Suzdal
Od ruskich książąt do marszałka Paulusa

Klasztor w miasteczku Suzdal był zamożny… W 1678 roku miał on we władaniu ponad 10 tysięcy chłopów pańszczyźnianych uprawiających spore obszary ziemi. W XVII w. uchodził za najzamożniejszy w Rosji.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot:
Suzdal. Od ruskich książąt do marszałka Paulusa
Klasztor został otoczony wysokimi ceglanymi murami i przekształcony w twierdzę. Nieporównywalnie mocniejszą niż podupadły suzdalski, książęcy kreml.
  • Suzdal. Od ruskich książąt do marszałka Paulusa
  • Suzdal. Od ruskich książąt do marszałka Paulusa
  • Suzdal. Od ruskich książąt do marszałka Paulusa
  • Suzdal. Od ruskich książąt do marszałka Paulusa
  • Suzdal. Od ruskich książąt do marszałka Paulusa
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Na północy centrum Suzdala (Суздаль), przy jego głównej ulicy, leży największy, najważniejszy oraz w przeszłości jeden z najbogatszych w Rosji monastyrów – Spaso-Jefimiejew (Zbawiciela i św. Eutymiusza).

Zbudowano go w XIV wieku, rozbudowano zaś w wiekach XVI i XVII, gdy carowie Wasyl III i Iwan Groźny oraz bogata rodzina magnacka Pożarskich ufundowali w nim kamienne budowle oraz ofiarowali monastyrowi znaczne obszary ziemi i nieruchomości. Również wówczas został on otoczony wysokimi ceglanymi murami i przekształcony w twierdzę. Nieporównywalnie mocniejszą niż podupadły suzdalski, książęcy  kreml. To za tymi murami schronili się na początku XVII w. polscy i litewscy żołnierze płk. Aleksandra Lisowskiego, późniejsi – bo ten oddział polskiej jazdy lekkiej powstał dopiero w 1614 roku – „Lisowczycy”. Stąd robili grabieżcze wypady na sąsiednie miasta i osady.

Klasztor  był zamożny…

W 1678 roku miał on we władaniu ponad 10 tysięcy chłopów pańszczyźnianych uprawiających spore obszary ziemi. W XVII w. uchodził za najzamożniejszy w Rosji. Dopiero w XVIII w. wyprzedziła go pod tym względem Aleksandro-Newska ławra w Sankt Petersburgu.

Więzienne epizody

Suzdalski monastyr miał w swoich dziejach także bardzo mroczne karty. Od 1766 roku aż do początku XX wieku w jego murach, poza pomieszczeniami dla zakonników, znajdowało się więzienie dla religijnych i politycznych „wolnomyślicieli”. Było wśród nich wiele postaci znanych, m.in. dekabrysta Fiodor Szachowski. Więźniów z czasem okazało się tak dużo, że w 1826 roku „oddział aresztancki” rozszerzono na XVIII-wieczny budynek z celami mnichów. Podobnie było w czasach sowieckich. W 1923 roku powstał tu jeden z „izolatorów politycznych” – STON – Suzdalskie więzienie specjalnego przeznaczenia. Więziono w nim później także ofiary stalinowskich represji. Zaś podczas II wojny światowej, w latach 1940-41, urządzono obóz dla internowanych żołnierzy z Legionu Czechosłowackiego. Przypomnę, że utworzony on został w Polsce w 1938 r. przez ówczesnego pułkownika, później generała i prezydenta Czechosłowacji Ludwika Svobodę, z Czechów i Słowaków, którzy nie pogodzili się z przekształceniem Czech i Moraw w niemiecki protektorat, zaś Słowacji w faszystowskie państewko. Po napaści ZSRR na Polskę 17.9.1939 r. żołnierze ci dostali się w ręce Armii Czerwonej. Dowódca legionu również był tutaj przetrzymywany, podobnie jak czescy oficerowie – późniejsi Bohaterowie Związku Radzieckiego: Otakar Jaros – pierwszy cudzoziemiec, który otrzymał (pośmiertnie)  Złotą Gwiazdę i (za udział w wyzwoleniu Kijowa) Antonin Sochor.

Muzeum suzdalskiego więzienia

O tych, i wielu innych mało znanych faktach, dowiaduję się z kupionej w Suzdalu, ładnie ilustrowanej broszury poświęconej temu zabytkowi, wydanej przez muzeum w serii „Skarby Rosji”. Później „gośćmi” łagru byli generałowie i oficerowie hitlerowscy wzięci do niewoli w Stalingradzie, a wśród nich feldmarszałek Friedrich von Paulus. To tu on „zmienił poglądy” stając się jednym z niemieckich antyfaszystów. Obecnie w pomieszczeniach dawnego łagru znajduje się ekspozycja „Suzdalskie więzienie. Latopis dwuwiekowej historii”.  W 1958 roku monastyr i jego zabytki weszły w skład Włodzimiersko-Suzdalskiego Muzeum – Rezerwatu historyczno-architektonicznego i artystycznego. Ale jeszcze przez następne prawie 10 lat w jego zmurszałych murach znajdowała się kolonia karno-wychowawcza dla dziewcząt i kobiet. Dopiero w 1967 roku rozpoczęto, zakrojone na szeroką skalę, prace rewaloryzacyjne. Ich rezultat jest imponujący.

 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij