Druskienniki
Solanki nad leśnym jeziorem

Druskienniki (Druskininkai) to pięknie położone miasto na Litwie. Znajduje się na wysokim brzegu Niemna, otoczone lasami i jeziorami. Jest to najpopularniejsze litewskie uzdrowisko. Do ich popularności przyczynił się Józef Piłsudski, który często tu wypoczywał.
fot: Barbara Górecka
Druskienniki. Solanki nad leśnym jeziorem
Druskienniki (Druskininkai) to pięknie położone miasto na Litwie. Znajduje się na wysokim brzegu Niemna, otoczone lasami i jeziorami. Jest to najpopularniejsze litewskie uzdrowisko. Do ich popularności przyczynił się Józef Piłsudski, który często tu wypoczywał.
To już 10 lat! Materiał został zamieszczony w naszym portalu ponad dekadę temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Druskienniki (Druskininkai) to pięknie położone miasto na Litwie. Znajduje się na wysokim brzegu Niemna i otoczone jest lasami oraz jeziorami. Jest to najpopularniejsze litewskie uzdrowisko.

Przed druga wojną Druskienniki znajdowały się w granicach Polski. Do ich popularności przyczynił się Józef Piłsudski, który często tu wypoczywał w dworku ?Poganka?. Dworek został wyburzony w 1964 roku z inicjatywy miejscowych władz.

Pierwsze zapisy o osadzie pochodzą z 1636 roku, a jej nazwa wywodzi się od litewskiego słowa ?druska?, co oznacza ?sól?. Od wielu wieków mieszkańcy eksploatowali tu solanki. Służyły one zdrowiu, więc zaczęto je wykorzystywać od końca XVIII wieku w lecznictwie.

Legenda o słonej wodzie opowiada tak? W jednej z dolin było miasto pod władaniem rozpustnego księcia. Razem z dworzanami całe dnie spędzał na hulankach i rozpuście. Poddani byli zgorszeni takim zachowaniem. Pewnej nocy bóg Perkun zniszczył pałac i spalił domy a mieszkańcy zapadli się pod ziemię. Podobno do dzisiaj słychać spod ziemi odgłosy dzwonów. To nieszczęśnicy proszą o litość i wypuszczenie ich na powierzchnię. Słone wody Druskiennik to łzy grzeszników.

W 1794 roku, na mocy dekretu króla Polski i Wielkiego Księcia Litewskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego, miasteczko zyskało status miejscowości leczniczej. Na początku XIX wieku, profesor Ignacy Fonberger przeprowadził badania naukowe i stwierdził, że w solankach są liczne związki chemiczne potrzebne organizmowi. Status kurortu Druskienniki otrzymały w 1837 roku od cara Mikołaja I. Zaczęły powstawać drewniane pensjonaty i coraz więcej przybywało tu kuracjuszy. Dotarcie do miejscowości ułatwiała kolej Warszawsko-Petersburska. Z przystanku Porzecze (Pariečé ) kuracjuszy zabierał pocztylion, a od 1934 roku dojeżdżał tu już pociąg.

W okresie międzywojennym Druskienniki rywalizowały z uzdrowiskami w Ciechocinku i Krynicy. Intensywny rozwój uzdrowiska zaczął się po II wojnie. Zbudowano wtedy kilka dużych sanatoriów, nowoczesny zakład przyrodoleczniczy i wiele budynków użyteczności publicznej. W ostatnich latach powstał Aqua Park, a należy on do największych w Europie.

Uzdrowisko otoczone jest pięknym parkiem. Nad brzegiem Niemna jest ładny deptak, kilka pomników i małe fontanny z wodami mineralnymi. Na dużym placu obok strefy uzdrowiskowej stoi sporych rozmiarów neogotycki kościół z czerwonej cegły. Powstał on w latach 1912-31. Jest pod wezwaniem Matki Boskiej Szkaplerznej. Nieopodal kościoła znajduje się piękna kolorystycznie i architektonicznie prawosławna cerkiewka z 1865 roku.

Warto wiedzieć

* Druskienniki leża nad ładnym jeziorkiem Druskonia (Druskonis). Wokół niego prowadzi ścieżka spacerowa. Z jednej strony jeziora wznosi się stary cmentarz, a na polanie widoczne są drewniane rzeźby oraz pomnik poświęcony poległym.
* Nad jeziorem od strony centrum znajdziemy Willę Kiersnowskich zwaną  ?Wesołą?. Jest to zabytkowy dom, zbudowany na początku XX wieku przez miejscową rodzinę Lipchitzów. Przed I wojną światową odkupili ją Kiersnowscy.
* Jest to jednokondygnacyjny budynek, a do niego dobudowana narożna trójkondygnacyjna ośmioboczna wieża. Na dachu umieszczone są tralkowe balustrady. Na parterze znajduje się loggia. Od strony jeziora do willi prowadzą kamienne schody a ?pilnuje? ich kamienny pomniczek. Po II wojnie światowej w budynku mieścił się Urząd Stanu Cywilnego. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości, ulokowano tu archiwum i siedzibę władz Sajudisu. Obecnie znajduje się tu Muzeum Miejskie.
* Z tej strony jeziora jest wypożyczalnia rowerów wodnych i innego sprzętu pływającego.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 2 czerwca 2011; Aktualizacja 7 czerwca 2020;
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij