Szczecin
Kwatera Szczecińskich Pionierów

Obelisk uformowany w kształt ściętego pnia drzewa z napisem: Kwatera Pionierów Szczecińskich 1945-1946 stoi obecnie u wejścia na kwaterę. Ustąpił miejsce nowemu pomnikowi. To piękny, o symbolicznej wymowie akcent tego miejsca.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Halina Puławska
Szczecin. Kwatera Szczecińskich Pionierów
Symboliczne, jednakowe krzyże ustawione na zielonej murawie w półkolistych szeregach zajmują wzniesienie, na którego szczycie w 1995 r. ustawiono pomnik poświęcony szczecińskim pionierom autorstwa Jakuba Lewińskiego
  • Szczecin. Kwatera Szczecińskich Pionierów
  • Szczecin. Kwatera Szczecińskich Pionierów
  • Szczecin. Kwatera Szczecińskich Pionierów
  • Szczecin. Kwatera Szczecińskich Pionierów
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Kwatera Pionierów Szczecińskich 1945-1946 jest pierwszym polskim cmentarzem na Cmentarzu Centralnym. Cmentarz na cmentarzu. Na niemieckim cmentarzu, obcym dla pierwszych osadników.

Symboliczne, jednakowe krzyże ustawione na zielonej murawie w półkolistych szeregach zajmują wzniesienie, na którego szczycie w 1995 r. ustawiono pomnik poświęcony szczecińskim pionierom autorstwa Jakuba Lewińskiego. W miejscu spoczynku Polaków, których życie urwało się w latach 1945-46. Po obu stronach stylizowanego krzyża z nierdzewnej blachy umieszczono w półkolu 12 marmurowych tablic z wyrytymi nazwiskami, NN, Nieznany żołnierz? i datą śmierci. Tablica dwunasta nosi napis: ?a wszystkie inne nazwiska, wypadłe z zawodnej pamięci, też już są zapisane w Księdze Żywota Wiecznego. To przechodnia zastanawia. Ci, których bliscy i przyjaciele tutaj spoczęli świadczą, że w 1956 r. kwatera została rozjechana i zniszczona. Pozostały jedynie pojedyncze groby ukryte pomiędzy drzewami. W 1975 r. pionierzy zainicjowali ustawienie tutaj obelisku, który odsłonięto 26 kwietnia ? w 30. rocznicę zdobycia Szczecina. Obelisk uformowany w kształt ściętego pnia drzewa z napisem: Kwatera Pionierów Szczecińskich 1945-1946 stoi obecnie u wejścia na kwaterę. Ustąpił miejsce nowemu pomnikowi. To piękny, o symbolicznej wymowie akcent tego miejsca. Wykonany został przez rzeźbiarza Stanisława Rudzika.

Pierwszy polski cmentarz

Kwaterę na polskie pochówki wyznaczono na zachodnim krańcu Cmentarza Centralnego wczesną jesienią 1945 r. na miejscu przygotowanym, ale wolnym jeszcze od niemieckich grobów. Do tego czasu grzebano zmarłych i zabitych gdzie bądź: na podwórkach rozwalonych bram, naprzeciw domów o rozbitych oczodołach okien, w parkach i na zieleńcach, przy kościołach, na małych poniemieckich cmentarzach, w alejach w cieniu drzew, żeby zakryć wstydliwą prawdę o śmierci zielenią majowej wiosny, żeby ratować żywych przed niemą agresją umarłych ? jak wspomina Stanisław Lagun. Polska kwatera poświęcona przez ks. Floriana Berlika, pełniącego w Zarządzie Miasta funkcję kierownika wydziału ds. kościelnych, już w połowie 1946 r. zapełniła się ponad 400. grobami. Na wielu z nich widniała inskrypcja: Zginęli śmiercią tragiczną.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 22 listopada 2012; Aktualizacja 27 listopada 2012;
 

Komentarze: 4

    marcin, 24 listopada 2012 @ 08:46

    Proszę o wyjaśnienie: DLACZEGO te groby zostały zniszczone w 1956? Przez kogo?

    Halina, 24 listopada 2012 @ 16:58

    To trudne. Nie wiem ani dlaczego, ani przez kogo. W archiwum nie zachowały się żadne w tym temacie dokumenty czy rozkazy. Zdarzenie już po „sprzątnięciu” kwatery opisują świadkowie. O przyczynie mówi się różnie: od prozaicznej potrzeby zyskania miejsca na boisko dla dzieci z Gumieniec (dzielnicy przylegającej do Zachodniej części cmentarza), po racje polityczne – że to Urząd Bezpieczeństwa zacierał ślady zbrodni żołnierzy rosyjskich. A przecież na tej kwaterze pochowano tych, którzy zmarli lub zginęli śmiercią gwałtowną nie tylko z ich karabinów. Ginęli , gdy znaleźli się na drodze zbłąkanej kuli.Zamordowani podczas bandyckich napadów, m.in. milicjanci, żołnierze. Rozerwani, gdy trafili na niewypały czy miny.

    marcin, 27 listopada 2012 @ 10:37

    Dziękuję za wyjaśnienia. Bardzo trudno mi wyobrzić sobie te pionierskie czasy. Ddziwi mnie to i fascynuje jednocześnie. Ludzie ginęli, to jasne. Ale dlaczego zniszczono niedawne jeszcze groby, pojąć nie potrafię. A jeszcze bardziej nie potrafię pojąć, że wypadło to z ludzkiej pamięci. Też niedawnej. Dziwi mnie najbardziej takie szybkie zapominanie o niedawnych czasach. A rodziny? A przyjaciele? Nie mieli ci pionierzy rodzin czy przyjaciół?
    Nikogo? Samotni na obcej ziemi?

    MMICHAŁ HANĆ, SZCZECIN-KLĘSKOWO, 12 stycznia 2013 @ 13:06

    NAJBARDZIEJ NASZE, POLSKIE MIEJSCE W TYM WIELKIM OGRODZIE UMARŁYCH.

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Doceniają nas!

 

Stowarzyszenie Dziennikarzy Podróżników Globtroter wyróżniło Otwarty Przewodnik Krajoznawczy nagrodą
za najciekawsze publikacje turystyczne w 2019 r.

Cieszymy się!

 

Pisz razem z nami

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij