Sukhothai
Królewski Poranek Szczęścia

Z dawnej królewskiej stolicy zachowały się wspaniałe rozległe ruiny i liczne dzieła architektury oraz sztuki. Leżą one około 12 km na wschód od centrum współczesnego miasta Sukhothai w Tajlandii i rozciągają na obszarze ponad 70 km².
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot:
Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
Pieszo nie da się jednak poznać na tak dużym obszarze nawet tylko najważniejszych obiektów. Można jednak skorzystać z wynajmowanych na miejscu rowerów, lub innego środka transportu.
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
  • Sukhothai. Królewski Poranek Szczęścia
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Historia wspaniałości tego miejsca w środkowej Tajlandii na Nizinie Menamu, wpisanego w 1991 roku na Listę Dziedzictwa UNESCO, rozpoczęła się od zwycięstwa w pojedynku na… słoniach.

Stoczył go w I połowie XIII wieku syjamski wódz Pho Khun Si Intharathi’ego z dowódcą obrony miasta na zachodnich kresach ówczesnego Imperium Khmerów. Dzięki temu zwycięstwu miasto Sukhothai, co po tajsku znaczy Poranek Szczęścia, stało się na 200 lat (1238-1438) stolicą pierwszego syjamskiego królestwa.

Stolica wielkiego imperium

Stąd jego władcy, od pierwszego, wspomnianego zwycięzcy w pojedynku na słoniach (przybrał on imię Sri Indraditya, rządził tu w latach 1238-70), do ostatniego Maha Thammaracha IV (1419-38), sprawowali władzę nad imperium, które rozciągało się od obecnego Laosu na północy, do Półwyspu Malajskiego na południu i od Mekongu na wschodzie do Morza Andamańskiego – części Oceanu Indyjskiego na zachodzie. Ówcześni władcy potężnego Imperium Khmerów byli zbyt pochłonięci wznoszeniem kolejnych, sławnych dziś na całym świecie świątyń, pałaców, gigantycznych rzeźb i pomników w Angkor Wat na terenie obecnej Kambodży, aby odbić to miasto w początkowej fazie powstawania Królestwa Sukhothai. A później, gdy stało się potężniejszym, nie byli już w stanie przeciwstawić mu się. Piszę to, oczywiście, w wielkim uproszeniu, odsyłając zainteresowanych szczegółami historii Sukhothai i królestwa Syjamu do innych, bardziej kompetentnych źródeł.

Park historyczny

Z dawnej królewskiej stolicy, w rozbudowie której szczególną role odegrali syn i następca Sri Indraditya, król Khun Pha Mueang (Ban Mueang, 1270-79), a zwłaszcza jego brat i najmłodszy syn założyciela nowego państwa, trzeci kontynuator rodu na tronie, Pho Khun Ramkhamhaeng Maharat (Ramkhamhaeng, 1238-98) zachowały się wspaniałe rozległe ruiny i liczne dzieła architektury oraz sztuki. Leżą one około 12 km na wschód od centrum współczesnego miasta Sukhothai i rozciągają na obszarze ponad 70 km². Składają zaś z około 40 zespołów świątynnych. Rzecz jasna zwiedzenie nawet kilkunastu najważniejszych z nich w tym rozległym Parku Historycznym, bo taki ma on status, jednego dnia jest niemożliwe.

Wat Mahathat

Centrum średniowiecznego królewskiego miasta, a zarazem duchowym całego państwa, był zespół świątynny Wat Mahathat. Zbudowany na planie prostokąta, z przejrzystym planem ulic i placów przecinających się pod katem prostym, otoczony był i jest murami obronnymi oraz  wałami. Z górującą do naszych czasów pośrodku wieżą chedi w kształcie pąka kwiatu lotosu i z licznymi zachowanymi w pobliżu resztkami kolumn – pozostałościami podtrzymujących dach wihanu, a także posągami Buddów i innymi detalami. W kompleksie Wat Mahathat znajduje się także kilka innych świątynnych wież chedi. W tym wielopoziomowa ceglana zbudowana na planie kwadratu na południowym skraju tego kompleksu. Inna, w kształcie dzwonu, stoi w jego północno-zachodnim narożniku. Kolejna ciekawsza spośród innych, ośmioboczna, we wschodniej części. Obejrzeć można też liczne posągi Buddy, w tym dwa duże siedzącego i jeden stojącego między kolumnami.

Czytaj dalej - strony: 1 2
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij