Agia Napa
Klasztor w Świętym Gaju

Z zewnątrz dawny klasztor zachowujący tę nazwę nadal przypomina średniowieczny zamek otoczony kamiennymi murami. Na jego dziedziniec wchodzi się przez bramę w grubym murze, zamykaną na noc ciężkimi drewnianymi wrotami.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot:
Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju
  • Agia Napa. Klasztor w Świętym Gaju

Święty Gaj – tak tłumaczy się nazwę Agia Napa – tej popularnej obecnie miejscowości wypoczynkowej na Cyprze.

Najstarsza dotycząca tego miejsca legenda głosi, że podczas polowania pies myśliwego znalazł w leśnej jaskini ikonę Matki Bożej, która okazała się być cudowną. I ona, a także pas Bogurodzicy, przyciągają tu nadal wiernych, zwłaszcza kobiety mające trudności z zajściem w ciążę i urodzeniem dziecka. Bo modlitwa tu podobno im pomaga. Według tradycji i prawdopodobnych ustaleń, ta bizantyjska ikona typu Oranta, a więc stojącej i modlącej się Marii z Jezusem w medalionie na piersiach, ukryta została w tej jaskini w okresie ikonoklazmu – w którym w VII-VIII wieku zabroniono oddawana czci świętym obrazom, uznając to za bałwochwalstwo.

Frankowie i Wenecjanie

Wieść o cudownej ikonie przyciągała do jaskini coraz więcej wiernych. Z czasem powstał w tym miejscu ośrodek monastyczny, a z zewnątrz dobudowywano kolejne budynki z żółtego kamienia. Według źródeł cerkiewnych pieczarę tę rozszerzono już w latach 1081-1191 tworząc świątynię i odprawiając w niej nabożeństwa. Po zajęciu Cypru przez Franków w 1191 r. zbudowano północną basztę, pomieszczenia mieszkalne, akwedukt doprowadzający wodę wypływającą w klasztorze z wykutego, kamiennego łba dzika oraz łacińską kaplicę. Późniejszy, w znacznym stopniu zachowany do naszych czasów, wygląd monastyru wiązany jest z okresem panowania na wyspie Wenecjan.

Według kolejnej legendy w tutejszej jaskini schroniła się córka weneckiej arystokratycznej rodziny, gdy rodzice nie akceptowali jej ślubu z człowiekiem niższego stanu. Miało to wydarzyć się około roku 1500, a źródła cerkiewne podają, że to w tamtym okresie, w latach 1489-1571, gruntownie przebudowano i rozbudowano kompleks klasztorny. Do świątyni w pieczarze dobudowano z zewnątrz pomieszczenia dla pątników oraz cele dla mniszek. Był to bowiem początkowo klasztor żeński, który działalność rozpoczął w roku 1530 i poświęcony został „Pani lasów”.

Rozbudowa w okresie Odrodzenia

Taką inskrypcję, datowaną tym rokiem, odkrył i skopiował Alexander Drummona. Ale miejsce to już przed rokiem 1366, z którego pochodzi najstarsza o nim wzmianka pisemna, nazywano Agia Napa – Święty Gaj lub Las. I nie wiadomo w jakich okolicznościach, ale na pewno przed rokiem 1668, przekształcony został on w monastyr męski. W okresie Odrodzenia, w XV-XVI w. miano rozbudować basztę, w której znalazły się pokoje ihumeni – przeoryszy. Klasztor otoczono też murami obronnymi. Pielgrzymowali do niego chrześcijanie różnych wyznań.

Po zajęciu Cypru przez Turków w roku 1571 monastyr przekazano cerkwi prawosławnej. Wiadomo, że w XVII w. należały do niego obszerne tereny ziemskie, mnichów przybywało, zaś ziemię dzierżawiono miejscowym rolnikom, którzy osiadali w pobliżu, zwłaszcza po epidemii dżumy w Salonikach, w Grecji. Zbudowano też na  ich potrzeby młyn do wytłaczania oliwy z oliwek. Ścisłych dat dotyczących tego monastyru,  świętej ikony i pasa Bogurodzicy, znanych jest niewiele. W 1546 r. świętą ikonę opisał dosyć dokładnie czeski podróżnik Oldrzych Prefata, a 1625 r. klasztor Pietro Della Valle. Sporo szczegółów o niej i klasztorze napisał w 1735 r. cypryjski arcybiskup Tiloteusz (Filofiei)

Niezwykłe dzieje ikony i pasa Matki Bożej

Z innych źródeł wynika, że w roku 1758, pod panowaniem brytyjskim, nie było już w nim mnichów, ani innych stałych mieszkańców, a obiekt był zapuszczony. Odnowiony został dopiero w roku 1813, ale już nie jako własność wspólnoty zakonnej, lecz obiekt wynajmowany miejscowym rolnikom. Zaś cerkiew została parafialną. Historycznej świętej ikony już wówczas w klasztorze nie było. Została bowiem ukradziona lub spłonęła w pożarze około roku 1800. W 1850 r. przedstawiciele znanej  szkoły „pisania” ikon Kornarosa namalowali drugą, też w stylu Oranty. Stanowiła ona mieszaninę stylu bizantyjskiego, łacińskiego i cypryjskiego.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 6 stycznia 2018; Aktualizacja 16 stycznia 2018;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij