Morača
Stary monastyr schowany w kanionie

W historii Czarnogóry monastyr pełnił ważną rolę. Był ukryty pośród gór, bo przecież nie było tu drogi. Zbierały się tu sejmiki i posiedzenia klanowe. Na nich podejmowano strategiczne decyzje dotyczące kraju.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Morača. Stary monastyr schowany w kanionie
Monastyr składa się z cerkwi soborowej Wniebowzięcia NMP (Uspenja Bogorodice), małej cerkwi Św. Mikołaja (Sv. Nikole) i budynku konaku.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Kanion rzeki Morača jest piękny. Rzeka ta wyżłobiła go wśród masywu Gór Dynarskich, dochodzących 2 tys. metrów wysokości. Kanion jest długi na 45 kilometrów.

Najciekawszym miejscem jest skalisty przełom Platije. W tym miejscu jest bardzo wąsko i głęboko. Droga przebiega po zawieszonej nad przepaścią półce skalnej. Przejeżdża się też przez kilka krótkich tuneli. Nad drogą wznoszą się wapienno-dolomitowe ściany skalne. Koryto rzeki jest skaliste i tworzą się na niej małe wodospady. Na wyższej półce skalnej poprowadzona jest linia kolejowa. Co jakiś czas można z dołu (od drogi) oglądać maleńkie stąd wagoniki. Po wyjeździe z kanionu ukazuje się skalna ściana gór. To Bjelasica. Na jej tle, przy drodze do Podgoricy, stoi piękny biały monastyr Morača.

Miejsce ważne w dziejach

W historii Czarnogóry monastyr pełnił ważną rolę. Był ukryty pośród gór, bo przecież nie było tu drogi. Zbierały się tu sejmiki i posiedzenia klanowe. Na nich podejmowano strategiczne decyzje dotyczące kraju. Kompleks został ufundowany w 1252 roku przez kniazia Stefana Nemanjicia. W 1504 roku został splądrowany i spalony przez Turków. Życie zakonne ponownie powróciło w 1574 roku. Wnętrze cerkwi zostało znowu pokryte freskami. Niestety w 1813 roku ponownie monastyr zniszczono i splądrowano.

W cerkiewnym wnętrzu

Monastyr składa się z cerkwi soborowej Wniebowzięcia NMP (Uspenja Bogorodice), małej cerkwi Św. Mikołaja (Sv. Nikole) i budynku konaku (reprezentacyjnego). Główna cerkiew to jednonawowa bazylika z kopułą i dużym narteksem. Należy ona do grupy serbskich cerkwi tzw. szkoły raszkańskiej. Szkoła ta nawiązywała do architektury wczesnobizantyńskiej (V-VII w.) i bizantyńskiej (XI-XII w.). Nawa nakryta jest namiotowym dachem z bębnem. Do północnej ściany przedsionka dobudowana jest osobna kaplica św. Eliasza. W cerkwi przeplatają się motywy bizantyńskie i romańskie (kamienne portale). Z narteksu do nawy głównej wchodzi się przez dwuskrzydłowe drzwi zdobione elementami z kości słoniowej. Niemal całe wnętrze pokryte jest freskami. Zachowały się nieliczne fragmenty z fresków oryginalnych z XIII wieku. W absydzie przedstawiony jest żywot proroka Eliasza (sv. Ilije ). Najsłynniejszy fragment to karmienie proroka przez gawrony. Kopia znajduje się przy wejściu do nawy. W tympanonie jest trzynastowieczny fresk ukazujący Bogurodzicę i dwa anioły. W przedsionku zobaczymy kompozycję Sąd Ostateczny z początku siedemnastego wieku. Większość fresków powstała w pierwszej połowie XVII wieku. W cerkwi znajdują się też ikony. W nawie głównej stoi grób kniazia Stefana. Piękny ikonostas z wielkim krzyżem ma typowy układ ikon: Madonna z Dzieciątkiem, Chrystus i Ostatnia Wieczerza nad carskimi wrotami.

U św. Mikołaja

Druga mniejsza cerkiew została zbudowana w 1635 roku na miejscu dawnej baszty. Piętnaście fresków wewnątrz opisują żywot świętego Mikołaja, a wykonał je mistrz Kozma.
W budynku konaku mieści się częściowo uratowany skarbiec. Był on kilkakrotnie ograbiany. Wśród eksponatów są przedmioty obrzędowe, ornaty, ikony? Jest też najstarszy na Bałkanach rękopis w języku słowiańskim ?Oktoih? ? Księga ośmiu głosów. To zbiór tekstów liturgicznych z 1494 roku. Wokół jest stary cmentarz.

Warto wiedzieć

Do monastyru dochodzi się chodnikiem. Przekracza się potok Svetigora z ładnymi wodospadami i wchodzi przez bramę. Teren jest otoczony wysokim murem z dwoma bramami. Przy bramie jest punkt gastronomiczny i ławeczki. Z drugiej strony stoją dwa duże dzwony. Obok dzwonnica z czterema dzwonami podtrzymywana na czterech kamiennych słupach.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij