Oviedo
Fabada, chorizo i zabytki UNESCO
Ovedo leży około 30 km od brzegu morskiego, a dla turystów najciekawsza jest w nim tutejsza starówka oraz wyjątkowej rangi zabytki znajdujące się nieco dalej, na zboczu góry Monte Naranco. Za najstarszą część Starego Miasta uważana jest Cimadevilla, a w niej Plaza (plac) Trascorrales – dawny targ. Ale najważniejszy jest plac Alfonsa II „El Caso” przy którym stoi katedra oraz pobliskie place: De Porlier z rzeźbą Eduarda Urculo i De Riego . Jest to ścisłe centrum, w którym stoją również inne zabytki.
Katedra San Salvador
Katedra, a ściślej Metropolitalna Bazylika pw. św. Zbawiciela (San Salvador), ma już ponad 1200-letnią bogatą historię. Składa się z trzech świątyń przebudowywanych, burzonych i nadbudowywanych w ciągu wieków. Pierwsza powstała w końcu VIII w. jako fragment królewskiego centrum polityczno-religijnego obok pałacu królewskiego, kilku innych kościołów, klasztoru, łaźni i stajni. Początkowo jako duża bazylika zbudowana w stylu przedromańskim, tutaj nazywanym asturyjskim. Ufundował ją w roku 761 król Asturii Fruela I „Okrutny” (722-68).
Rozbudowana została przez jego syna Alfonsa II, który w 810 r. utworzył w Oviedo biskupstwo. Świątynia była rozbudowywana i przebudowywana w miarę rosnących potrzeb mieszkańców i ruchu pielgrzymkowego. W wieku XII bazylikę odrestaurował arcybiskup Pelagius z Oviedo.
Cámara Sante
W roku 1388 biskup Guterre z Toledo rozpoczął na miejscu stopniowo burzonych fragmentach wcześniejszych świątyń wznoszenie nowej bazyliki – to ta, którą możemy oglądać współcześnie, w stylu „płomiennego” gotyku. Trwała ona do roku 1551, w którym zakończyła się budowa strzelistej wieży katedry, jednej z dwu pierwotnie planowanych. Wieńczy ją ośmiokątna piramida uważana za jeden z cudów asturyjskiej architektury gotyckiej. Dodam, że w trakcie tej budowy zachowano najstarszą część preromańskiej bazyliki, tworząc część nazywaną Cámara Sante (Świętą Komnatą), w której przechowywane są relikwiarze ze szczątkami świętych. Bo w tamtej bazylice pochowani zostali święci: Eulogiusz w Kordoby, Leokadia i Pelagiusz z Kordoby. A także niektórzy asturyjscy władcy i ich żony.
Jednym ze skarbów katedry przechowywanych w Cámara Santa jest też Agatowa Skrzynia z relikwiami świętych przywieziona przed wiekami do Oviedo z Jerozolimy. Ponadto złote krzyże: Aniołów (Cruz de los Ángeles) i Zwycięstwa (Cruz de la Victoria) – według tradycji to ten sam, pod którym Pelagiusz walczył w roku 722 pod Cavadongą pokonując Maurów.
Grobowce, ołtarze, kaplice
Opis katedry, jej historii, wnętrz oraz widoków z zewnątrz jest, w różnych źródłach, tak obszerny, że ograniczę się do kilku najważniejszych faktów. Piękny barokowy ołtarz główny wyrzeźbili w latach 1512-17 artyści: Giralte de Bruselas i Juan de Balmaseda.
We wnętrzu katedry znajduje się m.in. grobowiec króla Asturii Alfonsa II. Pochowano w niej również, we wspólnym grobowcu, jego ojca, króla Asturii Fruela I „Okrutnego” i jego żonę, a matkę Alfonsa II, Munię z Alavy. Podobnie króla Alfonsa III z żoną Jimeną z Pampeluny i niektórych innych władców, a także arcybiskupów i biskupów. W okresie nowożytnym katedra w Oviedo wzbogaciła się o kilka kolejnych ołtarzy, ambit, zakrystię i kilka barokowych kaplic bocznych: Capilla de Santa Bárbara, Capilla de los Vigiles, Capilla de Santa Eulalia de Mérida. Gruntowna renowacja kompleksu katedralnego odbyła się w latach 1998-2002.
Pałace i inne zabytki świeckie
Przy tym samym placu, ale w sąsiedniej pierzei, stoi Iglesia de San Tirso – kościół p.w. św. Thyrsusa (chrześcijańskiego męczennika w Azji Mniejszej, † 251). Zabytek z korzeniami z IX w, ale tak wielokrotnie przebudowywany, że poza trifonium na ścianie wschodniej niewiele się w nim zachowało z pierwotnej asturyjskiej architektury preromańskiej. Z zabytków sakralnych w tym samym bloku budowli co katedra, stoi Monasterio San Pelayo – klasztor św. Pelagiusza z XII w.
Dodaj komentarz