Bayreuth
Ostatnia przystań Richarda Wagnera

Gdy w 1872 r. Wagner przeniósł się z rodziną do stolicy Górnej Frankonii, rozpoczął zabiegi o zbudowanie w Bayreuth wielkiego, operowego Teatru Festiwalowego, na miarę swoich wizji muzycznych.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
To Richard Wagner, jeden z największych kompozytorów niemieckich, w charakterystycznym kapeluszu i z ulubionym psem.
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera
  • Bayreuth. Ostatnia przystań Richarda Wagnera

Na chodniku przed aptecznym sklepem zielarskim przy ulicy margrabiego Maksymiliana – Maximilianstrasse w Bayreuth znajduje się pomnik siedzącego mężczyzny.

To odlany w brązie, naturalnej wielkości, w charakterystycznym kapeluszu i z ulubionym psem, jeden z największych kompozytorów niemieckich, Richard Wagner (1813-83).

Szlakiem kompozytora

Kilkadziesiąt metrów dalej, po drugiej stronie tej ulicy, obok popularnej restauracji „Oskar”, figurka dyrygującego Wagnera przy ścianie budynku zachęca do przeczytania zamieszczonej poniżej informacji o tym miejscu. Takie same, kilkudziesięciocentymetrowej wysokości, odlane chyba z tej samej formy, spotykam także w innych punktach tego miasta nad Czerwonym Menem. A nawet w muzeum słynnego browaru Masel’s. Bo twórca „Pierścienia Nibelunga” i „Parsifala” jest przecież symbolem i znakiem rozpoznawczym stolicy Górnej Frankonii.

Gdy kompozytor 17 kwietnia 1870 roku po raz pierwszy przyjechał tu by w Operze Margrabiów dyrygować IX Symfonią Ludwiga van Beethovena, nie spodziewał się chyba, że Bayreuth stanie się jego ostatnim miejscem zamieszkania, a później wiecznego spoczynku. Miał już wówczas niemal 57 lat, ogromny dorobek twórczy – z wielkich dzieł pozostały mu do skomponowania tylko „Zygfryd” (Siegfried, 1871), „Zmierzch bogów” (Gőtterdämmerung, 1874) i „Parsifal” (1882). I bujne, złożone życie.

Monachijski romans z Cosimą

Mieszkał przecież, i pracował wcześniej, nie tylko w rodzinnym Lipsku, ale także m.in. w Wűrzburgu, Magdeburgu, Królewcu, rosyjskiej wówczas Rydze, Paryżu, Dreźnie, Zurychu i Monachium. Wielokrotnie zadłużony musiał nawet uciekać do innych krajów przed wierzycielami, a we francuskiej stolicy żył niemal w nędzy. Równocześnie odnosił sukcesy twórcze, ale uczestniczył także w głośnym wówczas skandalu towarzyskim, jakiego echo odbiło się także na bawarskim dworze królewskim. Był nim romans z młodszą o 24 lata Cosimą, nieślubną córką węgierskiego kompozytora i pianisty Ferenca Liszta, a zarazem żoną dyrygenta, kompozytora i pianisty Hansa Guido von Bűlowa.

Zanim wybranka Wagnera uzyskała od męża rozwód, a równocześnie po śmierci pierwszej żony kompozytor mógł się z Cosimą ożenić w 1870 r, zdążyła mu urodzić dwójkę dzieci, w tym, w 1869 r., syna Siegfrieda. W spokojnym, prowincjonalnym Bayreuth, Richard Wagner postanowił zrealizować swoją życiową ideę. Stworzyć stałe miejsce wystawiana jego oper. Wspaniała perła baroku, tutejsza Opera Margrabiów, o której niedawno pisałem, nie nadawała się do tego celu. Scena była za mała.

Finansowa pomoc króla Bawarii

Gdy w 1872 r. Wagner na stałe przeniósł się do stolicy Górnej Frankonii wraz z Cosimą i dziećmi, rozpoczął zabiegi o zbudowanie w Bayreuth wielkiego, operowego Teatru Festiwalowego, na miarę swoich wizji muzycznych i dramaturgicznych. A równocześnie domu dla siebie i rodziny. Wszystko to przy braku środków. Poszukiwał ich w różnych źródłach, w tym u króla Ludwika II Bawarskiego. To bardzo ciekawa historia, na szczegóły której nie ma tu niestety miejsca. O niektórych   faktach wspomnę więc tylko pisząc o tutejszych głównych „miejscach wagnerowskich”. Należy do nich Dom Wahnfried, nazywany też willą Richarda Wagnera z jego – i Cosimy – grobem w przyległym od tyłu ogrodzie. Napiszę o nim w kolejnym artykule.

Dodano: 8 czerwca 2018; Aktualizacja 8 czerwca 2018;
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij