Marano Lagunare
Weneckie pamiątki i marina nad laguną

Przez wieki mieszkańcy Marano żyli z połowów na lagunie. Dzisiaj też w porcie stoi wiele kutrów, lecz wypływają one na pełne morze, bo tam znajdują bogatsze połowy. Po lagunie wozi się raczej rybaków amatorów oraz turystów zwiedzających tutejsze rezerwaty przyrody.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Anna Ochremiak
Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
Wieża nazywana ?Millenaria? dominuje w panoramie miasteczka.
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
  • Marano Lagunare. Weneckie pamiątki i marina nad laguną
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Niewielkie portowe miasteczko, które nadało nazwie najdalej na północ wysuniętej lagunie Adriatyku, powstało w 81 roku przed naszą erą jako obóz rzymskich legionów. Dziś ma około dwu tysięcy mieszkańców, sympatyczną marinę i niewielką ale tętniącą życiem starówkę.

Labirynt uliczek i placyków otacza  starą wieżę stojącą przy rynku, placu o poważnej nazwie ?Granda?. Wieża nazywana jest ?Millenaria? , czyli tysiącletnia. Nazwa ta jednak bardziej podkreśla jej znaczenie niż wiek, bo choć wzmianki o niej pochodzą z 1066 roku, główna jej konstrukcja powstała w czasach weneckich. Marano pozostawało bowiem pod dominacją „Najjaśniejszej” republiki od XV do XVIII wieku. Do końca XIX wieku miasto otoczone było murami: nie udało się ich zdobyć nawet Turkom w XVI wieku. Teraz po murach nie zostało wiele, ale zachowany fort św. Antoniego, labirynt uliczek i placyków, sposób konstruowania i zdobienia zabytkowych domów ? świadczą o dawnej przynależności  miasta do Wenecji. Do dziś jest to jedyne miasto w prowincji  Friuli, którego mieszkańcy posługują się dialektem weneckim.

Przez wieki mieszkańcy Marano żyli z połowów na lagunie. Teraz też w porcie stoi wiele kutrów, lecz wypływają one na pełne morze, bo tam  znajdują bogatsze połowy. Po lagunie wozi się raczej rybaków amatorów oraz turystów zwiedzających tutejsze rezerwaty przyrody lub zmierzających do największego w rejonie kurortu ? Lignano. Tam właśnie, z przystankiem w rezerwacie ujścia rzeki Stella, ruszyłam i ja niewielką krypą. Ale to już odrębne opowieści.

Warto wiedzieć

Co roku 15 czerwca lub w najbliższą niedzielę po tym dniu z Marano na lagunę wypływa procesja z San Vito (św. Wita). Tradycja sięga XIV wieku. Kto na czym może ? wszyscy wyruszają na wodę, by odeprzeć zagrożenia płynące z morza i upamiętnić rybaków, którzy stracili w nim życie. Udział w procesji jest ponoć ciekawym przeżyciem.

Zajrzyj na te strony:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Doceniają nas!

 

Stowarzyszenie Dziennikarzy Podróżników Globtroter wyróżniło Otwarty Przewodnik Krajoznawczy nagrodą
za najciekawsze publikacje turystyczne w 2019 r.

Cieszymy się!

 

Pisz razem z nami

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij