W położonym pod Narwikiem Håkvik palimy znicz na polskim cmentarzu. Leży tu 66 polskich żołnierzy i 31 cywilów, którzy w czasie II wojny stracili życie w Norwegii. W mieście odnajdujemy duży cmentarz wojenny. Niedaleko niemieckiego krzyża jest dziewięć polskich grobów.

Dzięki wyraźnym drogowskazom odnajdujemy pomnik marynarzy poległych na niszczycielu Grom. Stoi na Groms plass, niewielkim skwerku wśród domów na wzgórzu. Zaglądamy do prowadzonego przez tutejszy Czerwony Krzyż muzeum wojennego. Wita nas polski szyld. Polskie mundury, pamiątki po polskich żołnierzach. Opisy eksponatów, niekonsekwentnie, ale są także po polsku. W ojczystym języku czytamy też zaproszenie, by wpisać się do księgi pamiątkowej.

Port o znaczeniu strategicznym

Narwik (Narvik) jest brzydkim miastem portowym, choć położonym pięknie w rozległym fiordzie. Ruch spory: przeładowuje się tu na statki szwedzką rudę, wydobywaną w nieodległych kopalniach Kiruny. Tak samo było i 70 lat temu. Szwecja pozostała neutralna, ale Niemcy zajęli znaczną część Norwegii i strategiczny port.  Wojna zaczęła się tu 9 kwietnia 1940 roku. W odpowiedzi alianci zdecydowali się na interwencję i próbowali odbić okupowane tereny na dalekiej północy. Udało im się zająć miasto i zniszczyć służące do przeładunku rudy urządzenia. Nie utrzymali się długo. Wycofali się po dwu miesiącach, gdy hitlerowcy zaatakowali Francję.

Polacy w bitwie o Narwik

W bitwie o Narwik wzięła udział Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich dowodzona przez generała Zygmunta Szyszko-Bohusza. Niszczyciele Grom, Błyskawica i Burza patrolowały fiordy. Groma zatopili Niemcy 4 maja. Zginęło 59 osób. Przebudowane na transportowce statki pasażerskie Batory, Chrobry i Sobieski przewoziły oddziały brytyjskie. Chrobry zatonął15 maja w Vestfjord. Pasażerami byli żołnierze brytyjskiego batalionu.