Kalwaria Pacławska
Sanktuarium przy pątniczych dróżkach

Kościół zbudowano w latach 1770-75. Do czasu obecnego nie było tu większych zmian, bo kościół, w przeciwieństwie do klasztoru nie uległ zniszczeniu w czasie pożaru. Przypisano to opiece Matki Bożej.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Kalwaria Pacławska. Sanktuarium przy pątniczych dróżkach
Kościół zbudowany jest na planie krzyża i w stylu barokowym. Trzynawowy z transeptem i prostą ścianą w zakończeniu prezbiterium. Wieże boczne są zwieńczone ażurowymi kopułami.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Fundatorem kościoła wokół którego rozłożyła się Kalwaria Pacławska był Szczepan Józef Dwernicki. Świątyni nadano wezwanie Znalezienia Krzyża Świętego.

Kościół zbudowano w latach 1770-75. Do czasu obecnego nie było tu większych zmian, bo kościół, w przeciwieństwie do klasztoru nie uległ zniszczeniu w czasie pożaru. Przypisano to opiece Matki Bożej.

Na zewnątrz

Kościół zbudowany jest na planie krzyża i w stylu barokowym. Trzynawowy z transeptem i prostą ścianą w zakończeniu prezbiterium. Wieże boczne są zwieńczone ażurowymi kopułami. Przy frontonie widnieją podcienia a dostawiono je w 1863 roku. Frontowe podcienia mają taras z żelazną balustradą. Na przedłużeniu podcieni stoją figury ewangelistów. Fasada jest udekorowana malowidłami przedstawiającymi M.B.Kalwaryjską, św. Kingę, bł. Jakuba Strzemię. Malowidła wykonał w 1900 roku Jan Bogdański. Na placu przed wejściem głównym stoją figury kamienne: św. Franciszka i św. Antoniego. W podcieniach zawieszono współczesne obrazy przedstawiające bł. Anielę Salawa, św. Alberta Chmielowskiego, św. Faustynę Kowalską i św. królową Jadwigę.

W prezbiterium

We wnętrzu zachował się pierwotny barokowy styl. Ściany wewnętrzne są ozdobione bliźniaczymi pilastrami. Nawy boczne otwierają się do nawy głównej półkolistymi arkadami. Są one wsparte na czworobocznych filarach. Ozdobą kościoła jest galeryjka pod sklepieniem. Obiega cały kościół. Do prezbiterium dobudowano dwa kwadratowe pomieszczenia. Dawniej to była zakrystia i skarbiec. Ołtarz główny jest bardzo duży i bogato zdobiony pilastrami, lizenami, gzymsami i złoconymi kolumnami, pięknie zdobionymi. W ołtarzu jest krucyfiks. Przy kolumnach wewnętrznych stoją figury św. Grzegorza i św. Ambrożego. W tympanonie jest obraz Trójcy Świętej, a otaczają go postaci alegoryczne. Za kolumnami widnieją postaci: św. Stanisława ze Szczepanowa, św. Heleny, św. Barbary i św. Wojciecha.
Po obu stronach prezbiterium są stalle ? w zapleckach przedstawiono postaci świętych franciszkańskich.

Matka Boża Kalwaryjska

Ważnym elementem wystroju jest ambona. W niej dwa putta trzymające złotą kotarę, a zza niej wyłania się Chrystus ? Dobry Pasterz.
Najważniejsze jest południowe skrzydło transeptu. Tworzy kaplicę, a w niej wisi cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej. Sam ołtarz ma bogatą ornamentykę a w nim złocone figury świętych. To święci Józef, Maria Salome, Maria Magdalena i Jan Chrzciciel. W zwieńczeniu stoją posągi św. Joachima i św. Zachariasza. W tympanonie jest kopia obrazu Murilla ? Niepokalana. Uzupełnieniem tego wszystkiego jest bogato zdobione tabernakulum. Na prawej ścianie wiszą obrazy Jana Bieszczada z drugiej połowy XIX wieku. Namalował niektóre z cudownych zdarzeń. Jest i tablica pamiątkowa.

Barokowe freski

W skrzydle północnym transeptu jest ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa. Ołtarz jest również piękny, jak pozostałe. Obraz przedstawiający scenę zdjęcia z krzyża jest zasuwą obrazu Ecce Homo. Obraz ma ramę barokową. Chrystus ubrany jest szkarłatny płaszcz. Ręce ma związane, a na głowie koronę cierniową. Po bokach ołtarza są postaci Mojżesza i Aarona. Na szczytach korynckich kolumn są dwa płaczące anioły. Obrazów jest jeszcze wiele, więc nie sposób ich opisać. Piękny jest chór muzyczny z barokowymi organami. Nie tylko obrazy zachwycają, ale też ściany i sklepienia pokryte barokowymi freskami. Prawdopodobnie ich autorem był artysta pochodzący ze Lwowa, Stanisław Stroiński. W latach późniejszych inni artyści odnawiali malowidła. Ostatnia ich restauracja była w latach 1966-69, po elektryfikacji kościoła. Prace malarskie wykonywał Mieczysław Świerczewski z Krakowa. Malowidła przedstawiają różne sceny biblijne.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij