Mnišek pod Brdy
Skalka, sanktuarium w odbudowie

A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!
Szkody górnicze
Równolegle z kościółkiem zbudowano w jego sąsiedztwie klasztor, na szczycie wzgórza zaś pustelnię, pełniącą rolę domu rekolekcyjnego. Także te budowle zaprojektował Dienzenhofer. Na stropie klasztornego refektarza Karel Skreta namalował obraz klęczącej św. Magdaleny, uznany za najcenniejszy w tym zespole architektonicznym. Okazał się bowiem jednym z najlepszych dzieł tego wybitnego malarza. Dodam, że po uszkodzeniu klasztoru i kościółka w latach 50. XX w. w rezultacie prac górniczych (znaleziono bogatą żyłę rudy żelaza), obraz ten przeniesiono na płótno i umieszczono w kościele św. Wacława w Mniszku. Natomiast w pustelni cenną rzeźbą pozostała ?Pieta? dłuta Jana Brokoffa.
Lata opuszczenia i rewaloryzacja
Skałka szybko stała się sanktuarium, w którym zatrzymywały się pielgrzymki wracające do Pragi z południowych Czech. W tutejszym klasztorze najpierw mieszkali benedyktyni. Od roku 1762 do końca II wojny światowej franciszkanie. Po nich opiekę nad obiektami przejęła Macierz Religijna (Náboženská matice). W połowie XVIII w., gdy w klasztorze na Skałce mieszkała hrabianka Benedikta Čejková z Olbramovic, z jej inicjatywy i za jej pieniadze na zboczu wzgórza, między kościółkiem i pustelnią, zbudowano Drogę Krzyżową składającą się z 14 kapliczek. Po II wojnie światowej, zwłaszcza w okresie intensywnych prac górniczych w zboczu, kościółek w rezultacie przesunięcia się skał został uszkodzony. Tradycje pielgrzymek na Skałkę przerwane zostały przez władze komunistyczne już w roku 1953. Cały tkompleks został opuszczony, a klasztor zupełnie popadł w ruinę. Był nawet traktowany jako źródło materiałów budowlanych przez budujących się w okolicy. W roku 1967 zakończyło się wydobywanie rudy w kopalni pod Skałką. A na początku lat 80., ze względu na architektoniczną wartość kościółka, ustabilizowano grunt betonowymi ?zastrzykami?. Odnowa, a w przypadku klasztoru jego odbudowa, zaczęła się w roku 1993, już po czechosłowackiej ?jedwabnej rewolucji?.
Pomoc dla tanzańskich sierot
W kościółku odremontowano fasadę i uporządkowano wnętrze. Główny budynek klasztoru ? jego refektarz ? służy obecnie jako miejsce wystaw i akcji kulturalnych, a inne pomieszczenia wynajmowane m.in. na wesela. Rozpoczęto również odnawianie kapliczek drogi krzyżowej. A także sadzenie lip w alei prowadzącej do dawnej pustelni, obecnie domu rekolekcyjnego. Od jesieni 2015 r. na zboczu sadzone są również tzw. Janowe lipy, upamiętniające czeskiego św. Jana Nepomucena, którego kamienna figura odrestaurowana została po uszkodzeniach. Ale do przywrócenia temu kompleksowi dawnej świetności jest jeszcze daleko. Zwłaszcza że ruch pątniczy w zlaicyzowanym społeczeństwie czeskim jest niewielki. Dlatego dobrym pomysłem okazało się umieszczenie w kościółku św. Marii Magdaleny galerii obrazów afrykańskiego malarstwa Tingi Tinga. O niej napiszę osobno.
Dodaj komentarz