Cezarea
Stolica Heroda, siedziba Piłata

W 13 roku p.n.e. Cezarea stała się stolicą Judei i oficjalną siedzibą rzymskich gubernatorów. Jednym z nich był Poncjusz Piłat. W czasie prac archeologicznych znaleziono kamień z inskrypcją wymieniającą jego nazwisko...
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Cezarea. Stolica Heroda, siedziba Piłata
Co pięć lat odbywały się tu igrzyska z walkami gladiatorów i przedstawieniami teatralnymi. Odkryty przez archeologów teatr służy dzisiaj koncertom muzycznym.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Cezarea to najlepiej zachowany kompleks ruin starożytnych i średniowiecznych. Jest to dawna Cezarea Nadmorska, a znana z Pisma Świętego jako Cezarea Filipowa. Obecnie nosi nazwę Banias.

Cezarea znana jest z działalności świętych Piotra i Pawła. Mieszkało tu też dwóch wybitnych uczonych chrześcijańskich: Orygenes i Euzebiusz.

Cesarskie miasto

Początki miasta sięgają III wieku przed naszą erą. Mieszkający tu wtedy Fenicjanie założyli mały ośrodek portowy zwany Wieżą Stratona. Wielki rozwój Cezarei rozpoczął się za panowania Heroda. Nazwano ją Cezareą na cześć Oktawiana Augusta. Miasto miało amfiteatr, agorę, łaźnie, targowisko i reprezentacyjne ulice. Pod nimi biegły kanały. Wodę doprowadzono akweduktem ze źródeł na Górze Karmel. Fantastycznie zachowany fragment wodociągu stoi na wydmach. W centrum miasta znajdowała się świątynia widoczna daleko z morza. Na nabrzeżu stała wysoka latarnia morska. Na niewielkim cyplu Herod zbudował piękny pałac.

Stolica Judei

W 13 roku p.n.e. Cezarea stała się stolicą Judei i oficjalną siedzibą rzymskich gubernatorów. Jednym z nich był Poncjusz Piłat. W czasie prac archeologicznych znaleziono kamień z inskrypcją wymieniającą jego nazwisko. Jest to jedyne świeckie źródło świadczące o istnieniu takiej postaci. Na początku naszej ery miasto liczyło około 120 tysięcy mieszkańców. Co pięć lat odbywały się tu igrzyska z walkami gladiatorów i przedstawieniami teatralnymi. Odkryty przez archeologów teatr służy dzisiaj koncertom muzycznym. W czasach bizantyjskich miasto było ważnym ośrodkiem intelektualnym. Słynna biblioteka posiadała 30 tysięcy woluminów. Wielką postacią związaną z Cezareą był arcybiskup Euzebiusz.

Muzułmanie i krzyżowcy

W 640 roku, Cezarea dostała się pod panowanie muzułmanów. Zamordowali ponad 50 tysięcy mieszkańców. Zniszczyli bibliotekę. Miasto dość szybko się odrodziło i było jednym z ważniejszych portów wschodniej części Morza Śródziemnego. Stało się celem pierwszej krucjaty. Kiedy w 1101 roku zdobyli je krzyżowcy, odzyskało świetność. Mury, które pozostały z tamtych czasów, dzisiaj wzbudzają podziw. Z okresu krucjat pochodzi wzmianka o znalezieniu świętego Graala. Być może ma ona związek ze znalezieniem innego przedmiotu zidentyfikowanego jako Święty Kielich. Służył on Jezusowi podczas ostatniej wieczerzy.

Pozostały ruiny

W połowie XIII wieku, król Francji Ludwik IV ufortyfikował miasto. Otoczył go głęboką fosą. Spore fragmenty murów zachowały się do czasów obecnych. W kolejnych latach Cezareę zdobył mamelucki sułtan Bajbars. Powoli niszczył miasto.
Do XIX w. były już tylko ruiny. Pod koniec tego stulecia na gruzach Cezarei powstało małe osiedle Kaisariych. Zamieszkali go Bośniacy sprowadzeni przez Turków. Zlikwidowano je w 1948 roku po powstaniu państwa żydowskiego. Zachowały się jednak pojedyncze domy i część meczetu.

Warto wiedzieć

Ruiny są objęte ochroną jako Park Narodowy Cezarei. W sąsiedztwie ruin zbudowano Wieżę Czasu. Można w niej zobaczyć multimedialną prezentację Cezarei z czasów Heroda. Stoją też figury znanych postaci.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 1 kwietnia 2018; Aktualizacja 6 kwietnia 2018;
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!