Paryż
Nekropolia na Montmartre

Autor: Anna Derecki
Cmentarz położony jest na dwu poziomach a przecina go wiadukt miejski – trudno więc go zwiedzać. Proponujemy spacer trasą, która pozwoli zobaczyć najciekawsze groby: nie ominiemy Słowackiego, Dalidy ani Lelewela.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Anna Derecki
Paryż. Nekropolia na Montmartre
Na końcu alei zaskakujący grób Dalidy - posąg przedstawia artystkę w sukni, tak jakby występowała na scenie.
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Otwarty 1 stycznia 1825 roku cmentarz zajmuje 11 ha. Znajduje się tu ponad 20 tysięcy grobów i rośnie 820 drzew. Najwięcej jest klonów. Nekropolia powstała w miejscu kamieniołomów. W czasie Rewolucji Francuskiej chowano tu już zmarłych i poległych.

Cmentarz ma dwa poziomy, a przecina go wiadukt miejski – trudno więc go zwiedzać. Proponujemy spacer trasą, która pozwoli zobaczyć najciekawsze groby: nie ominiemy Słowackiego, Dalidy ani Lelewela.

W Alei Polaków

Wchodzimy wejściem od Avenue Rachel, innej możliwości nie ma. Boczne wejście z ulicy Joseph de Maistre otwarte jest tylko w Zaduszki. Od razu, po prawej stronie, zobaczymy groby aktorskiej rodziny Guitry (Lucien, Sacha) i zaraz w prawo schodki. Aleja powyżej nosi nazwę Alei Polaków (avenue des Polonais), a kilka polskich grobów przypomina o rodakach, którzy pojawili się po powstaniach narodowych na paryskim bruku.

Najciekawsze nagrobki

Na końcu alei zaskakujący grób Dalidy – posąg przedstawia artystkę w sukni, tak jakby występowała na scenie. Stąd trzeba się cofnąć i po prawej stronie zejść schodkami wzdłuż rampy Caulaincourt, dojść do głównego „ronda”. Tutaj podziwiamy grób Emila Zoli z jego popiersiem z różowego granitu. Spoczywają tu tylko jego żona i dzieci. Emil Zola spoczywa w Panteonie. Z drugiej strony ronda warto zbliżyć się do leżącej postaci: to polityk Cavaignac. To jednak nie jest najistotniejsze: warto zwrócić uwagę na nagrobek: wykonał go romantyczny rzeźbiarz Franciszek Rude, autor słynnej Marsylianki na Łuku Triumfalnym. To jedna z najpiękniejszych rzeźb cmentarnych i pierwsza przedstawiająca leżącą postać.

Artyści i dobroczyńcy

Najlepiej stąd ruszyć avenue Dubuisson, zostawiając Zolę po lewej stronie. Ciekawe są: posąg Matki Boskiej przepasanej błękitnym pasem, grób malarza klasyka Gerome, wroga impresjonistów i wszelkich nowinek w malarstwie. Gdy droga skręci, zaraz po lewej stronie zobaczymy grób kompozytora Berlioza, zrobiony z czarnego marmuru. Mijamy na rogu kamienną płaczkę. Idąc jeszcze kawałek przed siebie, po prawej stronie w głębi zauważymy na pewno ogromną rzeźbę Mojżesza (kopię sławnego dzieła Michała Anioła). To grób żydowskiego bankiera  Osiris-Iffla. Wspierał finansowo naukowców, artystów, przemysłowców. Kupił i odrestaurował pałac  Napoleona i Józefiny w Malmaison, a następnie podarował go państwu. W momencie śmierci w 1907 roku zapisał swoją fortunę Instytutowi Pasteura, który opiekuje się do dziś jego grobem. Wracamy stąd i idąc dalej aleją Berlioza mijamy po prawej stronie grób François Truffaut, francuskiego realizatora filmowego, twórcy nowej fali (Nouvelle Vague).  Na grobie leży płyta z czarnego marmuru, trzeba się jednak lekko wychylić, by ją zobaczyć. Na przeciwko, po lewej stronie, Heinrich Heine – niemiecki poeta romantyczny.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 27 października 2009; Aktualizacja 2 lutego 2012;

Zajrzyj na te strony:

Poczytaj więcej o okolicy:

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij