Solec Zdrój
Lecznicze solanki: zgodnie z nazwą

O leczniczym charakterze miejscowości zadecydowały źródła mineralne. Z głębokości około 170 m wydobywa się przejrzyste wody, które na powierzchni natychmiast mętnieją. Smak mają zdecydowanie słony, a zapach nieprzyjemny ? siarkowodoru.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Małgorzata Rczkowska
Solec Zdrój. Lecznicze solanki: zgodnie z nazwą
Cztery piąte tutejszych kuracjuszy to osoby cierpiące na schorzenia narządów ruchu, a uzdrowisko ma profil reumatologiczny.
  • Solec Zdrój. Lecznicze solanki: zgodnie z nazwą
  • Solec Zdrój. Lecznicze solanki: zgodnie z nazwą
  • Solec Zdrój. Lecznicze solanki: zgodnie z nazwą
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Solec-Zdrój. Rzadko się zdarza, by nazwa miejscowości aż tak precyzyjnie określała jej charakter. Tu od razu wiemy wszystko: uzdrowisko, w którym kuracje oparte są na solach. A precyzyjniej ? na solankach.

Miejscowość leży na Ponidziu nad malowniczą rzeczką Rzoską. Od wiatrów z północnego-zachodu osłaniają ją wzgórza Garbu Pińczowskiego, a Wisła, płynąca na południe od Solca łagodzi klimat. Jest ciepły, suchy, a słońce świeci tu częściej niż w pobliskich okolicach.

Solankowe kuracje

Przyjazny klimat stanowi jedynie wsparcie dla kuracji. O leczniczym charakterze miejscowości zadecydowały źródła mineralne. Z głębokości około 170 m wydobywa się przejrzyste wody, które na powierzchni natychmiast mętnieją. Smak mają zdecydowanie słony, a zapach nieprzyjemny ? siarkowodoru. To solanki chlorkowo-jodkowo-sodowo-bromkowo-siarczkowe, stosowane w leczeniu wielu dolegliwości, przede wszystkim zwyrodnień układu kostnego, chorób skóry, a także układów krążenia i oddechowego. Cztery piąte tutejszych kuracjuszy to osoby cierpiące na schorzenia narządów ruchu, a uzdrowisko ma profil reumatologiczny.

Natura czy nauka

Kto pierwszy poznał uzdrowiskową wartość soleckich solanek ? ludzie, czy zwierzęta? Być może zwierzęta. Solne wykwity pojawiały się tu i tam od zawsze. Zwierzęta chętnie pasły się w tych miejscach, piły wodę, zlizywały wytrącające się sole. Wyraźnie poprawiały sobie samopoczucie. W XVIII w próbowano warzyć tu sól na potrzeby kuchni i rzemiosła, ale prawdziwe zainteresowanie źródłami przyniosła gospodarska i naukowa pasja Stanisława Staszica. Z jego inicjatywy rozpoczęto poszukiwania soli. Nie znaleziono jej, ale odkryto wtedy źródła wody mineralnej. Stało się to w 1915 roku.  Odkrycie to wykorzystał Karol Godeffroy, właściciel soleckich dóbr. Wybudował  tu pierwsze łazienki, czyli zakład kąpielowy, pijalnię wód i pensjonat dla przyjezdnych kuracjuszy. Na początku XX wieku uzdrowisko stało się własnością braci Daniewskich. W peerelu rodzinną własność przejęło w zarząd państwo. Zaniedbania tego czasu widać do dziś.

Spacerkiem do zdroju

Park zdrojowy ciągnie się po obu stronach długiej alei prowadzącej od postawionych  na początku XX wieku sanatoriów Świt i Jasna. Obecny zakład przyrodoleczniczy w stylu neoklasycystycznym wybudowano w 1925 roku, a w holu wiszą obrazy przedstawiające cztery pory roku. Wśród drzew stoją dwie dość zaniedbane wille (Prus i Irena) z tego samego okresu. Park jest cichy, spokojny i stosunkowo uporządkowany i przylega do sporego kompleksu leśnego. Za łazienkami znajduje się duży zbiornik rekreacyjny na wspomnianej rzeczce Rzosce.

Warto wiedzieć

Zainteresowani pamiątkami historii powinni też odwiedzić miejscowy kościół. Budowla powstała tuż przed II wojną, ale w jej murze zachowano pochodzący z poprzedniego kościoła manierystyczny nagrobek Samuela Zborowskiego, XVI-wiecznego właściciela miejscowości. Zasłynął w swoim czasie nieudaną próbą zamachu na króla Stefana Batorego. Ścięto go na krakowskim rynku.

Dodano: 5 listopada 2009; Aktualizacja 12 lutego 2019;

Zajrzyj na te strony:

Komentarze: 1

    warwara, 27 lutego 2013 @ 09:20

    Straszna dziura. Współczuję temu, kto trafi tu na trzytygodniową kurację. Prawda, można pospacerować po parku, ale ile można.Ale co dalej? Nie ma co ze sobą zrobić.

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)

Pisz razem z nami

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij