Częstochowa
Czarna Madonna oraz inne jej wizerunki
Wierny Kościoła rzymskokatolickiego, katolik, odnosi się do organizacji wyznaniowej pod zwierzchnictwem biskupa Rzymu, tzn. papieża. Czy wierny kościoła rzymskokatolickiego może tak samo odnosić się do wizerunku Matki Bożej na ikonie prawosławnej jak i do obrazu w swoim kościele rzymskokatolickim np. modlić się?
Kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej znajduje się w Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze. Klasztorem opiekują się ojcowie paulini. Jest najważniejszym i najbardziej popularnym sanktuarium maryjnym w Polsce.
Matka Boska Częstochowska znana też jako Czarna Madonna na obrazie jest cudownym wizerunkiem Maryi z Dzieciątkiem. Jest obrazem znanym na całym świecie i jej liczne kopie można spotkać w dużych klasztorach jak i małych kościółkach parafialnych.
Wizerunek z Częstochowy jest symbolem opieki Matki Bożej nad narodem polskim, czczonym od XIV wieku. Obraz jest otaczany szczególnym kultem wśród wiernych Kościoła rzymskokatolickiego i Cerkwi prawosławnej.
Dzieje obrazu
Autorstwo i data powstania obrazu są nieznane. W roku 1382 książę Władysław Opolczyk miał przekazać kościół parafialny Najświętszej Maryi Panny znajdujący się na wzgórzu sprowadzonym z Węgier paulinom i erygował tam klasztor. Już w roku 1384 książę ofiarował im obraz z wizerunkiem Matki Bożej z Dzieciątkiem. W roku 1393 fundację Jasnej Góry potwierdził król Władysław Jagiełło.
W roku 1430 napadu na klasztor dokonali husyci. Motywem mogło być pozyskanie skarbów i wotów zgromadzonych w sanktuarium. Wyrwany z ołtarza obraz wynieśli przed kaplicę i porąbali szablami, przebili mieczem i porzucili w okolicy kościoła św. Barbary w Częstochowie.
Uszkodzony, zdewastowany obraz przewieziono do Krakowa i umieszczono w ratuszu. Król Władysław Jagiełło zlecił jego naprawę malarzom ruskim. Obraz był ikoną. Naprawiano go z trudem, bo robiono to inną techniką niż stosowana w obrazach starochrześcijańskich i bizantyjskich. Artyści zachowali rany jakie husyci zadali Matce Bożej i te same deski, na których był namalowany obraz. Zmienili wygląd szat i zapewne dodali do rąk Dzieciątka książkę. Wizerunek wrócił na Jasną Górę.
W roku 1655 prowincjał paulinów o. Teofil Bronowski wywiózł obraz na Śląsk, żeby nie narażać go na profanacje czy grabież ze strony wojsk szwedzkich. A to oznacza że podczas oblężenia Jasnej Góry przez Szwedów obrazu nie było w klasztorze. Klasztor był wiele razy oblegany przez wrogów.
Poczytaj więcej o okolicy:
Zajrzyj na te strony:
- o ikonach z Bieszczad jak są tworzone i dlaczego mówi się że ikona jest pisana a nie malowana napisałem w artykule pt. Smerek. W Bieszczadzkiej Pracowni Ikon























Tytułem uzupełnienia: według mojej wiedzy ikona Matki Bożej Częstochowskiej to nie jest jedyny przypadek, gdy do jednego wizerunku na obrazie czy na ikonie modlą się wierni z dwóch religii.
Przykładem jest Bazylika Katedralna św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu. W roku 1530 kościół przejęli protestanci. Od roku 1583 w kościele odprawiano nabożeństwa dla katolików i ewangelików. Katolicy modlili się po jednej stronie świątyni, ewangelicy po drugiej. W roku 1596 na mocy decyzji króla Zygmunta III Wazy kościół, plebania i szkoła parafialna przeszły na własność jezuitów. Z czasów wspólnych modlitw katolików i ewangelików pozostały dwa zespoły organów. Jedne są nad wejściem a drugie w lewej nawie.
Monastyr Sveti Jovan Bigorski (Свети Јован Бигорски) jest prawosławnym męskim klasztorem w Macedonii Północnej. Położony jest 25 km od miasta Debar na terenie Parku Narodowego Mawrowo, w pobliżu wsi Rostusza. Ważnym skarbem monastyru jest ikona św. Jana Chrzciciela mająca moc uzdrawiania. Modlą się przy niej pragnący mieć dzieci. W monastyrze jest wsparcie dla uzależnionych. Po uzdrowienie i po radę przychodzą tu także niewierzący i wyznawcy islamu. To muzułmanie twierdzą, że wizyta w cerkwi jest czymś naturalnym, bo cerkiew jest domem Boga.
Niejaki Pantalejmon jest świętym Kościoła Katolickiego i Kościoła Prawosławnego. Mniej obecnie znany jest w Kościele Katolickim. Żyjący w latach 208 do 305 n.e. był pewnie pierwszym lekarzem na świecie który leczył za darmo.