Bowsk
Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii

Miasto, po łotewsku Bauska, ma również starą polską nazwę: Bowsk. Od roku 1651, razem z całym księstwem Kurlandii i Semigalii, było lennem Rzeczypospolitej, w przeszłości dosyć blisko z nią związane.
fot: Cezary Rudziński
Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
W zamku urządzono muzeum, w którym oglądam ekspozycję wnętrz, historyczną i dzieł sztuki oraz rzemiosła artystycznego.
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
  • Bowsk. Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii

O niespełna godzinę jazdy, prawie 70 km na południe od Rygi w Semigalii (Zemgale), leży liczące nieco poniżej 10  tys. mieszkańców, historyczne miasto Bauska.

Ma ono również starą polską nazwę: Bowsk. Od roku 1561 miasto, razem z całym księstwem Kurlandii i Semigalii (Inflanty) było lennem Rzeczypospolitej. Bowsk przez pewien okres był stolicą księstwa.

Pamiętają hrabiów Komorowskich

Bowsk nazywany bywa „Południową Bramą Łotwy”. Leży przy międzynarodowej szosie Via Baltica, a współcześnie jest siedzibą władz novadsu (hrabstwa), jednego z 36 w aktualnym podziale administracyjnym Łotwy.

W mieście znalazłem nawet informujący o tutejszych atrakcjach dosyć obszerny folder w języku polskim. Chyba dlatego, że Bowsk jest od 2007 roku miastem partnerskim naszego Rypina. W części tego folderu „Fakty i związki historyczne” przeczytałem m.in. ciekawą informację, którą zacytuję w całości:

„Łotwa ma bliskie związki z Polską, gdyż dwór w Kurmenie w okręgu bowskim od połowy XVII w. należał do polskich hrabiów Komorowskich, których następca Bronisław Komorowski był prezydentem RP w latach 2010-15. W pierwszej połowie XIX wieku hrabiowie Komorowscy wznieśli wiele przynależących do dworu budynków, w tym sztuczne ruiny zamku, które stanowiły element parku. Hrabia Antoni Komorowski zbudował w 1870 r. w Kurmenie nowy murowany kościół katolicki w stylu klasycystycznym, który został odrestaurowany i dziś jest otwarty dla wszystkich zwiedzających.”

Zamek w widłach Niemenka i Muszy

Ale najpierw tu, na wzgórzu w widłach rzek rzek Mēmele (Niemenek) i Mūsa (Musza), które płynąc na zachód łączą się na obrzeżu miasta tworzą rzekę Lelupę, inflancka gałęź zakonu krzyżackiego w latach 1443-56 wybudowała, nieopodal ówczesnej miejscowości Vairogmiests, zamek Bauskenberg. Była to największa twierdza w całym regionie, broniąca dostępu na Litwę oraz do późniejszej domeny Radziwiłłów – Birż. Obok niej powstała osada zamkowa, którą w 1584 r. połączono z Vairogmiests w jeden organizm Bowsk.

Dziesięć lat później wzniesiono tu pierwszy murowany kościół pod wezwaniem Ducha Świętego, zaś w 1609 r. lennik Rzeczypospolitej, książę Fryderyk Kettler, nadał Bowskowi prawa miejskie i herb przedstawiający złotego lwa na czerwonym polu, stosowany nadal. Kolejny przywilej, zgodę na zbudowanie ratusza, miasto otrzymało w 1615 r. Po zajęciu Mitawy (Jegławy) w 1609 roku przez Szwedów, zamek ten stał się siedzibą Kettlerów, książąt Kurlandii i Semigalii.

Książęca rezydencja

Zamek składał się początkowo tylko z dużej okrągłej wieży mieszkalnej z „loszkiem” więziennym w piwnicy oraz murami i bramą. W latach 1580-96 zbudowano jego nową część, jako reprezentacyjną. Nowoczesną, ozdobioną graffiti i kamiennymi dekoracjami, a wewnątrz z podłogami wykładanymi barwnymi płytkami ceramicznymi. Później zamek zdołali jednak zdobyć Szwedzi, przechodził z rąk do rąk, a w 1660 r. na 46 lat został ponownie rezydencją książęcą.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

 

Komentarze: 2

    js, 18 marca 2026 @ 11:58

    bauska, w tekst wkradł się (tzw.) czeski błąd, nie „1651”, lecz „1561” (pzdr., js).

    redakcja, 24 marca 2026 @ 18:02

    Poprawione, dzięki.

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij