Piekło
To bardzo blisko Nieba

Sam fakt, że można przechodzić z Piekła do Nieba i odwrotnie oraz fotografować się na tle tablic z ich nazwami, przyciąga turystów. Zwłaszcza, że aby dostać się do nich, wystarczy przejechać lub przejść tylko kilka kilometrów na południe od Końskich.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Cezary Rudziński
Piekło. To bardzo blisko Nieba
Skałki Piekło zostały uznane za najpiękniejszy rezerwat przyrody nieożywionej w województwie świętokrzyskim, w którym ciekawych i pięknych miejsc przecież nie brak.
  • Piekło. To bardzo blisko Nieba
  • Piekło. To bardzo blisko Nieba
  • Piekło. To bardzo blisko Nieba
  • Piekło. To bardzo blisko Nieba
  • Piekło. To bardzo blisko Nieba
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Na mapie Polski znalazłem tylko jedną miejscowość nazywającą się Niebo, za to trzy Piekła ? w województwach: kujawsko-pomorskim, pomorskim i świętokrzyskim. Piekiełka pomijam.

Jest także rezerwat przyrody Skałki Piekło pod Niekłaniem Wielkim, również w tym ostatnim województwie. Tylko w jednym miejscu w kraju: w powiecie koneckim w Świętokrzyskiem, dwie wioski o nazwach Piekło i Niebo sąsiadują ze sobą, stanowiąc sporą ciekawostkę, chociaż nie ma w nich poza nazwami niczego szczególnie interesującego. Ale sam fakt, że można przechodzić z Piekła do Nieba i odwrotnie oraz fotografować się na tle tablic z ich nazwami, przyciąga turystów. Zwłaszcza, że aby dostać się do nich, wystarczy przejechać lub przejść tylko kilka kilometrów na południe od Końskich, i to przez ładne lasy.

Znacznie ciekawsze są jednak w tym samym powiecie, w gminie Stąporków, wspomniane już Skałki Piekło. Zostały uznane za najpiękniejszy rezerwat przyrody nieożywionej w województwie świętokrzyskim, w którym ciekawych i pięknych miejsc przecież nie brak. Utworzony w 1959 roku ma powierzchnię 6 ha lasu mieszanego, z przewagą około 200 ? letnich sosen i dębów. Główną atrakcję tego rezerwatu stanowią dwie grupy malowniczych  skał z metryką liczącą 200 milionów lat, których współczesne kształty powstały w wyniku procesów erozyjnych w triasowych i dolnojurajskich piaskowcach. Skałki te, o wysokości od 2 do 8 metrów, mają rzeczywiście fantastyczne kształty.

Jedne przypominają ogromne skalne grzyby, inne kominy lub kazalnice. Są w nich również trzy jaskinie, którym nadano bardzo oryginalne nazwy: ?Jama Agi?, ?Tomkowa Dziura? i ?Schronisko Sympozjalne?. Pierwsza z nich, o długości 8 m, sucha i ciemna, tworzy jeden korytarz, ale ma aż trzy wejścia na wysokości 17-20 m powyżej dolnej granicy zbocza. Druga, położona około 15 metrów na wschód od pierwszej w tej samie grupie skałek, ma podobną długość oraz dwa, także naturalne, otwory wejściowe na takiej samej wysokości. Jaskinia ta składa się z trzech salek o wysokości 1,5-2 m połączonych krótkim kanałem. Natomiast trzecia jaskinia znajduje się w północnej grupie skałek. Są do niej dwa naturalne otwory wejściowe na wysokości około 20 m, połączone krótkim, zaledwie 1,5 ? metrowym korytarzykiem.

Czytaj dalej - strony: 1 2
 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Doceniają nas!

 

Stowarzyszenie Dziennikarzy Podróżników Globtroter wyróżniło Otwarty Przewodnik Krajoznawczy nagrodą
za najciekawsze publikacje turystyczne w 2019 r.

Cieszymy się!

 

Pisz razem z nami

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij