Kołomyja
Muzeum Huculszczyzny i Pokucia

Pierwsza wystawa w tym muzeum uznana zarazem za pierwszą polską wystawę etnograficzną, odbyła się w Kołomyi w roku 1880. Znaczący udział w jej organizacji odegrał etnograf, folklorysta i kompozytor Oskar Kolberg
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
Obecnie w zbiorach muzeum znajduje się blisko 50 tysięcy dzieł i przedmiotów sztuki ludowej.
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
  • Kołomyja. Muzeum Huculszczyzny i Pokucia
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Z trzech tutejszych muzeów: Narodowego Sztuki Ludowej Huculszczyzny i Pokucia, Pisanek oraz Krajoznawczego, szczególnie cenne i warte poznania zbiory znajdują się w tym pierwszym.

Muzeum Huculszczyzny i Pokucia mieści się w dużym, jednym z najładniejszych w mieście, dwupiętrowym narożnym gmachu w centrum, przy ul. Teatralnej. Zaprojektowanym w 1894 roku przez architektów: N. Krzyczkowskiego i L. Bakera, pierwotnie z przeznaczeniem na Dom Ludowy. W całej serii publikacji o tym muzeum i jego zbiorach, jakie w nim kupiłem, znalazłem trochę bardziej dekoracyjny rysunek projektu tej reprezentacyjnej budowli.

Kilka słów o załozycielach

Gmach oddany został do użytku w 1902 roku. Muzeum nosi imię Jozafata Kobryńskiego. Niestety, nie udało mi się znaleźć na jego temat niczego bliższego. We wstępie do broszury poświęconej temu muzeum jest zdjęcie oraz cytat z jego wystąpienia podczas otwarcia muzeum 1 stycznia 1935 r. Wołodymira Kobryńskiego (prawdopodobnie jest to ukraińska pisownia imienia i nazwiska Włodzimierza Kobrzyńskiego), przedstawionego jako założyciel i pierwszy dyrektor tego muzeum. Tyle, że według polskich źródeł muzeum to założył hr. Starzeński. I to ponad pół wieku wcześniej. Pierwsza wystawa w tym muzeum (w innym gmachu) uznana zarazem za pierwszą polską wystawę etnograficzną, odbyła się w Kołomyi w roku 1880. Znaczący udział w jej organizacji odegrał etnograf, folklorysta i kompozytor Oskar Kolberg, którego 200-lecie urodzin obchodziliśmy w ubiegłym roku.

50 tysiecy eksponatów

Obecnie w zbiorach muzeum znajduje się blisko 50 tysięcy dzieł i przedmiotów sztuki ludowej. Zwiedza je rocznie około 200 tys. turystów z ponad 50 krajów świata. Eksponaty prezentowane są w podstawowych działach: drewno, ceramika, metal, skóra, tkaniny, odzież, ludowe wyszywanki, ikony, malarstwo. A w nich w układzie historycznym. Drewno, to blisko 4 tys. eksponatów prezentujących całe bogactwo tego rodzaju sztuki i przedmiotów użytkowych Huculszczyzny i Pokucia. Są to rzeźby i kompozycje o tematyce sakralnej: carskie wrota ikonostasów, kapliczki, świątki, krzyże, lichtarze. Wśród nich jednym z najcenniejszych eksponatów jest rzeźba „Dobry pasterz z jagniętami” Jana Jerzego (Johann Georg) Pinzla (1707-61), najwybitniejszego przedstawiciela lwowskiej rzeźby rokokowej.  

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 15 czerwca 2015; Aktualizacja 29 czerwca 2015;
 

Komentarze: 4

    Katemarie, 5 maja 2016 @ 13:16

    Witam, Panie Cezary
    Mam dla Pana informacje dotyczące patrona Muzeum Huculszczyzny i Pokucia – chodzi oczywiście o Jozafata Kobryńskiego. Po ukraińsku jego imię i nazwisko wygląda tak: Иосафат Николаевич Кобринский – ur. 28.IX.1818 Kołomyja-zm. 28.III.1902 Myszyn; ksiądz greckokatolicki, działacz cerkiewny i kulturalno-oświatowy, publicysta, filantrop.Pochodził z rodziny nauczycielskiej. Nazwisko w tłumaczeniu na polski brzmi Kobrynskyj. W 1902 r. w Kołomyi otwarto Dom Narodowy im. о. Иосафата Кобринского. M. in. Kołomyi, Iwano-Frankowsku i Lwowie znajdują się też ulice jego imienia. A na ścianie Muzeum Huculszczyzny i Pokucia znajduje się tablica pamiątkowa z napisem:
    Мемориальные доски на здании музея народного искусства Гуцульщины и Покутья напоминают:
    «В этом доме с 1920 по 1935 год жил и работал известный украинский писатель и общественно-политический деятель Андрей Чайковский» «Кобринский Владимир Васильевич (1873-1958)

    Основатель и многолетний директор Коломийского музея народного искусства Гуцульщины»
    «Кобринский Йосафат Николаевич (1818-1901) Инициатор и участник построения Народного дома в Коломые»
    Myślę, że informacje te przydadzą się Panu do uzupełnienia danych o patronie Muzeum :). Katarzyna

    Katemarie, 5 maja 2016 @ 13:17

    Dodaję zdjęcie tablicy pamiątkowej z wizerunkiem ks. Иосафата Кобринского – po prawej. Katarzyna

    cez, 6 maja 2016 @ 17:48

    Pani Katarzyno!
    Dziękuję za informację na temat patrona Muzeum Huculszczyzny i Pokucia w Kołomyi, Jozafata Kobrynskiego (1818-1902). Myślę, że umieszczona pod moją relacją z niego wzbogaci wiedzę czytelników. Chociaż zapewne pozostawi nadal niejasności, które zasygnalizowałem.
    Z tekstu na tablicy pamiątkowej muzeum, który Pani przytacza, a także z informacji w muzealnej broszurze ze zdjęciem z jego otwarcia 1.1.1935 r. (Kołomyja znajdowała się wówczas, do napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 r., w granicach II Rzeczypospolitej) o której napisałem, wynika, że jego założycielem i wieloletnim dyrektorem był Władymir Kobrynskyj (1873-1958). Nie wiem, czy między patronem i dyrektorem tego muzeum były jakieś związki rodzinne, ale na podstawie otczestwa: Wasilewicz wiadomo, że Władimir nie był synem Jozafata. Przypisanie mu założenia tego muzeum może jednak dotyczyć tylko obecnego gmachu. Zbudowanego w latach 1896-1902 z inicjatywy Jozafata Kobrynskiego jako Ukraiński Dom Ludowy.
    Nie ma bowiem wątpliwości, że Muzeum Huculszczyzny i Pokucia w Kołomyi powstało – w innym gmachu, bo obecny jeszcze nie istniał – w roku 1880 z inicjatywy hr. Edwarda Starzeńskiego (1855-1909). A więc jeszcze w zaborze austriackim, gdy Władymir Kobrynskyj miał zaledwie 7 lat. Potwierdzenie tego, że muzeum ma znacznie starszą historię niż od 1935 r. znaleźć można m.in. w Tygodniku Ilustrowanym, nr 14 z 1903 r. Oto fragment informacji o jego treści:

    „Tygodnik Ilustrowany nr 14 z 1903 r
    rok wydania – 1903
    w treści min:
    Muzeum Huculskie w Kołomyi / prawie 1,5 strony tekstu, w tym 4 zdjęcia: Edward hr. Starzeński, Skrzynia huculska półka i wyroby gliniane, Kominek, Talerz drewniany / + 7 zdjęć: Strzelby huculskie, Pasy i toporki, Naszyjniki mosiężne, Lichtarze drewniane cerkiewne ( x 3 /, Jura v. Mikołaj Drahiruk lub Bordiuk / …”

    Natomiast w przedwojennej Encyklopedii Gutenberga, w tomie 8 na str. 23 w haśle Kołomyja znalazłem m.in. informację „… Muzeum Pokuckie częściowo zniszczone w 1915 r…”. Nie znam bardziej szczegółowo jego losów w latach 1915-1935, ale wiadomo, że otwarte w nowym gmachu przejęło nie tylko nazwę, ale również zbiory. Pięknie je następnie rozbudowując, dzięki czemu jest to tak interesująca placówka. Szkoda tylko, że nie przyznaje się do swoich prawdziwych korzeni i o 55 lat starszej historii.
    Cezary Rudziński

    Magdalena, 22 sierpnia 2016 @ 12:13

    Niezupełnie tak było z wystawą i początkami muzeum w Kołomyi – dokładnie o pierwszej polskiej wystawie etnograficznej, która odbyła się w Kołomyi w1880 oraz o losach eksponatów z niej pozostałych pisze Ryszard Brykowski w artykule W setną rocznicę pierwszej polskiej wystawy etnograficznej w Kołomyi, „Polska Sztuka Ludowa”, R. XXXVI, 1981, nr 2, s. 117-122.
    Pozdrawiam,
    Magdalena

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij