Paryż
Nekropolia na Montmartre

Autor: Anna Derecki
Cmentarz położony jest na dwu poziomach a przecina go wiadukt miejski – trudno więc go zwiedzać. Proponujemy spacer trasą, która pozwoli zobaczyć najciekawsze groby: nie ominiemy Słowackiego, Dalidy ani Lelewela.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Anna Derecki
Paryż. Nekropolia na Montmartre
Na końcu alei zaskakujący grób Dalidy - posąg przedstawia artystkę w sukni, tak jakby występowała na scenie.
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
  • Paryż. Nekropolia na Montmartre
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Otwarty 1 stycznia 1825 roku cmentarz Montmartre zajmuje 11 ha. Znajduje się tu ponad 20 tysięcy grobów i rośnie 820 drzew. Najwięcej jest klonów. Nekropolia powstała w miejscu kamieniołomów. W czasie Rewolucji Francuskiej chowano tu już zmarłych i poległych.

Cmentarz ma dwa poziomy, a przecina go wiadukt miejski – trudno więc go zwiedzać. Proponujemy spacer trasą, która pozwoli zobaczyć najciekawsze groby: nie ominiemy Słowackiego, Dalidy ani Lelewela.

W Alei Polaków

Wchodzimy wejściem od Avenue Rachel, innej możliwości nie ma. Boczne wejście z ulicy Joseph de Maistre otwarte jest tylko w Zaduszki. Od razu, po prawej stronie, zobaczymy groby aktorskiej rodziny Guitry (Lucien, Sacha) i zaraz w prawo schodki. Aleja powyżej nosi nazwę Alei Polaków (avenue des Polonais), a kilka polskich grobów przypomina o rodakach, którzy pojawili się po powstaniach narodowych na paryskim bruku.

Najciekawsze nagrobki

Na końcu alei zaskakujący grób Dalidy – posąg przedstawia artystkę w sukni, tak jakby występowała na scenie. Stąd trzeba się cofnąć i po prawej stronie zejść schodkami wzdłuż rampy Caulaincourt, dojść do głównego „ronda”. Tutaj podziwiamy grób Emila Zoli z jego popiersiem z różowego granitu. Spoczywają tu tylko jego żona i dzieci. Emil Zola spoczywa w Panteonie. Z drugiej strony ronda warto zbliżyć się do leżącej postaci: to polityk Cavaignac. To jednak nie jest najistotniejsze: warto zwrócić uwagę na nagrobek: wykonał go romantyczny rzeźbiarz Franciszek Rude, autor słynnej Marsylianki na Łuku Triumfalnym. To jedna z najpiękniejszych rzeźb cmentarnych i pierwsza przedstawiająca leżącą postać.

Artyści i dobroczyńcy

Najlepiej stąd ruszyć avenue Dubuisson, zostawiając Zolę po lewej stronie. Ciekawe są: posąg Matki Boskiej przepasanej błękitnym pasem, grób malarza klasyka Gerome, wroga impresjonistów i wszelkich nowinek w malarstwie. Gdy droga skręci, zaraz po lewej stronie zobaczymy grób kompozytora Berlioza, zrobiony z czarnego marmuru. Mijamy na rogu kamienną płaczkę. Idąc jeszcze kawałek przed siebie, po prawej stronie w głębi zauważymy na pewno ogromną rzeźbę Mojżesza (kopię sławnego dzieła Michała Anioła). To grób żydowskiego bankiera  Osiris-Iffla. Wspierał finansowo naukowców, artystów, przemysłowców. Kupił i odrestaurował pałac  Napoleona i Józefiny w Malmaison, a następnie podarował go państwu. W momencie śmierci w 1907 roku zapisał swoją fortunę Instytutowi Pasteura, który opiekuje się do dziś jego grobem.

Wracamy stąd i idąc dalej aleją Berlioza mijamy po prawej stronie grób François Truffaut, francuskiego realizatora filmowego, twórcy nowej fali (Nouvelle Vague).  Na grobie leży płyta z czarnego marmuru, trzeba się jednak lekko wychylić, by ją zobaczyć. Na przeciwko, po lewej stronie, Heinrich Heine – niemiecki poeta romantyczny.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 27 października 2009; Aktualizacja 14 lutego 2019;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij