Bardejów
Sześć wieków na starówce

Rozgrzany słońcem rozległy bardejowski rynek mieni się kolorami. Z trzech stron otaczają go nieprzerwane rzędy kamieniczek, od północy zamyka kamienna bryła kościoła św. Idziego. To najlepiej zachowana starówka na Słowacji.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Anna Ochremiak
Bardejów. Sześć wieków na starówce
Wysiłki konserwatorów zostały nagrodzone w 1986 roku europejskim medalem za wybitne osiągnięcia w renowacji zabytków, a w 2000 r. bardejowskie stare miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
  • Bardejów. Sześć wieków na starówce
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Rozgrzany słońcem rozległy bardejowski rynek mieni się kolorami. Z trzech stron otaczają go nieprzerwane rzędy gotyckich i renesansowych kamieniczek, od północy plac zamyka potężna kamienna bryła kościoła św. Idziego (dom sv. Egidia).

W upalny letni dzień brukowany kocimi łbami plac jest dość pusty. Turyści i mieszkańcy kryją się pod parasolami kawiarni i na ławeczkach w cieniu kępy drzew.

Kolorowe domki, stojące wokół rynku pobudowali bardejowscy mieszczanie w czasach dobrobytu. Bo od XIV do XVI wieku królewskie miasto Bardejów (też Bardiów), położone na trakcie wiodącym z południa Europy, z półwyspu Bałkańskiego, do Polski i na Ruś, było ważnym ośrodkiem rzemiosła i handlu. Podążający tędy kupcy obowiązkowo wystawiali swoje towary na rynku: nakazywało im to prawo składu. Było ich wielu, stąd plac tak ogromny. Znalazło się miejsce miejsce i na polską sól, i na tokajskie wina. Bardejów stał się stolicą podgórskiego regionu ? Szarisza (Šariš).

Miasto obwiedziono murami z bramami, basztami i barbakanem. Bogaci mieszczanie budowali domy, władze miasta wystawiły ratusz. Prosta, wręcz surowa bryła jest świadkiem przemian w architektonicznej modzie. Powstała w latach 1505-11, w czasach gdy odchodzono już od gotyku, eksperymentując w duchu renesansu. Teraz jest najstarszą na Słowacji budowlą, noszącą już znamiona tego ostatniego stylu. W ratuszu mieści się Muzeum Szarisza (Šarišské muzeum).

Do pięknego gotyckiego kościoła przy rynku nie zagląda aż tak wielu turystów: wstęp kosztuje kilka euro, zawracają więc od progu. Tymczasem świątynia, którą zbudowano w XIV w. a rozbudowano w połowie następnego kryje ewenement na europejską skalę: jedenaście późnogotyckich ołtarzy skrzydłowych, już od pięciuset lat stojących tam, gdzie je postawiono.

W XVI w. bardejowscy mieszczanie poddali się reformacji: to był okres rozkwitu kulturalnego miasta. Krótko po opublikowaniu katechizmu Marcina Lutra, obywatel Bardejowa, Leonard Stöckel, rektor tutejszego gimnazjum, spisał zasady nowego wyznania dla związku pięciu miast we wschodniej Słowacji. Działały tu dwie drukarnie, teatr, pierwsza na Słowacji (a nawet na całych Węgrzech, do których należał wtedy Szarisz) biblioteka publiczna.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Zajrzyj na te strony:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)

Pisz razem z nami

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij