Ponad wsią Predjama, w niedalekiej odległości od Jaskini Postojnej znajdziemy Predjamski Grad. Czteropiętrowy zamek wygląda tak, jakby został wciśnięty pod stumetrową skałę.

Pierwotny zamek zbudowano w XII wieku. Jego ślady są widoczne w niektórych pomieszczeniach zamkowych. W XV wieku miał w nim siedzibę legendarny rozbójnik, baron Erazm Lűgger. Podobnie jak Janosik grabił kupieckie karawany, a łupy rozdawał biednym. W czasie wojny austro–węgierskiej baron stanął po stronie węgierskiej, co doprowadziło w 1483 roku do oblężenia zamku przez wojska austriackie. Oblężenie trwało rok, do chwili zdradzenia barona przez służbę. Austriacka kula armatnia trafiła go w najmniej spodziewanym miejscu bo w toalecie.

Przez ten rok oblężenia mieszkańcy zamku dobrze sobie radzili. Podziemnymi korytarzami mogli dość swobodnie wychodzić po zaopatrzenie. W jaskiniach pod zamkiem ukrywała się też w chwilach zagrożenia miejscowa ludność wraz z całym dobytkiem.

W 1570 r. zamek został rozbudowany w obecnym kształcie. Na bramie wejściowej jest wbudowana kamienna tablica z datą i herbem. Ówczesnym właścicielem był Ivan Kobenzl. Przejście podziemne z czasów Lüggera zostało zamurowane, bo zbyt często złodzieje wynosili tędy cenne przedmioty.W 1810 r. zamek odziedziczył hrabia Michael Coronini. Od niego zamek kupił książę Alfred von Windischgrätz.

Z początkiem XX wieku rozpoczęto ponowną eksplorację podziemi. Zaczęto doprowadzać oświetlenie elektryczne. Prace musiano jednak przerwać w związku z wybuchem wojny. Wrócono do nich dopiero po II wojnie światowej. Odtworzono wejście do zamku od strony jaskini. Korytarz nazwano imieniem Erazma i udostępniono do zwiedzania. Obecnie można zwiedzać zamek i jaskinię całorocznie.

Pod zamkiem znajduje się jedna z jaskiń krasowych – Jama pod Predjamskim Gradom. Została wyrzeźbiona przez rzekę Lokva, której zlewiskiem jest Adriatyk. To oznacza, że między Postojną a Predjamą znajduje się dział wodny oddzielający Adriatyk i Morze Czarne.