Wąwóz Vintgar to miejsce gdzie zapomina się o świecie. Znajdziemy go w Słowenii w obrębie Triglavskiego Parku Narodowego, w niedalekiej odległości od miasteczka Bled. Ma długość 1600 m, jego dnem płynie rzeka Radovna. 

Wąwóz odkrył wójt wsi Gorje, Jakob Žumer w 1891 r. Dwa lata później poprowadzono tędy atrakcyjny szlak spacerowy z wieloma drewnianymi mostkami i galeryjkami. Trasa wiedzie  nad spienioną wodą i huczącymi wodospadami, basenami i kaskadami. Wąwóz otoczony jest wysokimi ścianami skalnymi z bardzo bogatą szatą roślinną. Nazwa Vintgar  pochodzi z języka niemieckiego, bo określenie „Weingarten” oznacza „ogród winny”, a ścieżka ta wije się jak winny krzew.

W połowie drogi, w skalnej niszy są ławeczki, gdzie można odpocząć. Idąc dalej przechodzimy pod wysokim wiaduktem kolejowym. Prowadzi tędy linia z Jesenic do Nowej Goricy. Po drodze mijamy małą elektrownię wodną. Na końcu wąwozu znajduje się wysoki i piękny wodospad Šum. Jeżeli dysponujemy czasem, warto wejść znakowanym szlakiem pod gotycki kościołek pielgrzymkowy św. Katarzyny. Z góry rozciąga się piękna panorama na Karavanki, masyw Triglava i jezioro Bledzkie. Stamtąd przez wzgórze Hom można wrócić do punktu wyjścia.

Do wąwozu można wejść z dwóch stron, ale lepiej jest wchodzić od góry. Z Bledu (wyjeżdżamy w kierunku Podhom /Zasip; wieś Podhom jest brzydka) prowadzą w to miejsce drogowskazy umieszczone na drewnianych tablicach. Im bliżej wąwozu tym droga jest gorsza – wąska i z dziurami, ale oznakowana. Można dojechać  do parkingu przy samym wejściu do wąwozu. Wstęp jest płatny i – jak zauważyłam – niektórzy turyści wycofują się, a to błąd. Za darmo można zwiedzić wąwóz  po godzinie 18. Przy obu wejściach są kasy, toalety oraz bufety.