Lucerna
Największy barokowy kościół w Szwajcarii

Od innych, starszych i gotycko-surowych świątyń w mieście, ta wyróżnia się zdobną fasadą zamkniętą dwiema wieżami z cebulastymi hełmami oraz jasnym kolorowym wnętrzem. Jest ona symbolem przewagi katolików w tym mieście.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Anna Ochremiak
Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
Kościół stoi na Starym Mieście, na lewym brzegu rzeki Reuss. Przegląda się w jej nurcie...
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii
  • Lucerna. Największy barokowy kościół w Szwajcarii

Jezuicki kościół pod wezwaniem św. Franciszka Ksawerego stoi na Starym Mieście w Lucernie, na lewym brzegu rzeki Reuss, która kilkaset metrów wcześniej wypływa z Jeziora Czterech Kantonów.

To najstarsza i największa barokowa świątynia w Szwajcarii, jeden z największych barokowych kościołów na północ od Alp. Zbudowany został w latach 1666-77.

Symbol katolickiego miasta

Od innych, starszych i gotycko-surowych świątyń w mieście, ta wyróżnia się zdobną fasadą zamkniętą dwiema wieżami z cebulastymi hełmami oraz jasnym kolorowym wnętrzem. Jest ona symbolem przewagi katolików w tym mieście. Nawet dziś stanowią oni 55 proc. mieszkańców, ewangelicy mają tylko 13 proc. udziału w społeczności, a członkowie innych chrześcijańskich wspólnot – 5 proc. Jeżeli dodamy do tych liczb 20 proc. obojętnych religijnie i 4 proc. wyznawców islamu, dostrzeżemy siłę katolicyzmu wśród mieszkańców.

Siła obrazu

I tę przewagę katolicy zawdzięczają w znacznej mierze jezuitom. Bo gdy protestantyzm zdobywał coraz szersze pole, gdy prostota i siła słowa brała górę, to właśnie jezuici przeciwstawili się nowym trendom za pomocą obrazu. Niechętnie podejmowali teologiczne dyskusje, ale stworzyli barokową architekturę sakralną, która świadczyć miała o mocy i chwale Kościoła. Imponujące świątynie, bogate polichromie, ekspresyjne rzeźby i ogromne bogactwo złota i detalu, miały zatrzymać i przyciągnąć wiernych. Lucerna została katolicka.

Dla elitarnej szkoły

Ogromną rolę w tym dziele odegrała też szkoła. Kościół  wybudowali jezuici jako placówkę duszpasterską, ale też jako kościół szkolny. Edukacja młodych ludzi była bowiem jednym z podstawowych zadań zakonu. Mnisi przybyli do Lucerny w 1574 r. i już w dwa lata później uruchomili liceum kształcące synów miejscowych elit.  Kolegium szybko zyskało sławę, i w połowie XVII w,  w okresie największego rozkwitu kształciło jednocześnie 300-400 uczniów. Potrzebny był duży kościół. Jako patrona przybrali jezuici Franciszka Ksawerego (1506-52), przyjaciela założyciela zakonu Ignacego Loyoli i jednego z pierwszych członków zgromadzenia. Zasłynął on działalnością misyjną na Dalekim Wschodzie – mówiono, że od czasów św. Pawła nikt nie nawrócił większej liczby ludzi niż on.

Bogactwo we wnętrzach

Kościół został zbudowany prawdopodobnie według planów pochodzących z Vorarlbergu Michaela Beera i Michaela Tumba, albo jezuickich księży Heinricha Mayera i Christopha Voglera. Mayer z całą pewnością jest natomiast autorem sztukaterii w kaplicach, które są w Szwajcarii najstarszymi przykładami stylu słynnej szkoły wessobruńskiej (Wessobrunner Schule). Obraz w ołtarzu głównym jest dziełem Domenico Torriani z Mendrisio, a malowidła ścienne wykonali bracia Giuseppe Antonio i Giovanni Antonio Torricelli z Lugano. Warto zaznaczyć, że obie wieże dostawiono w 1893 r. a gruntowne remonty kościoła przeprowadzono w 1950 i w 1970 roku.

Na koncerty i wykłady

Po kasacie zakonu w 1774 r. szkoła stała się uczelnią kantonalną, a w 1966 r. przeniesiono ją w inne miejsce. Barokowa świątynia nie ma już charakteru kościoła szkolnego, nie jest także siedzibą parafii. Pozostaje jednak ważną atrakcją turystyczną i służy jako sala koncertowa i wykładowa dla uczonych z tutejszego wydziału teologicznego. Pięć niedzielnych mszy cieszy się sporą frekwencją.

Dodano: 5 kwietnia 2017; Aktualizacja 27 kwietnia 2017;

Zajrzyj na te strony:

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij