Ciechanów leży sto kilometrów od stolicy. Miasto przed ostatnią reformą administracyjną wojewódzkie, jest niezbyt piękne. Ale kiedy już przejedziemy zatłoczoną drogą przez krajobraz przemysłowy i miniemy postsocjalistyczne bloki, dotrzemy wreszcie do małego, niebrzydkiego ryneczku.

Tu, pod ratuszem, można postawić samochód i spacerkiem udać się na łąkę. Na płaskim, niskim, podmokłym nieco terenie, nad małą rzeczką znajduje się imponujące – na nasze mazowieckie standardy – zamczysko. Wzniósł je w XV wieku książę mazowiecki Siemowit III, by strzegło jego dziedziny. Po śmierci ostatniego z mazowieckich, Piastów, księcia Janusza III, Mazowsze przyłączono do monarchii Jagiellonów, a zamek trafił się w zarząd królowej Bonie, żonie Zygmunta Starego. Surową twierdzę przebudowała ona na renesansową rezydencję. Szwedzi zniszczyli ją jednak w czasie Potopu i nie podźwignęła się już z ruiny. Pozostały jednak dwie wieże i mury. Wewnątrz, na rozległym dziedzińcu odbywały się czasem modne teraz turnieje rycerskie, czasem koncerty. Na stałe w basztach była muzealna ekspozycja broni. Nie była może zbyt ciekawa, składała się głównie z kopii, ale warto było zapłacić 5 zł, by ze szczytu wieży spojrzeć na panoramę miasta i dolinę rzeki Łydyni. Warto było, bo teraz wstępu do zamku nie ma. Trwa „rewitalizacja”. Co to oznacza? Nie wiadomo.

Nadal można obejść zamkowe mury, ułożone w kształcie czworoboku, dookoła. A potem można przejść się wąska ścieżką nad rzeczką Łydynią. Jej brzegi objęto ochroną jako zespół przyrodniczo-krajobrazowy.

Warto wiedzieć

Po spacerze warto wrócić na rynek. Przy ulicy Warszawskiej, niedaleko, w starym dworku znajduje się Muzeum Szlachty Mazowieckiej. Pod szumna nazwą kryje się ekspozycja o charakterze regionalnym. Można zajrzeć. Ciechanowski zamek jest filią tego muzeum.