Zakopane
U Jana Kasprowicza na Harendzie

Jan Kasprowicz często mawiał, że willę tą zafundował mu pewien anglik, niejaki Szekspir, bo potrzebne pieniądze zdobył z tłumaczeń jego dzieł. Sprowadził się w 1923 roku i spdził tu ostatnie trzy lata życia.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
W 1950 roku z jej inicjatywy powstało tu muzeum pamięci Jana Kasprowicza a w 1964 roku powstało Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza, które ciągle funkcjonuje organizując wieczorki poetyckie. W muzeum można zwiedzać trzy pomieszczenia, po których oprowadza sympatyczna pani przewodniczka.
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
  • Zakopane. U Jana Kasprowicza na Harendzie
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Na osiedlu Harenda należącym do Zakopanego, nad potokiem Zakopianka stoi stylowa willa z 1920 roku o nazwie ?Harenda?. Wybudował ją harendziański góral Jan Fudala z przeznaczeniem na pensjonat.

Dom odkupiła od niego angielska malarka Winfried Cooper. W 1923 roku willę odkupił od niej z kolei Jan Kasprowicz, aby tu spędzić ostatnie trzy lata życia. Ta pamiętna data wprowadzenia się do wymarzonego domu udokumentowana jest na belce sufitowej w pokoju. Kasprowicz często mawiał, że willę tą zafundował mu pewien anglik, niejaki Szekspir, bo potrzebne pieniądze zdobył z tłumaczeń jego dzieł.

Dom otwarty

Lata tu spędzone były jego najszczęśliwszymi latami w życiu. Prowadził ?dom otwarty?. Częstymi gośćmi Kasprowiczów byli pisarze i artyści. Bywali tu Witkacy, Gombrowicz, Szymanowski i wielu innych. O to, żeby dom ten był ośrodkiem życia kulturalnego, bardzo dbała żona poety Maria Kasprowiczowa. W 1950 roku z jej inicjatywy powstało tu muzeum pamięci Jana Kasprowicza a w  1964 roku powstało Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza, które ciągle funkcjonuje organizując wieczorki poetyckie. W muzeum można zwiedzać trzy pomieszczenia, po których oprowadza sympatyczna pani przewodniczka. Do domu wchodzi się przez oryginalną bramkę, most, kilkanaście schodów i werandę skierowaną ku Tatrom. Było to ulubione miejsce odpoczynku poety. Po przekroczeniu progu, znajdujemy się w pokoju stołowym przerobionym z sieni. Odnosi się wrażenie, że za moment zza pięknie malowanych drzwi kuchennych wyjdą dawni gospodarze. Tu zatrzymał się czas?

Wnętrza pełne pamiątek

Z lewej strony, w ?czarnej izbie? urządzono salonik, a z prawej, w ?białej izbie? znajduje się sypialnia. Za malowanymi drzwiami, znajdują się kuchnia i biblioteka, ale nie są one udostępniane zwiedzającym. W tym nietypowym muzeum można zobaczyć liczne pamiątki po pisarzu ? przedmioty codziennego użytku i meble, książki i obrazy które bardzo lubił. Są tu też liczne dzieła sztuki autorstwa pani Marii i ich przyjaciół. Zwiedzanie zaczyna się od salonu. Można tu zobaczyć portrety pisarza oraz jego żony malowane przez Witkacego. Jest też rzeźbiarski obraz Kasprowicza wykonany przez Antoniego Popiela. Na każdej ze ścian wisi wiele pięknych obrazów ? portrety i pejzaże, a ich autorami są: Felicjan Krakowski, Edward Diriks, Wacław Żaboklicki, Jan Małachowski, Władysław Jarocki, Stanisław Niesiołowski, Leon Wyczółkowski? Wiszą też ostatnie rękopisy poety, oraz maska pośmiertna wykonana przez Johyma Sobczaka. O każdym z nich opowiada przewodniczka, ponieważ żaden z eksponatów nie jest podpisany.

W biblioteczce poukładany jest księgozbiór

Woluminów jest niewiele, bo większość zbiorów pani Maria przekazała do biblioteki w Poznaniu. Uległy one jednak zniszczeniu w pożarze w czasie II wojny światowej. W małej ramce za szkłem zobaczymy zasuszone kwiaty, zebrane przez Marusię w dniu śmierci poety i zapisaną datę: 1 sierpnia 1926 rok ? niedziela. W jadalni stoi komplet mebli w stylu góralskim. Zaprojektowane były przez Władysława Jarockiego (zięcia poety). Meble te wykonano w Zakładzie Mebli Podhalańskich we Lwowie. Na kredensie stoi samowar z moskiewskiej firmy ?Bracia Woroncow?, ofiarowany Kasprowiczowi przez przyjaciół. Znajduje się na nim grawerowana dedykacja. Są tu też ceramiczne talerze, dzbanki, wazoniki? Na ścianach jest kolekcja obrazków na szkle, które Kasprowicz zbierał osobiście, a dostarczały mu one tematów do twórczości poetyckiej. Uwagę przykuwają malowane drzwi prowadzące do kuchni. Wymalował je Józef  Doskowski. Po bokach drzwi wiszą portrety gospodarzy wykonane  przez Witkacego.,Nad drzwiami do sypialni umieszczono drzeworyt ? Jeździec w lesie?, Tymona Niesiołowskiego.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 25 listopada 2011; Aktualizacja 8 lutego 2012;
 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)

Pisz razem z nami

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij