Tirana
Moje wrażenia ze spaceru po mieście

Tirana, stolica Albanii, ma niewiele zabytków, dlatego na zwiedzanie wystarczy jeden dzień. Miasto jest pełne kontrastów, ale rozwija się bardzo szybko i zmienia praktycznie z dnia na dzień.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Waldemar Rusek
Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
Albania bardzo się zmienia, a gdy zostanie przyjęta do Unii Europejskiej to wiele treści z tego artykułu będzie nie aktualne. Wszystkie zdjęcia są z czerwca 2019 r.
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście
  • Tirana. Moje wrażenia ze spaceru po mieście

Tiranę założył w XVII wieku Sulejman Pasza Bargjini. Budowę miasta zaczął od meczetu, piekarni i hammanu (łaźni tureckiej). Stolicą Albanii Tirana została 8 lutego 1920 roku na mocy decyzji rządu tymczasowego. Miasto liczyło wtedy 17 tys. mieszkańców.

Od tego momentu stolica zaczęła się rozwijać. Tirana leży w centrum kraju wśród wzniesień, nad trzema rzekami: Lanë, Tiranë i Tërkuzë. Uznawana jest za jedno z dziesięciu najbardziej nasłonecznionych miast w Europie. Lata są gorące, temperatura waha się od 30 do 40 stopni C, a zimy są łagodne i śnieg szybko topnieje.

Miasto kontrastów

Tirana jest najbardziej zaludnionym miastem w kraju i największym ośrodkiem politycznym, gospodarczym i kulturalnym. Jest tu siedem szkół wyższych, w tym uniwersytet, są teatry Narodowy oraz Opery i Baletu. Przewodnik mówił, że bardzo dobrze jest rozwinięta prywatna służba zdrowia, powstały przychodnie lekarskie o dobrym poziomie diagnostycznym (z możliwością hospitalizacji).

Jednocześnie przed hotelem w którym mieszkałem była willa z ogrodem, a w nim sterta słomy na wyściółkę w oborze. W mieście nie ma zakazu hodowli bydła czy drobiu. Wielu mieszkańców pochodzi ze wsi i w ich charakterze jest mieć swoje zwierzęta. Widziałem pośrodku kilkupasmowej ulicy pas zieleni, gdzie pasły się trzy krowy.

Po mieście jeżdżą motocykliści w kaskach a z tyłu pasażerki kilkunastoletnie już nie mają kasków na głowie. Są stacje ładowania elektrycznych aut. Dziwne, bo mają przerwy w dostawie prądu. Nawet tu w mieście na dachach są zbiorniki na wodę.

W Tiranie słynne są ronda. Wjeżdżający na rondo mają pierwszeństwo przed tymi co  już na nim są.

Czas na zwiedzanie

Tirana ma mało zabytków, dlatego na zwiedzanie wystarczy jeden dzień. Można tu zwiedzić Muzeum Archeologiczne i Galerię Sztuk Pięknych. Centrum miasta stanowi  Plac Skanderbega, bohatera narodowego. Był on przywódcą powstania w 1443 r. przeciw Turkom, którym udało się podbić Albanię dopiero w roku 1480. Przy placu stoi jego spory pomnik na koniu.

Przy tym samym placu znajduje się Narodowe Muzeum Historyczne ozdobione mozaiką z lat 80. ub. wieku. Na pierwszy rzut oka przypomina to obraz propagandowy z czasów komuny. Ale mozaika przedstawia żołnierzy i powstańców z różnych epok. Przy placu znajduje się meczet Hadżi Ethem Beja z XVIII wieku, najważniejszy zabytek miasta. Budowano go przez 28 lat wypełniając wnętrze freskami i sztukaterią. Za meczetem stoi 35-metrowa Wieża Zegarowa. Do lat 70. była najwyższą budowlą w mieście.

Na reprezentacyjnych deptakach

Atrakcyjna jest ulica Murata Toptaniego, wolny od ruchu samochodowego kamienny deptak. Znajdują się tu tradycyjne domy albańskie, kawiarnie i park. Odbywa się tu też Albański Festiwal Wina, czasie którego można spróbować najlepszych trunków z całego kraju.

Na południe od centrum, wzdłuż rzeki Lanë ciągną się reprezentacyjne bulwary Tirany. Przy bulwarze Joanny d’Arc zlokalizowany jest jeden z najstarszych zabytków albańskiej stolicy – kamienny Most Grabarzy zbudowany w XVIII wieku. Po drugiej stronie rzeki zobaczysz piramidę przy bulwarze Dëshmorët e Kombit. Zaprojektowała ją córka Envera Hodży, Pranvera Hodża, z kilkoma innymi architektami. Budowa kosztowała 700 milionów dolarów. Otwarto ją 4 października1988 roku. W chwili otwarcia była najdroższą budowlą w Albanii. Mieściło się tu muzeum Envera Hodży a teraz piramida stale zmienia swoje przeznaczenie.

Na bulwarze Dëshmorët e Kombit można się przespacerować pośród budowli pamiętających włoski faszyzm, komunizm oraz nowoczesnych biurowców i hoteli. Stoi tu jeden z pierwszych na świecie pomników żyjącego papieża Franciszka. Są i budynki rządowe. Po przeciwnej stronie możemy zobaczyć jeden ze słynnych albańskich bunkrów, znajduje się on w parku Ismail Qemali. Kiedyś można było przemieszczać się tą ulicą tylko ze specjalną przepustką. Bunkier jest dostępny do zwiedzania. Sufit jest wyklejony zdjęciami ofiar komunizmu.

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij