Mesyna
Wrota otwarte na Sycylię
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!
Mesyna, jak cała Sycylia, ma w swojej historii i Bizantyjczyków, Arabów i Normanów. W połowie XIV w., w 1347 r. port mesyński przyjął genueńskie statki, na których przypłynęli uciekinierzy z handlowego kantoru z Kaffy (Teodozja nad Morzem Czarnym) i wpuścił do Europy dżumę, największą w jej historią epidemię „czarnej śmierci”, która zmniejszyła ludność Europy o 1/3 jej populacji. Echo tej epidemii znajdujemy w „Dekameronie” Bocaccia. Od tego czasu zaczęła obowiązywać kwarantanna, czterdzieści dni postoju statku na redzie, zanim mógł wpłynąć do portu.
Zemsta Hiszpanów
Szczyt wielkości Mesyny, znaczenia jako miasta portowego trwał do XVII w. Mesyna rywalizowała i walczyła o prymat z Palermo i uchodziła za drugą stolicę Sycylii.
W 1678 r. Mesyna została unicestwiona cywilnie po antyhiszpańskiej rewolcie trwającej od 1674 r. Utraciła wszystkie przywileje, zniesiony został senat, przeniesiona do Palermo mennica, pałac senatorski rozebrany, a ziemia, na której stał posypana solą. Zlikwidowany został uniwersytet, założony w 1548, rozebrane archiwum… Potoczyła się lawina prześladowań, śmierci i konfiskaty majątków przywódców buntu. Zbudowano cytadelę. Tak Hiszpania, siedząc na tronie Królestwa Sycylii rozprawiła się z Mesyną.
Gdy ziemia drżała
Wśród wydarzeń, które pozostawiły w Mesynie niezmywalne piętno są bez wątpienia skutki trzęsień ziemi. Dotknęło Mesynę il terremoto w 1693 r., które zrównało z ziemią starożytne miasto Noto.
Trzęsienie ziemi, kilkaset wstrząsów pojawiających się w lutym i marcu 1783 r. w rejonie Reggio di Calabria, kwalifikowane jest jako największa katastrofa sejsmiczna XVIII w., która pochłonęła około 60 tysięcy istnień. Jedynym obszarem sycylijskim, które dotknęło to trzęsienie ziemi była właśnie Mesyna. Z budynków nienaruszona stała cytadela. Gdy w 1787 r., podczas włoskiej podróży przybył tutaj Goethe, takimi m.in. słowami opisał to, co ujrzał: Przez dobry kwadrans jechaliśmy konno wzdłuż niekończących się ruin, aż wreszcie ukazała się oberża, jedyny w całej tej dzielnicy odbudowany dom. Z okien pierwszego piętra widać tylko poszarpane zarysy pustyni gruzów. Za obejściem oberży nie było śladu człowieka lub zwierzęcia. **
Najbardziej jednak tragicznym było trzęsienie ziemi z 28 grudnia 1908 r., które na niewyobrażalną skalę, o 5.21 rano w ciągu 37. sekund pochłonęło miasta – Mesynę i Reggio di Calabria – grzebiąc około 120 tysięcy ofiar. Wstrząsy sejsmiczne miały siłę 7,2 w skali Richtera. Dzieło zniszczenia podsumowało tsunami, którego wysokość fali dochodziła do 12 metrów.
Zarówno Mesyna jak i Reggio zostały odbudowane. Opracowano sejsmoodporny układ urbanistyczny z szerokimi do 12 m ulicami i niskimi, na dwa piętra domami. Odbudowano niektóre zabytki, w tym katedrę mesyńską.
Port w kształcie sierpa
Port mesyński leży w charakterystycznym zakolu lądu, określanym jako sierp. Na jego końcu, w połowie XVI w. wicekról hiszpański wybudował fort św. Salvatora. Ale to nie fort, lecz stojąca przy nim 60. metrowa kolumna wotywna przykuwa uwagę. Wieńczy ją
postać Najświętszej Matki Boskiej, patronki miasta, która je błogosławi słowami umieszczonymi na cokole: „Vos et ipsam civitatem benedicimus”. Słowa te mają pochodzić z listu przesłanego mieszkańcom Mesyny przez Matkę Boską w 42 r. Oficjalnie nazywana jest Matką Boską od listu – Madonna della Lettera.
** Goethe Podróż włoska, przekład Henryk Krzeczkowski, PIW, Warszawa, 1980, str.267
Poczytaj więcej o okolicy:
Zajrzyj na te strony:
- więcej o sycylijskim mieście Noto w naszym portalu
Dodaj komentarz