Ryga
Muzeum sztuki łotewskiej
Łotewskie Narodowe Muzeum Sztuki (łot. Latvijas Nacionālais mākslas muzejs) – największe w tym kraju, uważane jest zarazem za najważniejsze.
Mieści się w dużym secesyjnym gmachu w centrum miasta wybudowanym specjalnie w tym celu, jako pierwszy w krajach nadbałtyckich. Wystawiana jest w nim sztuka łotewska z ostatnich 250 lat. Nie ma tu sztuki obcej. A to dlatego, że część ziem łotewskich od roku 1710, a po I rozbiorze Polski także Łatgalia, należały – aż do powstania Republiki Łotewskiej w 1918 roku – do Rosji.
Zaczęło się od darowizny
Początki muzeum sięgają roku 1866, gdy kolekcjoner Domenico de Robiani podarował miastu swoją kolekcję. Rada miasta postanowiła stworzyć Ryską Galerię Sztuki otwartą dla publiczności w 1869 roku. W latach 1903-05 zbudowano na jej potrzeby obecny, czteropiętrowy i pięciopoziomowy gmach. Gdy w 1918 roku Łotwa powstała jako nowe państwo, zaczęto gromadzić dzieła sztuki narodowej.
W latach 20. XX w. było tu również, mieszczące się na ryskim zamku, Państwowe Muzeum Sztuki. Po II wojnie światowej dokonano ich reorganizacji, a po ponownym odzyskaniu przez Łotwę niepodległości po rozpadzie sowieckiego imperium, od 2005 roku nosi ono obecną nazwę. W późniejszych latach jego filiami zostały muzea: Sztuki Dekoracyjnej i Wzornictwa oraz Sztuki „Riga Bourse”.
Absurdalne projekty człowieka na Ziemi
Na pięciu poziomach gmachu muzeum znajdują się ekspozycje stałe, które obejmują bogatą kolekcję łotewskiej sztuki od połowy XVIII wieku do czasów współczesnych. Najniżej, w rozległych salach i korytarzach, prezentowane są dzieła sztuki pod trochę zaskakującym tytułem ekspozycji: „Cilovēka. Absurdie. Proiekti. Uz zemes”. W wersji angielskiej: „Man’s. Absurd. Proiekts. On garth”. Czyli w tłumaczeniu: „Absurdalne projekty człowieka na Ziemi”. W ogromnym skrócie mieszanina sztuki okresu socrealizmu i tzw. „instalacji”. Z informacjami na ścianach i podłogach korytarzy, a także obrazami w częściach zatytułowanych „Skatlogi”, czyli „Okna”, m.in. wystawionej jak w oknie damy w czerwonej sukni w stylu lat 20. XX w. przy kawiarnianym stoliku. „Bulvāri” – „Bulwary” z obrazami tłumów na ulicach oraz „Kioski” – „Kioski”, z rysunkami ryskiej architektury oraz poukładanymi ukośnie starymi pismami na temat sztuki. Sporo również pocztówek czy znaczków pocztowych, które w czasach przed TV były ważnym źródłem informacji.
Sztuka łotewska eksponowana jest ona obficie – muzeum posiada ponad 52 tys. egzemplarzy. Te eksponowane są dobrze opisane po łotewsku i angielsku. Bardziej szczegółowe zaś znajdują się na stronach muzealnych, także na temat różnych okresów sztuki łotewskiej.
Centrum aktywności kulturalnej
Niespieszne zwiedzanie tego muzeum oceniam jako bardzo przyjemnie i owocnie spędzony czas. Pozwoliło mi to uzyskać jakie-takie pojęcie o łotewskich sztukach pięknych z minionych blisko 250 lat. I z czystym sumieniem mogę polecić pójście w moje ślady innym naszym turystom interesującym się sztuką.
Dodam, że ryskie Muzeum Sztuki jest także ważnym centrum aktywności kulturalnej, chociaż ze względu na barierę językową, przede wszystkim dla Łotyszy. Regularnie organizuje wystawy czasowe, prezentując prace zarówno łotewskich, jak i międzynarodowych artystów, zapewniając platformę dla sztuki współczesnej i wspierając dialog między różnymi tradycjami artystycznymi.
Dodaj komentarz