Birma
Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi

Birmańczyków jako zbiorowość postrzegam jako ludzi najsympatyczniejszych, najżyczliwszych obcym, jakich dotychczas spotkałem w dziesiątkach krajów na pięciu kontynentach. Życzliwi obcym, zawsze pogodni, uśmiechnięci.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
Birmańczycy przeważnie są bardzo biedni. Żyją w większości w skrajnie trudnych warunkach. 80 proc. społeczeństwa nie ma dostępu do elektryczności. W niemałym stopniu są to analfabeci. Bezinteresownie pozdrawiają cudzoziemców, w czym szczególnie aktywne są dzieci.
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
  • Birma. Kraj 100 000 stup i życzliwych ludzi
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Lecimy nad górami Półwyspu Indochińskiego. Fotografuję górskie szczyty i wciśnięte w doliny jeziora. Im bliżej celu, tym więcej pól uprawnych, wiosek i miasteczek, stup i pagód.

Widoki szachownic pól w pastelowych kolorach przypominają mi obrazy francuskich impresjonistów. Lądujemy w Rangunie (Yangon), do niedawna stolicy Birmy – od 1989 roku Związku Myanmaru. Nareszcie  jestem w „Kraju 100 000 stup” i niezliczonych pagód oraz setek klasztorów. Najciekawszym, najmniej skażonym przez turystykę w południowo- wschodniej Azji.

Wizy dla wybranych

Otrzymać tutejszą wizę ciągle nie jest łatwo. I to nie tylko dlatego, że w Polsce nie ma myanmarskiej ambasady. Nie otrzymują jej z reguły przedstawiciele niektórych zawodów, np. dziennikarze, fotoreporterzy, nauczyciele. Preferowane są przyjazdy grupowe. Zresztą na miejscu ,nawet podróżując indywidualnie, trzeba mieć miejscowego przewodnika. Na nas czekają jednak wizy na lotnisku. Krótka odprawa, wklejenie wiz do paszportów. Możemy jechać do miasta. W międzynarodowym porcie lotniczym Mingaladon pierwsze zaskoczenia. Ciągle rzadkością jest internet. Nie ma natomiast, podobnie jak w całym kraju, w ogóle bankomatów.

Bankowa egzotyka

Karty bankowe są czymś znanym w Birmie tylko z filmów i ze słyszenia. Na szczęście do jednej z dwu czynnych placówek bankowych kolejka jest niewielka. Wymieniać można dolary i euro, ale tylko banknoty w nieskazitelnym stanie. Poczułem się jak na spotkaniu numizmatyków lub filatelistów. Każdy banknot oglądany jest przez dwu urzędników. Nawet niewielkie zgniecenie, nie mówiąc już o przybrudzeniu czy innych śladach zużycia oznacza dyskwalifikację i odrzucenie. Banknoty akceptowane trafiają do urzędnika który je przyjmuje i na podstawie paszportu wystawia kwit.
Czwarty pracownik wypłaca równowartość w kiatach. Kurs wymiany zależy od nominału. Najniższy jest w przypadku banknotów 1-2-5 dolarowych. Nieco wyższy za 10-20, jeszcze korzystniejszy za 50 $. I maksymalna stawka za 100 $. Różnica między kursem dla najniższych i najwyższego nominału sięga 10proc. Do sierpnia 2011 roku były tu dwa kursy: czarnogiełdowy i wielokrotnie od niego mniej korzystny oficjalny. Nikt oczywiście, jeśli tylko mógł, nie wymieniał waluty w bankach. Ale kurs oficjalny podniesiono do około 80 proc. czarnogiełdowego i ujednolicono go. Spekulanci i ciułacze stracili spore pieniądze. Okazało się, że w obawie przed dalszymi stratami nikt nie chce przyjmować zapłaty w dolarach – bo euro i wcześniej było tu dosyć egzotyczne. Cudzoziemców przyjeżdża bowiem do Birmy niewielu. Stanowią oni 8 proc. całego tutejszego ruchu turystycznego. W 2010 roku odnotowano tu ogółem około 300 tys. cudzoziemców, z czego zaledwie 49 tys. z Europy. W tym 18 tys. biznesmenów. Tak mało, gdyż poza problemami wizowymi uboga jest tutejsza baza noclegowa i turystyczne zaplecze. Większość dróg w fatalnym stanie.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 2 lutego 2012; Aktualizacja 7 lutego 2012;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij