Nowy Sącz
Sądecki Park Etnograficzny

Sądecki Park Etnograficzny jest bardzo ciekawym, wartym dokładniejszego poznania muzeum etnograficznym. Najlepiej zwiedzać go spacerując z mapką i folderem w ręku.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
Park ma dla zwiedzających wyglądać jak normalna żyjąca wieś...
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny
  • Nowy Sącz. Sądecki Park Etnograficzny

Na obrzeżach Nowego Sącza znajduje się Sądecki Park Etnograficzny. Największy, a zarazem bardzo interesujący skansen w Małopolsce.

Zajmuje 20 hektarów różnorodnie ukształtowanego terenu, na którym stoi blisko 90 budynków. W ogromnej większości są to oryginalne, konkretne zabytki przeniesione tu z innych miejscowości. Ale kilka jest całkowitymi lub częściowymi replikami.

Lachy, Pogórzanie, Górale Sądeccy

Park prezentuje dawną wiejską architekturę drewnianą, ale również tradycyjną kulturę ludową Sądecczyzny i jej lokalnych grup etnograficznych: Lachów, Pogórzan i Górali Sądeckich. A także mieszkających niegdyś w tych stronach grup etnicznych: Łemków, Niemców Galicyjskich i Cyganów Karpackich. Najwięcej, po 15 domów należało wcześniej do Łemków i Górali Sądeckich. 12 – Lachów Sądeckich. Po 7 do Pogórzan i szlacheckiego dworu oraz folwarku, po cztery tzw. kolonistów józefińskich, czyli wspomnianych Niemców Galicyjskich. Są też budowle sakralne, szkoła ludowa. Trzy należały do osiadłych Cyganów Karpackich.

Brak tabliczek informacyjnych

W odróżnieniu od innych skansenów brak jednak przy nich tabliczek informujących o ich pochodzeniu i historii. Od przewodniczki oprowadzającej nas usłyszałem, że to świadome działanie, gdyż Park ma dla zwiedzających wyglądać jak normalna żyjąca wieś. O obiektach szerzej informują zaś przewodnicy. A zwiedzający go indywidualnie otrzymują przy wejściu mapkę z lokalizacją budynków opisanych na odwrocie. Mam wątpliwości odnośnie do słuszności takiego rozwiązania, gdyż informacje te są bardzo lakoniczne. Zdecydowanie za krótkie dla tych, którzy chcieliby dowiedzieć się coś więcej. Przykładowo: „1 – chałupa biednego wyrobnika z Podegrodzia, I. poł. XIX w., wnętrze urządzone na przełom XIX i XX w.” „17 – dwór szlachecki z Rdzawy zbudowany na pocz. XVII w., przebudowany na przełomie XVIII i XIX w. Wewnątrz w dwóch salach unikalne polichromie ścienne z XVII w.”.

Ciekawe opisy w folderze

Jak bardzo są to informacje niepełne, można przekonać się porównując je ze znajdującymi się w innym, również bezpłatnym folderze „Skansenova. Sądecki tygiel”. Niestety, opisującym tylko 10 wybranych obiektów. Chociaż znakomicie, z tak ciekawymi szczegółami oraz informacjami dodatkowymi, że chciałoby się je powtórzyć w tej relacji dosłownie. Wnoszą one wiele do wiedzy zwiedzających.

W opisie Spichlerza z Gostwicy czytam np. że „Wiara w skuteczność działań magicznych była na wsi powszechna. Istniał cały wachlarz zabiegów chroniących gospodarza i jego dobytek przed ogniem, złodziejami i innymi nieszczęściami. Namalowany na drzwiach spichlerza znak krzyża z podniesionymi ramionami wraz z otaczającymi go kolistymi plamami miał właśnie takie magiczne działanie. Chronił największe bogactwo rodziny, czyli zboże, a także inne cenne rzeczy, które trzymano w spichlerzu – zapasy jedzenia, siodła, płótno, narzędzia do obróbki lnu. W spichlerzu zawieszano również stare i zniszczone obrazy religijne. Obyczaj nie pozwalał ich wyrzucać, a obecność wizerunku świętego dodatkowo „zabezpieczała” dobytek.”

Czytaj dalej - strony: 1 2
 

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij