 8 lat po obchodach 900-lecia, z udziałem cara Mikołaja II. 14 kolejnych lat zajęło bowiem wyposażanie i ozdabianie świątyni – namalowanie 10 tys. m kw. fresków i malowideł ściennych oraz ikon, położenie mozaik. A także budowa wspaniałego ikonostasu z marmuru karraryjskiego oraz innych, kolorowych gatunków tego kamienia, sprowadzonych nie tylko z Włoch, ale również Belgii, Francji, Hiszpanii i Rosji. Szczególnie piękne są jednak freski, namalowane przez duży zespół wybitnych artystów. Ich pracą kierował prof. A. Prachow, ale najwięcej scen – 15 oraz 30 oddzielnych postaci – namalował znakomity artysta rosyjski W. Wasniecow. To spod jego pędzla wyszła wielka Bogurodzica z Dzieciątkiem w apsydzie nawy głównej za ikonostasem i wiele scen biblijnych oraz historycznych. Są to m.in. „Chrzest księcia Włodzimierza” i „Chrzest Kijowa”, a także postacie kanonizowanych ruskich książąt: Olgi, Aleksandra Newskiego i Andreja Bogolubskiego.

Tematyka biblijna i historyczna

Drugim z wielkich artystów, którego dzieła stanowią chlubę tego soboru, był malarz rosyjski pochodzenia polsko-duńskiego, Michaił Wrubel (Wróbel). Trzecim zaś również rosyjski W. Nesterow. Ale byli  i inni: Ukraińcy, m.in.: W. Zamyrajło, M. Pymonenko, S. Kostenko, P. Swedomski oraz Polak Wilhelm Kotarbiński. Powstało wspaniale dzieło, podziwiane nadal codziennie przez wiernych i turystów.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 19 listopada 2016; Aktualizacja 1 grudnia 2016;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij