Tbilisi
Anczischati i wizerunek Chrystusa
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!
Edessa przyjęła chrześcijaństwo za króla Abgara IX (179-216), a w III w. było tam centrum chrześcijaństwa syryjskiego. Zaś obraz ten, nazywany Nie Ludzką Ręką Uczyniony (w prawosławiu Spas Nieruktwornyj) przechowywany był w tym mieście, obecnie tureckim Urfa (Şanhurfa). I na jego podstawie powstawały inne wizerunki Chrystusa, również ten, który trafił do katedry w Anczi, a z niej do bazyliki Anczischati w Tbilisi.
Dzwonnica i przebudowy
W wiekach XV-XVII odbudowywana i przebudowywana była kilkakrotnie. W tymże 1675 roku, w którym do bazyliki Narodzenia Matki Bożej trafiła ?cudowna? ikona Chrystusa, kartlijski (Gruzini swój kraj nazywają Kartlią) katolikos (patriarcha) Domecjan III zbudował obok tej świątyni obszerną dzwonnicę z cegieł. Przez jej bramę wchodzi się, a ściślej schodzi kilka stopni w dół na placyk z ogrodem, na którym stoi bazylika. On też nadbudował na świątyni kopułę, co znacznie zmieniło jej wygląd. Działające przy niej seminarium duchowne było wówczas znaczącym ośrodkiem sztuki sakralnej uczącym malarstwa.
Kolejna zmiana architektury tej bazyliki nastąpiła w latach 70. XIX w., gdy otrzymała ona nowe sklepienie. W czasach sowieckich zamieniono ją najpierw w muzeum rzemiosła, następnie zaś umieszczono w niej pracownie artystyczne. W okresie przygotowań do obchodów 1500-lecia Tbilisi bazylika została w latach 1954-1964 odrestaurowana pod kierownictwem arch. R. Gwerdciteli. Przywrócił on jej ? oglądany także obecnie ? wygląd z XVII, usuwając przede wszystkim kopułę oraz obniżając poziom posadzki. W 1989 r., po zwróceniu jej Gruzińskiemu Kościołowi Prawosławnemu i Apostolskiemu, wznowiła ona działalność religijną.
Na popularnym szlaku turystycznym
Istnieje przy niej sławny chór, wykonujący stare gruzińskie pieśni kościelne. Jak już wspomniałem, na teren bazyliki wschodzi się z ul. Szawteli przez bramę w dzwonnicy. Na jej wysokości wówczas widzi się, w arce nad drzwiami do świątyni, fresk przedstawiający Chrystusa, nawiązujący do sławnej ikony. Zarówno na dzwonnicy, jak i ścianie Anczischati umieszczone są metalowe tablice informujące o ich historii. W ołtarzu uwagę zwraca obraz z 1683 r, namalowany na polecenie katolikosa Nikołoza VI. Na ścianach zaś, cenione jako wartościowe także pod względem artystycznym, freski z początku XIX wieku.
Dodam, że podczas ich restauracji w 1958 r. natrafiono pod nimi na starsze, z XVII w. Do bazyliki są trzy wejścia, z których obecnie czynne jest tylko jedno. Stoi ona na jednym z najważniejszych szlaków turystycznych po tbiliskiej Starówce. M.in. w pobliżu, w odległości zaledwie kilkudziesięciu metrów, od znajdującej się przy tej samej ulicy siedziby katolikosa, oraz między nią i bardzo popularną, chociaż zbudowaną dopiero w 2010 r. zabawną, stylizowaną na starą, wieżą zegarową, na stanowiącej przedłużenie ul. Szawteli ulicy Erekle II. W pobliżu licznie odwiedzanych kawiarni i restauracji oraz hosteli. Co dodatkowo sprzyja jej popularności.
Dodaj komentarz