Petersburg
Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego

Ławrę Aleksandra Newskiego w Petersburgu założył w 1710 roku car Piotr I w odległości kilku kilometrów od centrum budowanej przez niego nowej stolicy Rosji. Powstała ona nad Newą oraz ujściem do niej Czarnej Rzeczki.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Cezary Rudziński
Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
Ponieważ ławra była chronionym na mocy prawa pomnikiem architektury, poważniejszych szkód w niej dokonano. Trwa też nieustająca konserwacja.
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
  • Petersburg. Trzy wieki ławry Aleksandra Newskiego
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Równe trzy wieki istnienia obchodzi ławra Aleksandra Newskiego w Sankt Petersburgu – Swjato-Troickaja Aleksandro-Newskaja ławra.

Ławra to najwyższej rangi i o szczególnym znaczeniu męski klasztor prawosławny. Najważniejsza dla całego prawosławia jest Wielka Ławra na Górze Athos w Grecji. W Cerkwi rosyjskiej lub od niej zależnych jest pięć ławr. W czasach carskich (1721-1917) podlegały one bezpośrednio Świętemu Synodowi, a później i obecnie Patriarsze Moskiewskiemu i Całej Rusi.

Piotr I – założyciel

Ławrę Aleksandra Newskiego założył w 1710 roku car Piotr I w odległości kilku kilometrów od centrum budowanej przez niego nowej stolicy Rosji – miasta Petersburg. Powstała ona nad Newą oraz ujściem do niej Czarnej Rzeczki (obecnie Monastyrka), w miejscu w którym najprawdopodobniej zwycięską bitwę ze Szwedami stoczył w 1240 roku włodzimierski książę Aleksander, nazwany później Newskim. Został on wyniesiony przez Cerkiew na ołtarze jako prawosławny święty. Za oficjalną datę powstania tej ławry przyjęto dzień 25 marca 1713 roku, w którym poświęcono pierwszą, nieistniejącą już drewnianą cerkiew Zwiastowania – Błagowieszczenia Preswiatoj Bogorodicy. Car – założyciel monastyru polecił wydzielić dla niego 5000 kwadratowych sążni (około 10 tys. m²) ziemi na obu brzegach Newy, przyznał mu tereny w Kraju Ołonieckim oraz przypisał do niego bogaty Wałdajski klasztor Iwerski z jego ziemiami. Te hojne nadziały, a także późniejsze darowizny, zapisy oraz dochody własne ławry spowodowały, że czasem stała się ona jedną z najbogatszych w Rosji. Budową i urządzaniem nowego monastyru – do rangi ławry podniesiono go dopiero w 1797 roku – kierował archimandryta Feodosij (Teodozy Janowski). Projekt całego kompleksu architektonicznego monastyru przygotował włoski architekt Domenico Trezini.

Ufortyfikowany monastyr

Powstał kamienny, ufortyfikowany – były to czasy niespokojne, a miejsce znajdowało się na zachodnich kresach państwa – symetrycznego zespołu budowli usytuowanego między Newą i Czarną Rzeczką. Monastyr miał pełnić funkcje religijne i bronić południowo – wschodniego bastionu nowej stolicy. Od niego do ówczesnego Petersburga wytyczył on prostą drogę po cięciwie ponad 10 kilometrowego łuku, jaki w tym miejscu tworzy Newa, nazywając ją „Newską perspektywą”. W ten sposób z czasem powstała główna, ponad 7 kilometrowej długości, ulica Północnej Stolicy – Newski Prospekt. Na jego początku na zachodzie znajduje się historyczne centrum Miasta Świętego Piotra i stoją m.in. Pałac Zimowy i gmach Admiralicji. Na południowo-wschodnim krańcu zaś, z wejściem od obecnego placu Aleksandra Newskiego z jego pomnikiem oraz potężną bryłą hotelu „Moskwa”, ławra.

Budowa trwała wiele lat

Wzniesiono, a w czasach Katarzyny II rozebrano, gmach soboru budując na jego miejscu nowy, zachowany do naszych czasów, zaprojektowany przez Iwana Starowa. Włączył on do zespołu klasztornego całe lewobrzeże Monastyrki i wytyczył przed wejściem do niego wspomniany plac Aleksandra Newskiego. Wcześniej, w trakcie budowy monastyru i jego umocnień, wyrosła obok niego drewniana słoboda – osada dla robotników i służby. Wytyczono teren i urządzono sad oraz ogród warzywny. Zbudowano kuźnię, stolarnię, stajnie, obory oraz młyn.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 23 lutego 2014; Aktualizacja 28 lutego 2014;
 

Komentarze: 1

    Łukasz, 15 października 2014 @ 22:41

    Mam pytanko do autora – Jak myślisz co będzie dalej?

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij