Berlin
Jak sfotografować piękną Nefretete?
Muzeum w ładnie wydanym folderze dodaje jeszcze:
* Chłopca z Xanten –posąg z brązu z rzymskiego Xanten odkryty w 1858 r. przez rybaków z Lüttigen i Bislich nad brzegiem Renu.
* Łosia z Hansaplatz – kompletny, długi na 240 i wysoki 190 cm, szkielet wymarłego łosia szerokoczołowego odkryty w 1956 r. podczas budowy linii metra U9 w Berlinie w pobliżu placu Hanzy.
* gliniane naczynia oraz znajdujące się w nich srebrne ozdoby ze „Skarbu Priama”.
Kim byli Nefretete i Echnaton
Numerem jeden jest oczywiście tytułowa Nefretete. Była ona ukochaną żoną faraona Echnatona, matką ich sześciu wspólnych córek i macochą (syna Echnatona i jego drugiej żony Kije), słynnego ze względu na baśniowe skarby znalezione w jego grobowcu, a nie roli w historii starożytnego Egiptu, Tutenchamona.
Na popiersiu wyrzeźbionym w kamieniu i pomalowanym najprawdopodobniej przez rzeźbiarza Totmesa Nefretete przedstawiona została w nakryciu głowy przysługującym tylko faraonom. Odkryte zostało ono przez ekspedycję archeologiczną Ludwiga Borchardta w 1912 roku, ale publicznie pokazano je dopiero w roku 1923. Parę słów warto poświęcić także Echnatonowi. Do historii przeszedł przede wszystkim jako ten, który promował monoteizm – wiarę w jedynego boga. Był nim Aton, który miał postać człowieka z głową sokoła, a jego symbolem było Słońce. Faraon ten został przeklęty przez kapłanów innych bogów egipskich, bo ich bóstwa zdegradował, zaś świątyniom oraz kapłanom odebrał znaczenie, władzę i dobrobyt. Spowodowało to później załamanie gospodarki Egiptu, ale to już inny temat. Monoteizm przejęły później judaizm, chrześcijaństwo i islam.
Sławne popiersie szczególnie chronione
Popiersie Nefretete umieszczone jest w kubicznej gablocie z pancernego szkła na drugim piętrze. Można je oglądać z bliska (byle nie dotykać szkła, bo uruchamia to alarm) dzięki temu zauważyłem dosyć znaczące uszkodzenia na krawędzi nakrycia głowy królowej i w jeszcze jednym miejscu, których oczywiście nie ma na kopiach. Fotografowanie, oczywiście bez flesza, możliwe jest tylko z wyznaczonych miejsc, odległych od gabloty o kilkanaście kroków. Mnie się to nie udało.
Zwiedzanie znakomicie ułatwia wspomniany muzealny folder z dokładną lokalizacją ważniejszych eksponatów i zespołów. Moją uwagę zwróciło zwłaszcza kilka egipskich rzeźb i malowideł zdjętych ze ścian grobowców, stara ceramika i naczynia z brązu oraz narzędzia z żelaza, złota lub złocona antyczna biżuteria i ozdoby, fragmenty grobów z nimi i ludzkimi kośćmi, a także wczesnośredniowieczne płaskorzeźby.
Dodaj komentarz