La Coruña
Tętni życie na Wybrzeżu Śmierci
To ćwierćmilionowe miasto w Galicji, leży w wysuniętym najdalej na północ i zachód autonomicznym regionie nadatlantyckiej Zielonej Hiszpanii (Espãna Verde).
Znajdziemy je nad fragmentem wybrzeża o złowieszczo brzmiącej nazwie: Costa de la Muerte, czyli Wybrzeże Śmierci. Zawdzięcza ono nazwę tutejszym wysokim skalistym klifom, w dawnych czasach rzeczywiście bardzo niebezpiecznym dla żeglugi.
Na wysokim klifie
La Coruña, a częściej nazywana po galisyjsku A Coruña, jest najstarszym miastem Galicji. Jej rodowód sięga czasów celtyckich i najstarszych mitów irlandzkich, w których wspominany jest celtycki bohater Breógan, który przypłynął na wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego i zbudował na nim wieżę. Już nie mityczną, ale istniejącą nadal, chociaż po kilku późniejszych przebudowach, jako latarnię morską. Obecnie jest to najstarsza na świecie nadal czynna latarnia. Wpisana została na listę dziedzictwa UNESCO jako Wieża Herkulesa.
Według legendy miał ją bowiem wznieść ten mityczny heros. Na pewno jednak była ona dziełem Rzymian, którzy zbudowali ją na polecenie cesarza Trajana na przełomie I i II wieku n.e. Wojska Juliusza Cezara dotarły tu bowiem około roku 62 p.n.e. i założyły, lub zajęły już istniejącą osadę nazywając ją Brigantium. Tutejszy port stał się bardzo ważnym ośrodkiem handlowym na północnych krańcach Imperium Romanum. Po jego upadku rządzili tu Wizygoci, a po nich Hiszpanie.
Forteca Podagryka
Około roku 910 król Leónu, a później Galicji, Bermudo II Ordonez nazywany Podagrykiem wybudował tu fortecę dla obrony przed Wikingami i odbudował Wieżę Herkulesa. Półwysep ten stanowi nadal historyczne centrum La Coruñy. Wrzyna się w Atlantyk i zatokę Ria da Coruña.
To w tej części miasta znajduje się Wieża Herkulesa, ale również kilka głównych zabytków miasta. Z dawniejszych tutejszych dziejów wiadomo, że pod koniec XVI wieku u wejścia do portu zbudowano morską fortyfikację Castello de San Antón. Obecnie, po odnowieniu jej w XVIII w. i po późniejszych przebudowach to Miejskie Muzeum Archeologiczno-Historyczne (Museo Arqueológico e Histórico).
Czas sławy
Dzięki wybudowaniu tych fortyfikacji miasto odparło w roku 1589 atak angielskiej floty. Bo po klęsce hiszpańskiej „Niezwyciężonej armady” w 1588 r. w Kanale La Manche, Anglicy usiłowali dokonać desantu na Półwysep Iberyjski. To w tamtym, 1589 roku, w La Coruñe klęskę poniósł słynny angielski korsarz w służbie jej królewskiej mości Elżbiety I, a później admirał Francis Drake.
Był to jeden z najsławniejszych momentów w historii miasta, którego obronie przewodziła Maria Pita (Maria Mayor Fernandez de Cámora y Pita, 1565-1643). Jej pomnik, jako wielkiej tutejszej bohaterki, stoi na placu jej imienia.
Wokół latarni morskiej
W historycznym centrum miasta zachował się jeszcze romański, średniowieczny zespół ulic i placów oraz kościołów z licznymi zabytkami sakralnymi i świeckimi. Najstarszym jest halowa, romańsko-gotycka Iglesia de Santiago z XII-XIV w. Zbudowano ją częściowo z kamieni z… Wieży Herkulesa. Później odbudowywanej i przebudowywanej aż do współczesnego wyglądu, wysokiej latarni morskiej o kształcie wieży na planie kwadratu, bardzo przypominającej minarety meczetów w Maroku. Na wieżę tę można, po kupieniu biletu, wejść pokonując, drobiazg, 242 schody. Z góry roztacza się przepiękna panorama miasta, portu, zatoki i otwartego Atlantyku. Dodam, że w pobliżu przebiega, rozpoczynająca się obok zamku San Antonio, najdłuższa, 13 kilometrowa nadmorska promenada w Europie.
Dodaj komentarz