Bowsk
Siedziba książąt Kurlandii i Semigalii
Znaczne straty zamek poniósł podczas wojny północnej, gdy w 1706 Rosjanie po zdobyciu go wysadzili część murów i umocnień. Całość popadła w ruiny, w których w 1941 r. Niemcy zorganizowali getto, w którym przebywało ok. 700 osób. Żydzi, zamordowani w lipcu tegoż oku w pobliskim lesie, stanowili w latach międzywojennych większość tutejszych mieszkańców.
Zamek został jednak po wojnie częściowo odbudowany. Dawna średniowieczna twierdza pozostała zakonserwowaną, ale prezentującą się efektownie, zwłaszcza na tle zimowego pejzażu, trwałą ruiną. Natomiast dawna książęca nowa część zamku stała się jedynym na Łotwie odrestaurowanym pałacem w stylu manierystycznym. W jego 28. salach urządzono muzeum, w którym oglądam ekspozycję wnętrz, historyczną i dzieł sztuki oraz rzemiosła artystycznego.
W piwnicach są kamienne kule armatnie, a w gablotach stara broń oraz różne detale z wykopalisk archeologicznych. Na wyższych kondygnacjach stare meble, gobeliny, piękne piece kaflowe, obrazy, rzeźby, replika średniowiecznej zbroi rycerskiej, ceramika artystyczna itp. Niewielka, ale ciekawa jest kolekcja dawnych strojów dworskich. Zaś na wałach ziemnych otaczających zamek stoją dwie pary średniowiecznych armat jaskrawo odcinające się na tle pokrywającego je śniegu.
Kościoły i cerkwie
Zamek jest najważniejszym celem turystów, ale nie jedynym. Jest też w Bowsku zabytkowy kościół ewangelicki pw. św. Gary (Sv. Gara Baznica, nie udało mi się znaleźć nic na jego temat) z potężną, kamienną wieżą na planie kwadratu. Cerkiew św. Ducha, pierwotnie z lat 1591-94, później przebudowywana, z zachowanymi dziewięcioma cennymi kamiennymi nagrobkami z końca XVI i XVII w, ołtarzem, rzeźbionymi w drewnie ławami w stylu baroku i rokoka oraz sześcioma wielkimi żyrandolami z XVII-XVIII w. Kościół katolicki pw. Św. Ducha z XVII w., a także cerkiew prawosławna z końca XIX w.
Nowe życie starego ratusza
Podobno warte zwiedzenia jest również tutejsze Muzeum Bowska mieszczące się od wielu lat w budynku dawnej szkoły i szczycące ponad 60. tys. eksponatów, ale na to nie starczyło mi już czasu.
„Numerem 2” wśród zabytków Bowska jest natomiast bezsprzecznie Ratusz w jego centrum, zbudowany pośrodku dużego placu targowego na początku XVII wieku. Służył on jako siedziba władz miejskich do 1852 r., kiedy brak środków spowodował jego zaniedbanie, konieczność rozebrania wieży, a następnie piętra. Pierwotnie był to najbardziej okazały ratusz w całym Księstwie Kurlandii i Semigalii.
Na jego parterze znajdowało się pomieszczenie miar i wag oraz mieszkanie obsługi. Na piętrze zaś sale posiedzeń rady oraz zebrań mieszkańców. Ratusz zrekonstruowano dopiero w drugiej dekadzie XXI wieku, jako jedyny dotychczas XVII-wieczny na Łotwie. Obecnie mieści się w nim Urząd Stanu Cywilnego z salą ślubów, placówka informacji turystycznej oraz wystawa starych „Wag i miar”.
bauska, w tekst wkradł się (tzw.) czeski błąd, nie „1651”, lecz „1561” (pzdr., js).
Poprawione, dzięki.