Noto
Miasto w barokowej odsłonie

Założenie, położonego na lekkim wzniesieniu historycznego Noto odzwierciedla społeczny podział jego mieszkańców; miasto górne zajmują majestatyczne domy i pałace miejskiej arystokracji, poniżej duchowieństwa, a na obrzeżach – „zwykłych” ludzi.
Tagi: ,
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Halina Puławska
Noto. Miasto w barokowej odsłonie
Wspaniałe budynki, ustawione w barokowej perspektywie są niby sceniczne obrazy z krzywoliniowymi elewacjami, zdobionymi bogato w maski, aniołki, zakrętasy i woluty. A szczególnie stroją je wdzięczne balkonowe wybrzuszenia balustrad z kutego żelaza.
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
  • Noto. Miasto w barokowej odsłonie
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Noto bezwiednie wywołuje uśmiech i zachwyt. Podoba się. Jest – w błękicie nieba i złocie murów – radosne i świetliste. Sprawia wrażenie starannie przemyślanej scenicznej scenografii, ilustrującej doskonałe rozwiązania urbanistyczne i barokową oprawę architektoniczną miasta.

Noto jest właśnie takie, teatralne i rzeczywiste. Zbudowane zostało od podstaw po jednym z najrozleglejszych i najtragiczniejszych trzęsień ziemi na Sycylii – w roku 1693.*

Na nowym miejscu

Noto, właściwie stare Noto (Noto Antica)**, liczące w tym czasie ok. 14,5 tysięcy mieszkańców i 3 tysiące domów, pochowało w wyniku trzęsienia ziemi kilka tysięcy osób. Pozostali przy życiu opuścili wkrótce całkowicie zniszczone miasto i przenieśli się w inne miejsce, bliżej morza – tam, gdzie ufundowane zostało w 1703 r. nowe miasto – ich nowe Noto.

Odpowiedzialność za odbudowę zniszczonych w regionie Val di Noto *** miast spoczęła na Giuseppe Lanza, księciu Camastra – przedstawicielu Hiszpanii na Sycylii. Wykonanie wielkiego dzieła powierzono wielu artystom, architektom i urbanistom: Paolo Labisiemu, Vincenzo Sinatrze, Rosario Gagliardiemu – uważanemu za jednego z najbardziej kreatywnych architektów, holenderskiemu inżynierowi wojskowemu Carlosowi de Grunenbergh… miejscowym kamieniarzom i rzemieślnikom. Rozjechali się po miastach Europy w poszukiwaniu inspiracji. I… powstały piękne barokowe dzieła sztuki, co należy podkreślić, noszące cechy lokalne, sycylijskie, reprezentujące tzw. barok sycylijski.**** Noto, jego historyczne centrum jest najwybitniejszą ekspresją baroku sycylijskiego, jego „stolicą”.

Przemyślana koncepcja

Założenie, położonego na lekkim wzniesieniu historycznego Noto odzwierciedla społeczny podział jego mieszkańców; miasto górne zajmują majestatyczne domy i pałace miejskiej arystokracji, poniżej duchowieństwa, a na obrzeżach – „zwykłych” mieszkańców. Całe miasto zbudowane zostało z lokalnego miękkiego wapienia w ciepłym kolorze złota, przechodzącego w blasku zachodzącego słońca w róż. Ten budulec przydaje  miejskiej scenerii Noto magicznego i uroczystego nastroju.

Miasto zostało zaprojektowane na siatce ulic ułożonych prostopadle, z trzema szerokimi, równoległymi do siebie głównymi arteriami leżącymi na osi wschód – zachód; to przemyślana koncepcja służąca maksymalnemu ich nasłonecznieniu. Wspaniałe budynki, ustawione w barokowej perspektywie są niby sceniczne obrazy z krzywoliniowymi elewacjami, zdobionymi bogato w maski, aniołki, zakrętasy i woluty. A szczególnie stroją je wdzięczne balkonowe wybrzuszenia balustrad z kutego żelaza.

Ratusz, czyli Palazzo Ducezio

Główną osią Noto jest Corso Vittorio Emanuele prowadząca od 19. wiecznej bramy w kształcie łuku triumfalnego – Porta Reale. Przechodzi się obsadzoną drzewami aleją i publicznymi ogrodami z wyróżniającymi się krzewami fioletowych bugenwilli (kącicierń), lawend i palm, aby dojść do placu – Piazza Immacolata. To pierwszy z trzech kwadratowych placów – każdy ze swoim kościołem – przeplatających Corso. Dominuje nad nim kościół San Francesco all’immacolata, zaprojektowany przez Vincenzo Sinatrę, z surową barokową fasadą, do której prowadzą wielostopniowe schody.

Czytaj dalej - strony: 1 2 3
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij