Esna
Sanktuarium Boga Chnuma

Najłatwiej dojechać tu z Luksoru pociągiem – stacja kolejowa znajduje się na wschodnim brzegu – lub autobusem. A na brzeg zachodni przejść, ewentualnie dojechać taksówką.I naprawdę warto wybrać się tutaj, bo główny zabytek jest bardzo ciekawy.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Cezary Rudziński
Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
Sala hypostylowa ma rozmiary 33 na 16,5 metra, a jej strop wsparty jest na 24 kolumnach ponad 13-metrowej wysokości. Zakończonych przeważnie wspaniale zachowanymi kapitelami o tematyce roślinnej, stanowiącymi ogromną różnorodność form. Żaden z nich nie powtarza się. To jeden z elementów wyjątkowości tej świątyni.
  • Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
  • Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
  • Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
  • Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
  • Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
  • Esna. Sanktuarium Boga Chnuma
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Esna, po arabsku Isn?, w egipskich czasach antycznych była ważnym miejscem handlowym na szlaku karawan, a zarazem miejscem kultu bogów. Z tym, że wówczas nazywała się Iunyt lub Te-Snit. Po grecku Latópolis ? nazwę tę nadano jej na cześć największego z kilkudziesięciu gatunków ryb żyjących w tej rzece, okonia nilowego (lates niloticus). Po koptyjsku zaś ? jest to nadaj ważny ośrodek koptyjskiego chrześcijaństwa ?Sne. Sanktuarium, którego odkopaną częścią jest Sala Hypostylowa, poświęcone  triadzie: Chnum, Neith i Heka, zaczęto wznosić w czasach XVIII dynastii faraonów, za panowania Ptolemeusza VIII, w II w p.n.e. Chociaż są również w nim starsze detale, m.in. ościeżnica bramy z czasów Totmesa II.

Co najmniej dwa wieki budowy

Nowy kompleks świątynny zbudowano na ruinach wcześniejszego ośrodka kultu. Budowę zakończono zaś dopiero za panowania cesarzy rzymskich Klaudiusza i Wespazjana. Na murach i ścianach świątyni zachowały się płaskorzeźby i teksty poświęcone zarówno tym cesarzom, jak i Komodusowi, Domicjanowi, Titusowi, Trajanowi oraz Markowi Aureluszowi. Przede wszystkim jednak Chnumowi i boginiom z jego triady. A także Ptolemeuszowi III, dobroczyńcy miasta Letopolis oraz Ptolemeuszom: V, VI i VIII. Fronton sali hypostylowej ? jednej z kaplic dawnego sanktuarium, przez którą prowadziło do niego wejście ? opiera się na 6 kolumnach. Z badań uczonych wynika, że wzniesiono ją dopiero w dwa wieki później, niż główne części tego kompleksu. Jak już wspomniałem nieodstępne, gdyż znajdują się prawdopodobnie nadal, przynajmniej częściowo, pod fundamentami domów centrum miasta. A jeszcze późniejsze są zachowane płaskorzeźby przedstawiające wspomnianych rzymskich cesarzy. Sala hypostylowa ma rozmiary  33 na 16,5 metra, a jej strop wsparty jest na 24 kolumnach ponad 13-metrowej wysokości. Zakończonych przeważnie wspaniale zachowanymi kapitelami o tematyce roślinnej, stanowiącymi ogromną różnorodność form. Żaden z nich nie powtarza się. To jeden z elementów wyjątkowości tej świątyni.

Tajemnicze hieroglify

Drugim jest bogactwo hieroglifów na jej ścianach. Głównie o tematyce religijnej. Przy czym wielu z nich nie udało się dotychczas odczytać. Są to bowiem napisy kryptograficzne z pionowymi rzędami hieroglifów, wśród których powtarzają się wizerunki barana ? w narożniku południowym ? i krokodyla ? we wschodnim, z prawej strony. Przypuszcza się, że są to teksty z hymnami do boga Chnuma. Ale czy rzeczywiście, może okazać się dopiero, gdy komuś uda się je rozszyfrować. Bardzo ciekawe jest również zdobnictwo stropu. Znajdują się na nim przedstawienia astronomiczne i astrologiczne z różnymi stworami, jak np. wielki skorpion czy dwugłowy wąż. Dodam, że po odkryciu tego zabytku, odsłonięciu go oraz oczyszczeniu z ziemi i śmieci, jakie nawarstwiły się w ciągu stuleci, był on w połowie XIX wieku wykorzystywany jako magazyn bawełny. Współczesna Esna, to przede wszystkim miasto handlowo ? rzemieślnicze i obsługi elektrowni wodnej i wspomnianych śluz. Z zaporą na Nilu zbudowaną przez Brytyjczyków w 1906 roku, po koronie której przebiega droga, z mostem wzniesionym w 1990 roku oraz dwiema śluzami dla dużych statków. Od strony Nilu dominantą miasta jest minaret meczetu stojącego niemal przy nabrzeżu. A także usytuowana nieco głębiej w centrum miasta, świątynia chrześcijańska. Meczetów jest tu oczywiście więcej, w wolnej chwili warto zajrzeć również na miejscowy bazar.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 17 lutego 2015; Aktualizacja 5 marca 2015;
 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij