Gornja Resava
Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki

Jaskinia została zbadana w 1962 roku, chociaż wiedziano o niej dużo wcześniej. Podczas złych warunków atmosferycznych pasterze z owcami znajdowali w niej schronienie. Turystom udostępniono ją w 1972 roku.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
Wielką ozdobą są stalaktyty, stalagmity i stalagnaty, makarony, draperie i "wodospady". To wszystko jest pięknie oświetlone.
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
  • Gornja Resava. Resavska Jaskinia, dzieło podziemnej rzeki
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Resavska Jaskinia (Resavska Pećina) znajduje się we wschodniej Serbii, w regionie Gornja Resava, dwadzieścia kilometrów od miasta Despotovac.

Jaskinia mieści się na wapiennym wzgórzu Babina Glava. Wejście znajduje się 485 m n.p.m. Jest to jedna z najstarszych serbskich jaskiń, powstała przed osiemdziesięcioma milionami lat, dzięki chemicznym i mechanicznym działaniom podziemnej rzeki.

Poznano ledwie połowę

Została ona zbadana w 1962 roku, chociaż wiedziano o niej dużo wcześniej. Podczas złych warunków atmosferycznych pasterze z owcami znajdowali w niej schronienie. Turystom udostępniono ją w 1972 roku. Całkowita długość korytarzy wynosi 4,5 kilometra, szczegółowo przebadano 2830 metrów, a do zwiedzania przygotowano 800 metrów. Temperatura we wnętrzu jest stała przez cały rok i wynosi 7 st.C. Wilgotność powietrza waha się pomiędzy 80 a 100 proc. Wnętrze obfituje w liczne i różnorodne sale, galerie, tunele. Wielką ozdobą są stalaktyty, stalagmity i stalagnaty, makarony, draperie i „wodospady”. To wszystko jest pięknie oświetlone. Jaskinia jest bogata kolorystycznie a prym wiodą czerwony, biały i żółty.

Na trasie zwiedzania

Jaskinię zwiedza się spiralną betonową ścieżką, biegnącą dookoła. Nie wraca się tą samą trasą. Zwiedza się na dwóch poziomach. Najniższy punkt ma 405 m n.p.m. Pierwsza jest sala kolumnowa. Kolumny połączyły górę z dołem. Przewaga tu żółtego kalcytu. W sali drugiej kolejne ciekawe stalaktyty. Sala druga z trzecią połączona jest czerwonym tunelem, a kamień ten znajduje się tylko w tej jaskini. Mija się najbardziej suche miejsce i tu brak jakichkolwiek formacji. Dalej jest sala historii, bo znaleziono tam narzędzia: topór kamienny i włócznię, czaszkę lisa arktycznego oraz prehistoryczny kominek. Między salami poprowadzono sztuczne tunele. W kolejnej sali akustycznej są dwie białe rzeźby: babcia i dziadek. Długi sztuczny tunel prowadzi do ostatniej sali zwanej kryształową. Jaskinia ma status pomnika przyrody. Zwiedzanie trwa 40 minut.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 17 lutego 2017; Aktualizacja 26 kwietnia 2020;
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij